سوره 14: ابراهيم (ابراهيم) — تلاوتها و قرائتهای قرآن
YouTube · 13:39
سوره 14: ابراهيم (ابراهيم)
[14:1] ا.ل.ر. كتابی آسمانی كه ما بر تو نازل كرديم، تا مردم را از تاريكی بيرون آورده و به نور رسانی-بخواست پروردگارشان-به راه آن بزرگوار، شايسته ستايش.
[14:2] (راه) خدا؛ آن يكتايی كه هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است، از آن او است. وای بر كافران؛ آنها سزاوار عذابی هولناك شدهاند.
[14:3] آنها كسانی هستند كه زندگی اين دنيا را بر آخرت ترجيح می‌دهند، از راه خدا دور می‌كنند، و در پی انحراف آن هستند؛ آنها بسيار گمراه شدهاند.
[14:4] ما هيچ رسولی نفرستاديم مگر (برای وعظ كردن) به زبان مردم خود، تا برايشان چيزها را روشن سازد. سپس خدا هركس را بخواهد گمراه می‌كند، و هر كس را بخواهد هدايت می‌كند. او بزرگوار است، حكيمترين.
[14:5] بنابراين، ما موسی را با معجزات خود فرستاديم، گفتيم، "مردم خود را از تاريكی خارج كن و به نور رسان، و ايشان را به روزهای خدا متذكر ساز." اينها درسهايی است برای هر شخص ثابتقدم سپاسگزار.
[14:6] بياد آور كه موسی به مردم خود گفت، "نعمتهای خدا را بر خود بياد آوريد. او شما را از دست مردم فرعون نجات داد كه سختترين زجر را به شما وارد می‌آوردند، پسرانتان را می‌كشتند، و دخترانتان را زنده می‌گذاشتند. آن امتحان سختی بود از طرف پروردگارتان."
[14:7] پروردگارتان حكم كرده است: "هرچه بيشتر شكر من را بجای آوريد، بيشتر به شما می‌دهم." اما اگر ناسپاس شويد، پس عذاب من شديد است.