قرآن 13:30 — رعد (الرعد)
(ای رشاد) ما تو را بر اين جمعيت فرستادهايم، همانطور كه ما بر جمعيتهای ديگر در گذشته فرستاديم. آنچه را به تو وحی میكنيم، بايد برايشان بخوانی، زيرا آنها به بخشندهترين ايمان نياوردهاند. بگو، "او پروردگار من است. غير از او خدايی نيست. من به تنها او توكل میكنم؛ سرنوشت نهايی من بسوی او است."
[13:29] كسانيكه ايمان دارند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش میگيرند، سزاوار خوشبختی و سرنوشتی لذتبخش شدهاند.
[13:31] حتی اگر قرآنی باعث میشد كوهها بحركت درآيند، و يا زمين متلاشی شود، يا مرده به حرف درآيد (آنها ايمان نخواهند آورد). خدا كه همه چيز را كنترل میكند. آيا موقع آن نرسيده است مؤمنان دست بردارند و تشخيص دهند كه اگر خدا میخواست، میتوانست همه مردم را هدايت كند؟ كافران همچنان از مصيبتها رنج خواهند برد، در نتيجه اعمالشان، يا اينكه مصيبتها به نزديكی آنها اصابت میكند، تا اينكه وعده خدا انجام شود. خدا هرگز سرنوشت از قبل تعيين شده را تغيير نخواهد داد.