قرآن 22:12 — حج (الحج)

او در كنار خدا چيزی را چون بُت پرستش می‌كند كه قدرتی بر ضرر يا منفعت او ندارد؛ چنين است گمراهی واقعی.

[22:11] در ميان مردم كسی است كه خدا را شرطی پرستش می‌كند. اگر همه چيز به نفع او باشد، او راضی است. اما اگر دچار بدبختی شود، روی می‌گرداند. در نتيجه، او هم اين دنيا و هم آخرت را از دست می‌دهد. چنين است باخت واقعی.

[22:13] او چيزی را چون بُت پرستش می‌كند كه بيشتر به او ضرر می‌رساند تا منفعت. چه پروردگار بدی! چه همنشين بدی!