د ۲۷ په ضمیمه، کله چې خپل خدای څه؟
ضمیمه 27
تاسو د خدای کوم؟
زیاتر مردمان داسې په دې شننه کې د خبرو په اړه. "تاسو څه وکړئ، `تاسو د خپلو خدای څوک یاست؟' وايي، `زه خدای د آسمان او زمین پوهاندی خالق یم.' " او زیاتر دا مردمان به خوشحال شول چې خپلو خدای د آسمان او زمین پوهاندی خالق دی خبره دی نه د خپلو لبونو خدمت، او چې دا چې د خدای خپلو د آسمان او زمین پوهاندی خالق دی خبره دی، او داسې چې دا چې د خدای خپلو د آسمان او زمین پوهاندی خالق دی خبره دی، د خپلو له کښې هیل وړاندی او دا د څوک دی (12:106).
| تاسو د خدای ته چې کوم یا هر څوک د وخت کې تاسو د زهرمرغې په ذهن کې پرې کولو وي. |
ستاسو خدای ممکن دی په کودکانو کې (7:190)، په همسر کې (9:24)، په کارونو کې (18:35)، یا په خود کې (25:43)۔ دا هم داسې دی چې یوه د اصلی او په قرآن کې په برخه کې د اهم او په زیاتر تکرار شویو امر دی:
| "ووایۍ مومنانه، تاسو په زړه کې خپله خدای سره زیاته یاد وکړئ؛ د خدای راځئ او شپه ورځو کې." [33:41] |
دا حکم په عمل کې ورته پرته کولو لپاره، موږ باید ځان وړاندی کړو چې خدای د هغه څخه د زه نه په زهرمن کړې اوسیدونکی وکړی. قرآن د موږ ته د دې ځان نجات ورکولو لپاره د ځلو عاداتو په اړه موندل کولای شی:
۱.د اړیکو نمازونه (نماز): د خلکو د کوټۍ نه راتلونو په ورته کې د خدای په یوه بزړه یوه معنوي ځانګړې په اړه ورته کولو په خبره ورته کې د خدای په خپلو خلکو په خلکو کې د خدای په خبره ورته کې
۲.خدای پېژندل قبله خورځېدل: شاعر ۶:۱۲۱ ما را وظیفه می کند که پیش از خوردن اسم خدا را ذکر کنیم: "تاسو نه خوریدله د خدای د اسم ذکر نه شوی."
۳.خدای چې په خوا پوره کولو سره( )پهاِن شَاءَ اللَّه"تاسو نه وایي چې، 'زه دا یا هغه کول شم په سره فردا' وایي، بلکه 'خدای مخدا اراده کولای شم' هم وایي. که تاسو دا وایي نه کولای شئ، بیا بخښنه کولای شئ او وایي چې، 'خدای منظرم په راهنه ورته ورکولای شم.' [18:24]. دا د مستقیم حکم دی چې موږ باید پای ته ورته کړو، هرڅوک چې د خبرې کولو سره ده."
۴.هغه خدایي توره( )پهماشاءاللهد خدای په محافظت کولو له لاره - د ما په دې دوستې اشیا - زویانو، موټرو، کورنو وغونه، موږ تر 18:39 کې واخلې شوی دي چې "ما شاء الله" وایي (دا خدایي په هدیه ده).
۵.د خدای په ورځ او شپې ورځ خلق کول: کله چیز خورځولو کولای شی، موږ نباید د حیوانو پېژندلو ته ورسره کړو؛ موږ باید د خدای د خلقت په اړه فکر کولو، د خوراک چې موږ خوري - خوږک، زهرماتی برخه، د خدای د موږ ته ورکړل شوې حسونو په سبب، موز یا پیاز د کمال بسته، د خدای د خلقت په اړه مختلف ماهی مخلوقات، وغیره - او د خدای په اړه مختلف او زیبا په ښکارو کولو. موږ باید د خدای په اړه مختلف او زیبا په ښکارو کولو. موږ باید د خدای په اړه یوه هره اړه اوقات یاد وکړو او د خدای په اړه ښکاره وکړو، ترڅو چې خدا موږو خدا وي.
۶.لومړی افغانید عادت په کولو کښې وکړئ چې ورځې پېژندل او بیا نوم الله، مهربان، رحیم کې نوم وکړئ. د خدای د نور دی اوسه خدای نه شته، خو که تاسو دا ښه عادت په کار اوسی، کله ورکړې وخت کله چې تاسو بیا برخه شئ.