อัลกุรอาน 26:21 — นักกวี (อัล-ชูอะ)

"จากนั้นฉันไล่หนีเมื่อฉันกลัวคุณ และเมืองของฉันให้ฉันปัญญาและทรงทำให้ฉันเป็นหนึ่งในผู้รับมอบหมาย"

[26:20] เขากล่าวว่า "ใช่ ฉันทำมันเมื่อฉันหลงทาง" ครับ.

[26:22] คุณกำลังโอ้อวดว่าคุณได้กรุณาฉัน ในขณะที่ท่านกำลังทำให้เป็นทาสกับบุตรหลานของอิสราเอล!