อัลกุรอาน 26:227 — นักกวี (อัล-ชูอะ)

إِلَّا الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثيرًا وَانتَصَروا مِن بَعدِ ما ظُلِموا ۗ وَسَيَعلَمُ الَّذينَ ظَلَموا أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبونَ

ผู้ได้รับการยกเว้นคือผู้ที่เชื่อในพระเจ้า มีพฤติกรรมที่ดี รำพึงพระเจ้าอย่างบ่อย และยืนอยู่ในความยุติธรรมของตนเอง แน่นอนว่าผู้ละเมิดจะพบว่าหมายถึงปลายทางสุดท้ายของตนคืออะไร

[26:226] และพวกเขาพูดว่าพวกเขาทำสิ่งที่พวกเขาไม่ทำ?