قرآن 12:84 — يوسف (يوسف)

وَتَوَلّىٰ عَنهُم وَقالَ يٰأَسَفىٰ عَلىٰ يوسُفَ وَابيَضَّت عَيناهُ مِنَ الحُزنِ فَهُوَ كَظيمٌ

او از ايشان روی گرداند، می‌گفت، "من غصه‏دار يوسف هستم." چشمانش از عزاداری بيش از حد سفيد شد؛ او واقعاً اندوهگين بود.

[12:83] او گفت، "حقيقتاً كه دسيسه كرده‏ايد تا نقشه خاصی را اجرا كنيد. صبری آرام تنها پناه من است. باشد كه خدا همه آنها را نزد من بازگرداند. او آگاه است، حكيم‏ترين."

[12:85] آنها گفتند، "به خدا اينقدر برای يوسف عزا داری می‌كنی تا يا مريض شوی، يا اينكه بميری."