قرآن 14:21 — ابراهيم (ابراهيم)

هنگاميكه همه در پيشگاه خدا حاضر شوند، پيروان به رهبران خواهند گفت، "ما از شما پيروی می‌كرديم. آيا می‌توانيد فقط كمی از عذاب خدا را از ما برداريد؟" آنها خواهند گفت، "اگر خدا ما را هدايت كرده بود، ما هم شما را هدايت می‌كرديم. اكنون ديگر دير شده است، چه غمگين باشيم چه صبر پيشه كنيم، هيچ راه گريزی نداريم."

[14:20] اين برای خدا دشوار نيست.

[14:22] و بعد از اينكه قضاوت صادر شده بود، شيطان خواهد گفت، "خدا به شما وعده حقيقی داده است، و من به شما وعده دادم، اما من خلاف وعده كردم. من هيچ قدرتی بر شما نداشتم؛ من فقط شما را دعوت كردم، و شما دعوت من را قبول كرديد. بنابراين، من را سرزنش نكنيد، و فقط خود را سرزنش كنيد. نه شكايت من می‌تواند به شما كمك كند، و نه شكايت شما می‌تواند به من كمك كند. من باور ندارم به اينكه شما من را شريك قرار داده‏‌ايد. متجاوزين سزاوار عذاب دردناكی شده‏‌اند."