قرآن 18:10 — غار (الکهف)

إِذ أَوَى الفِتيَةُ إِلَى الكَهفِ فَقالوا رَبَّنا ءاتِنا مِن لَدُنكَ رَحمَةً وَهَيِّئ لَنا مِن أَمرِنا رَشَدًا

هنگاميكه آن جوانان به غار پناه بردند، گفتند، "پروردگار ما، رحمت خود را بر ما ببار، و اعمال ما را با هدايت خود بركت بده."

[18:9] پس فكر می‌كنی چرا در باره مردم غار و اعداد مربوط به آنها به تو می‌گوييم؟ آنها از نشانه‏‌های شگفت‏انگيز ما هستند.

[18:11] سپس ما در غار بر گوشهايشان مهر زديم، برای چند سالی كه از پيش معين شده بود.