سوره 18: غار (الکهف)
به نام خدا، بخشندهترين، مهربانترين
[18:1] ستايش خدا را كه بر بنده خود اين كتاب آسمانی را نازل كرد، و آن را بدون عيب قرار داد.
[18:2] (كتاب آسمانی) كامل برای اخطار دادن عذابی شديد از طرف او، و برای مژده دادن به مؤمنانی كه زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گرفتند، كه پاداشی سخاوتمندانه كسب كردهاند.
[18:3] جاييكه در آن جاودان باشند.
[18:4] و برای اخطار دادن به كسانی كه گفتند، "خدا پسری اختيار كرده است!"
[18:5] آنها در اين باره هيچ اطلاعی ندارند، و والدين آنها هم هيچ اطلاعی نداشتند. چه كفری از دهانشان بيرون می‌آيد! آنچه می‌گويند، دروغ بزرگی است.
[18:6] تو ممكنست خود را بخاطر پاسخ آنها به اين حكايت سرزنش كنی، و بخاطر ايمان نياوردن آنها به اين؛ تو ممكنست غمگين شوی.
آخر شدن دنيا*
[18:7] ما همه چيز را در زمين زينت دادهايم، تا آنها را امتحان كنيم، و تا اينچنين كسانی را كه در ميانشان پرهيزكارانه عمل می‌كنند مشخص كنيم.
[18:8] مسلماً، ما همه چيز را در آن نابود خواهيم كرد، آن را كاملاً خالی می‌گذاريم.
ساكنان غار
[18:9] پس فكر می‌كنی چرا در باره مردم غار و اعداد مربوط به آنها به تو می‌گوييم؟ آنها از نشانههای شگفتانگيز ما هستند.
[18:10] هنگاميكه آن جوانان به غار پناه بردند، گفتند، "پروردگار ما، رحمت خود را بر ما ببار، و اعمال ما را با هدايت خود بركت بده."
[18:11] سپس ما در غار بر گوشهايشان مهر زديم، برای چند سالی كه از پيش معين شده بود.
[18:12] سپس ما آنها را برانگيختيم تا ببينيم كداميك از آن دو گروه می‌تواند مدت ماندنشان را در آن، بشمارد.
[18:13] ما اخبار آنها را به حقيقت بر تو حكايت می‌كنيم. آنها جوانانی بودند كه به پروردگارشان ايمان داشتند، و ما بر هدايتشان افزوديم.
[18:14] ما قلبشان را محكم ساختيم، هنگاميكه بپا خواستند و اعلام كردند: "تنها پروردگار ما، پروردگار آسمانها و زمين است. ما هرگز هيچ خدای ديگری را در كنار او نمی‌پرستيم. در غير اينصورت، ما بسيار گمراه خواهيم بود.
[18:15] "اينها مردم ما هستند كه خدايان ديگری در كنار او اختيار می‌كنند. اگر فقط می‌توانستند اثباتی برای اين عملشان بياورند! چه كسی پليدتر از كسی است كه دروغ بسازد و آن را به خدا نسبت دهد؟
هفت نفری كه در اِفِسُوس خوابيدند*
[18:16] از آنجايی كه آرزو داريد از آنها اجتناب كنيد، و از اينكه غير از خدا را می‌پرستيدند، پس بياييد به آن غار پناه ببريم. باشد كه پروردگارتان رحمتش را بر شما ببارد، و شما را به تصميم صحيح راهنمايی كند."
معلم هدايت كننده لازم است
[18:17] خورشيد را می‌ديدی كه هنگام طلوع از طرف راست غار آنها بالا می‌آمد، و هنگام غروب، از طرف چپ به آنها می‌تابيد، همانطور كه در غار خوابيده بودند. اين يكی از نشانههای خدا است. هر كس را خدا هدايت كند، هدايت شده واقعی است، و هر كس را او به گمراهی فرستد، هرگز معلم هدايت كنندهای برای او نخواهی يافت.
[18:18] گمان می‌كردی كه آنها بيدار هستند، در حاليكه واقعاً خواب بودند. ما آنها را بطرف راست و بطرف چپ غلطانديم، در حالی كه سگشان دستهايش را در ميانشان دراز كرده بود. اگر به آنها نگاه می‌كردی، وحشتزده از ايشان فرار می‌كردی.
[18:19] هنگاميكه ما آنها را برانگيختيم، از يكديگر پرسيدند، "چه مدت در اينجا بودهايد؟" جواب دادند، "ما يك روز يا قسمتی از روز در اينجا بودهايم." "پروردگارتان بهتر می‌داند كه ما چه مدت در اينجا بودهايم، پس بياييد يكی از خودمان را با اين پول به شهر بفرستيم. بگذاريد تميزترين غذا را بجويد، و مقداری برای ما بخرد. بگذاريد بطوری مخفيانه برود و توجه كسی را جلب نكند.
[18:20] "اگر شما را پيدا كنند، شما را سنگسار خواهند كرد، يا شما را مجبور خواهند كرد تا به دينشان بازگرديد، آنوقت هرگز پيروز نخواهيد شد."
ارتباط با آخر شدن دنيا*
[18:21] ما باعث پيدا شدن آنها شديم تا بگذاريم همه بدانند كه وعده خدا حقيقت دارد، و تا همه ترديدها را درباره آخر شدن دنيا از بين ببريم. مردم سپس در ميان خود درباره آنها اختلاف كردند. بعضیها گفتند، "ساختمانی دور آنها بسازيم." پروردگارشان درباره آنها آگاهترين است. كسانی كه غالب شدند گفتند، "ما عبادتگاهی دور آنها بنا خواهيم كرد."
[18:22] بعضیها گويند، "آنها سه نفر بودند؛ سگشان چهارمين بود،" درحاليكه ديگران از روی حدسيات گويند، "پنج نفر؛ ششمين سگشان بود." ديگران گفتند، "هفت نفر،" و هشتمين سگشان بود. بگو، "پروردگار من تعداد آنها را بهتر می‌داند." فقط عده كمی تعداد صحيح را می‌دانستند. بنابراين، با آنها بحث نكن؛ فقط با آنها مدارا كن. احتياجی نيست با كسی در اين باره مشورت كنی.
بياد آوردن خدا در هر فرصتی كه بدست می‌آوريم
[18:23] نبايد بگويی كاری را در آينده انجام خواهی داد،
[18:24] بدون اينكه بگويی، "بخواست خدا." اگر فراموش كردی، بايد فوراً پروردگارت را بياد آوری و بگويی، "باشد كه پروردگارم، من را هدايت كند تا دفعه بعد بهتر عمل كنم."
*[۹ + ۳۰۰]
[18:25] آنها در غار خود سيصد سال باضافه نُه، ماندند.
[18:26] بگو، "خدا بهتر می‌داند كه آنها چه مدت در آنجا ماندند." او همه اسرار را در آسمانها و زمين، می‌داند. به رحمت او می‌توانيد ببينيد؛ به رحمت او می‌توانيد بشنويد. هيچكس در كنار او بعنوان مولا و سرور نيست، و او هرگز اجازه نمی‌دهد كسی در سلطنت او شريك شود.
[18:27] بايد بخوانی آنچه را كه از كتاب آسمانی پروردگارت به تو وحی شده است. هيچ چيز نبايد جانشين كلمات او شود، و نبايد منبع ديگری در كنار آن بگذاری.
مطالعه قرآن بطور دستجمعی
[18:28] بايد خود را وادار كنی تا با كسانی باشی كه روز و شب پروردگارشان را پرستش می‌كنند، و تنها او را می‌جويند. چشم خود را از آنها برندار، بدنبال تجملات اين دنيا. و نبايد هرگز از كسی كه قلب او را از پيغام خود غافل كرديم، اطاعت كنی؛ كسی كه در پی خواستههای خويش است، و در ارجحيتهايش سردرگم است.
آزادی كامل در دين
[18:29] اعلام كن: "اين حقيقتی است از سوی پروردگارتان،" سپس بگذار هر كس كه بخواهد ايمان آورد، و هر كس كه بخواهد ايمان نياورد. ما برای متجاوزين آتشی آماده كردهايم كه كاملاً آنها را دربر خواهد گرفت. هنگاميكه فرياد كمك آنها برخيزد، به آنها مايعی داده خواهد شد مانند اسيدی غليظ كه صورت را می‌سوزاند. چه نوشيدنی بدی! چه سرنوشت فلاكتباری!
[18:30] و اما كسانيكه ايمان آورند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، ما هرگز در پاداش دادن به كسانی كه اعمال پرهيزكارانه انجام می‌دهند كوتاهی نمی‌كنيم.
[18:31] آنها سزاوار باغهای عدن شدهاند كه در آن رودخانهها جاری است. آنها با دستبندهای طلا در آن تزيين خواهند شد، و لباسهايی از ابريشم سبز و مخمل خواهند پوشيد و بر مبلمانهای راحت استراحت خواهند كرد. چه پاداش نيكويی؛ چه مكان نيكويی!
املاك بعنوان بُت*
[18:32] مثال آن دو مرد را برايشان بزن: ما به يكی از آنها دو باغ انگور كه دور تا دور آن نخلهای خرما بود، داديم، و در ميان آنها محصولات ديگری قرار داديم.
[18:33] هر دو باغ ثمره خود را بموقع و به مقدار فراوان دادند، چون ما رودخانهای از ميان آنها روان داشتيم.
[18:34] روزی، پس از برداشت محصول، او با غرور به دوستش گفت: "من بسيار مرفهتر از تو هستم، و از مردم احترام بيشتری كسب می‌كنم."
[18:35] هنگاميكه او وارد باغ خود شد، با اين گفته بر نفس خود ستم كرد، "من فكر نمی‌كنم كه اين هرگز تمام شود.
[18:36] "بعلاوه، گمان می‌كنم كه هر چه هست همين است؛ گمان نمی‌كنم آن ساعت (قيامت) هرگز فرا رسد. حتی اگر بسوی پروردگارم بازگردم، (آنقدر باهوش هستم كه) حتی از بهتر از اينها در آنجا برخوردار خواهم شد."
[18:37] دوستش در حاليكه با او گفتگو می‌كرد، گفت، "آيا به آن يكتايی ايمان نداری كه تو را از خاك خلق كرده است، سپس از قطرهای كوچك، سپس تو را بصورت مردی كامل درآورد؟
[18:38] "و اما برای من، خدا پروردگار من است، و من هرگز خدای ديگری در كنار پروردگارم قرار نمی‌دهم.
دستور مهم
[18:39] "هنگاميكه وارد باغ خود شدی، ميبايست می‌گفتی، "اين است آنچه خدا به من داده است (ماشاء اللَّه). هيچ كس قدرتی ندارد، بجز خدا (لاقوةالاباللَّه)." شايد ببينی كه من كمتر از تو پول و فرزند دارم.
[18:40] "شايد پروردگارم به من باغی بهتر از باغ تو عطا كند. شايد او طوفان سهمگينی از آسمان بفرستد كه باغ تو را نابود سازد، و آن را كاملاً لميزرع باقی گذارد.
[18:41] "يا اينكه آب آن آنقدر در زمين فرو رود تا ديگر در دسترس تو نباشد."
[18:42] بدرستيكه، زراعات او نابود شد، و او غصهدار شد، متأسف از اينكه هر چه در آن خرج كرده بود بيهوده شد، همانطور كه ملك او لميزرع شده بود. او بالاخره گفت، "ای كاش هرگز ملك خود را بعنوان خدا در كنار پروردگارم قرار نداده بودم."
[18:43] هيچ نيرويی در زمين نمی‌توانست او را در مقابل خدا كمك كند، و نه برای او امكان داشت كه كمكی دريافت كند.
[18:44] اين بخاطر آن است كه تنها مولا و سرور حقيقی خدا است؛ او بهترين پاداش را فراهم می‌كند، و بهترين سرنوشت نزد او است.
[18:45] برای آنها مثال زندگی اين دنيا را بزن مانند آبی كه از آسمان پايين می‌فرستيم، تا نباتات روی زمين را بعمل آوريم، سپس آنها خشك می‌شوند و بصورت كاهی درمی‌آيند كه بر باد می‌رود. خدا بر همه كارها قادر است.
به ترتيب قرار دادن ارجحيتهايمان
[18:46] پول و فرزندان لذتهای زندگی اين دنيا هستند، اما اعمال پرهيزكارانه پاداشی ابدی از سوی پروردگارت فراهم می‌آورد، و اميدی بسيار بهتر.
[18:47] آن روز خواهد آمد كه ما كوهها را از ميان برمی‌داريم، و زمين را لميزرع خواهی ديد. ما همه آنها را احضار خواهيم كرد، بدون اينكه حتی يك نفر از آنها را جا بگذاريم.
[18:48] آنها در پيشگاه پروردگارت در يك صف حاضر خواهند شد. شما به تنهايی نزد ما آمدهايد، همانطور كه اول بار ما شما را خلق كرديم. درواقع، اين است آنچه ادعا كرديد كه هرگز اتفاق نخواهد افتاد.
[18:49] نامه اعمال نشان داده خواهد شد، و گناهكاران را نسبت به محتويات آن ترسان خواهی ديد. آنها خواهند گفت، "وای بر ما. چرا اين كتاب هر چيز كوچك يا بزرگ را بحساب آورده و هيچ چيز را جا نيانداخته است؟" همه اعمالی كه آنها انجام دادهاند، پيش آورده خواهد شد. پروردگارت هرگز به احدی بیعدالتی نمی‌كند.
طبقه بندی موجودات خدا
[18:50] ما به فرشتگان گفتيم، "در مقابل آدم سجده كنيد." آنها سجده كردند، بجز شيطان. او بصورت جن در آمد، زيرا او از امر پروردگارش سرپيچی كرد. آيا شما او و نوادگانش را بعنوان پروردگار بجای من انتخاب خواهيد كرد، هرچند كه آنها دشمنان شما هستند؟ چه مبادله فلاكتباری!
[18:51] من هرگز به آنها اجازه ندادم تا شاهد خلقت آسمانها و زمين باشند، و نه خلقت خودشان. و نه هرگز اجازه می‌دهم ستمكاران در قلمرو من كار كنند.
[18:52] آن روز خواهد آمد كه او گويد، "صدا كنيد شركای من را كه ادعا كرديد در كنار من خدا هستند،" آنها ايشان را صدا خواهند كرد، اما پاسخی به ايشان نخواهند داد. حايلی غيرقابل عبور آنها را از يكديگر جدا خواهد كرد.
[18:53] گناهكاران جهنم را خواهند ديد، و متوجه خواهند شد كه در آن خواهند افتاد. آنها از آن راه فراری نخواهند داشت.
كافران كامل بودن قرآن را قبول نميكنند
[18:54] ما همه گونه مثالی در اين قرآن آوردهايم، اما انسان بيش از همه مخلوقات مجادله می‌كند.
[18:55] هنگاميكه هدايت بر ايشان آمد، تنها چيزی كه مردم را از ايمان آوردن و طلب بخشش از پروردگارشان باز داشت، اين بود كه آنها همان (معجزاتی) را خواستند ببينند كه نسلهای پيشين خواستند، يا اينكه به اعتراض می‌خواستند عذاب را پيش از موعد مقرر ببينند.
[18:56] ما رسولان را فقط بعنوان تحويل دهندگان اخبار خوب می‌فرستيم، همچنين بعنوان هشدار دهنده. كسانی كه ايمان ندارند به باطل بحث می‌كنند تا حقيقت را مغلوب كنند، و آنها نشانهها و اخطاريههای من را بيهوده می‌شمرند.
دخالت الهی
[18:57] چه كسانی پليدتر از آنهايی هستند كه نشانههای پروردگارشان به آنها يادآوری شد، سپس آنها را ناديده گرفتند، بدون اينكه پی ببرند كه چه می‌كنند. در نتيجه، ما بر قلبشان حائلی می‌افكنيم تا آنها را از درك آن (قرآن) بازداريم، و كری بر گوشهايشان. پس هر كاری برای هدايتشان انجام دهی، آنها هرگز نمی‌توانند هدايت شوند.
[18:58] با اين حال، پروردگارت عفو كننده است، پر از رحمت. اگر او از آنها برای آنچه انجام دادند بازخواست می‌كرد، آنها را فوراً در همانجا نابود كرده بود. در عوض، او به آنها تا موعدی معين، تعيين شده از قبل، مهلت می‌دهد؛ آنوقت آنها هرگز نمی‌توانند رهايی يابند.
[18:59] بسياری از جمعيتها را ما بخاطر تجاوزهايشان هلاك كرديم؛ ما موعد معينی برای هلاكتشان تعيين كرديم.
درسهايی باارزش از موسی و معلمش
[18:60] موسی به خدمتكار خود گفت، "استراحت نخواهم كرد تا به جاييكه آن دو رودخانه بهم می‌پيوندند، برسم، هرچقدر هم كه طول بكشد."
[18:61] هنگاميكه به جاييكه آنها بهم می‌پيوستند رسيدند، ماهی خود را فراموش كردند، و آن بطور مرموزی راه خود را به رودخانه بازيافت.
[18:62] پس از اينكه از آن مكان گذشتند، او به خدمتكارش گفت، "بيا تا نهار بخوريم. اين همه مسافرت ما را كاملاً خسته كرده است."
[18:63] او گفت، "آيا يادت می‌آيد هنگاميكه در آنجا نزديك آن تخته سنگ نشسته بوديم؟ حواسم به ماهی نبود. شيطان باعث شد تا آن را فراموش كنم، و آن بطور عجيبی راه خود را به رودخانه بازيافت."
[18:64] (موسی) گفت، "اين همان جايی بود كه دنبالش می‌گشتيم." آنها به دنبال رد پايشان بازگشتند.
[18:65] آنها يكی از بندگان ما را يافتند كه ما به او رحمت عطا كرديم، و از دانش خودمان به ا و عطا كرديم.
[18:66] موسی به او گفت، "آيا می‌توانم به دنبال تو بيايم، تا شايد از دانش و هدايتی كه به تو عطا شده است، قدری به من بياموزی؟"
[18:67] او گفت، "تو تحمل بودن با من را نداری.
[18:68] "چطور می‌توانی تحمل چيزی را داشته باشی كه آن را درك نمی‌كنی؟"
[18:69] او گفت، "بخواست خدا، تو من را صبور خواهی يافت. هر دستوری به من بدهی، از آن سرپيچی نخواهم كرد."
[18:70] او گفت، "اگر دنبال من می‌آيی، پس نبايد درباره هيچ چيز از من سئوال كنی، مگراينكه خودم بخواهم درباره آن به تو بگويم."
[18:71] پس براه افتادند. هنگاميكه سوار كشتی شدند، او سوراخی در آن ايجاد كرد. او گفت، "آيا آن را سوراخ كردی تا مردمش را غرق كنی؟ تو مرتكب عمل زشتی شدهای."
[18:72] او گفت، "آيا نگفتم كه تحمل بودن با من را نداری؟"
[18:73] او گفت، "معذرت می‌خواهم. من را بخاطر فراموشكاريم تنبيه نكن؛ نسبت به من زياد سختگير نباش."
[18:74] پس براه افتادند. هنگاميكه پسر جوانی را ملاقات كردند، او پسر را كشت. او گفت، "چرا چنين شخص بیگناهی را كشتی كه كس ديگری را نكشته بود؟ تو كار بسيار زشتی انجام دادهای."
[18:75] او گفت، "آيا به تو نگفتم كه تحمل بودن با من را نداری؟"
[18:76] او گفت، "اگر در باره چيز ديگری از تو سئوال كنم، آنوقت من را با خود نگاه ندار. تو از من باندازه كافی عذرخواهی ديدهای."
[18:77] پس براه افتادند. وقتی به جمعيت خاصی رسيدند، از مردم تقاضای غذا كردند، اما آنها از پذيرايیشان امتناع ورزيدند. بزودی، ديواری يافتند كه داشت خراب می‌شد، و او آن را تعمير كرد. او گفت، "تو می‌توانستی برای آن مزدی درخواست كنی!"
برای هر چيزی دليل خوبی وجود دارد
[18:78] او گفت، "اكنون بايد از هم جدا شويم. اما من آنچه تحملش را نداشتی برای تو توضيح خواهم داد.
[18:79] "و اما در باره آن كشتی، آن به مردان ماهيگير فقيری تعلق داشت، و من می‌خواستم آن را معيوب كنم. پادشاهی بدنبال آنها می‌آمد كه بزور همه كشتیها را تصاحب می‌كرد.
[18:80] "و اما در باره آن پسر، والدينش مؤمنان خوبی بودند، و ما ديديم كه او با سرپيچی و بیاعتقاديش می‌خواست موجب ناراحتی آنها را فراهم آورد.
[18:81] "ما خواستيم تا پروردگارت بجای او پسر ديگری جايگزين كند؛ كسی كه در پرهيزكاری و مهربانی بهتر باشد.
[18:82] "و اما در باره آن ديوار، آن به دو پسر يتيم در شهر تعلق داشت. در زير آن، گنجی وجود داشت كه متعلق به آنها بود. چون پدرشان مرد پرهيزكاری بود، پروردگارت می‌خواست كه آنها بزرگ شوند و قدرت كامل يابند، سپس گنجشان را استخراج كنند. چنين است رحمت پروردگارت. من هيچكدام از آنها را از خود انجام ندادم. اين توجيه چيزهايی بود كه تو تحملشان را نداشتی."
ذوالقرنين: شخصی با دو شاخ يا دو قرن
[18:83] آنها در باره ذوالقرنين از تو سئوال كنند. بگو، "من قسمتی از داستان او را برای شما تعريف خواهم كرد."
[18:84] ما در زمين به او اختياراتی عطا كرديم، و برای او همه گونه وسايل فراهم آورديم.
[18:85] سپس او يك راه را در پيش گرفت.
[18:86] هنگاميكه به غرب دور رسيد، خورشيد را يافت كه بر اقيانوس پهناوری غروب می‌كرد، و مردمی را در آنجا يافت. ما گفتيم، "ای ذوالقرنين، هر طور بخواهی می‌توانی حكمرانی كنی؛ يا تنبيه كن، يا نسبت به آنها مهربان باش.
[18:87] او گفت، "كسانی كه سرپيچی كنند، ما آنها را تنبيه خواهيم كرد؛ سپس هنگاميكه بسوی پروردگارشان بازگردند، او آنها را به عذاب بيشتری گرفتار خواهد كرد.
[18:88] "و اما كسانی كه ايمان آورند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، پاداش خوبی دريافت می‌كنند؛ ما با آنها با مهربانی رفتار خواهيم كرد."
[18:89] سپس او راه ديگری در پيش گرفت.
[18:90] هنگاميكه به شرق دور رسيد، خورشيد را يافت كه بر مردمی كه هيچگونه حفاظی از آن نداشتند، طلوع می‌كرد.
[18:91] طبيعتاً ما كاملاً از آنچه او يافت، باخبر بوديم.
[18:92] سپس او راه ديگری در پيش گرفت.
[18:93] هنگاميكه به سرزمينی رسيد كه در ميان دو كوه قرار داشت، او مردمی را يافت كه زبانشان بسختی قابل فهم بود.
يأجوج و مأجوج*
[18:94] آنها گفتند، "ای ذوالقرنين، يأجوج و مأجوج فسادكنندگان در زمين هستند. آيا می‌توانيم به تو مزدی بدهيم تا در ميان ما و آنها سدی ايجاد كنی؟"
[18:95] او گفت، "پروردگارم به من نعمتهای فراوان داده است. اگر شما با من همكاری كنيد، من سدی بين شما و آنها خواهم ساخت.
[18:96] "قطعاتی از آهن نزد من آوريد." هنگاميكه او فضای ميان آن دو كوه را پر كرد، گفت، "بدميد." هنگاميكه از حرارت سرخ شد، گفت، "به من كمك كنيد تا قير روی آن بريزم."
[18:97] بنابراين، آنها نه می‌توانستند از آن بالا بيايند، و نه می‌توانستند در آن سوراخی ايجاد كنند.
[18:98] او گفت، "اين رحمتی است از سوی پروردگارم. وقتی پيشگويی پروردگارم بوقوع پيوندند، او باعث متلاشی شدن سد خواهد شد. پيشگويی پروردگارم حقيقت است."
[18:99] در آن زمان، ما می‌گذاريم تا به يكديگر هجوم آورند، سپس شيپور دميده خواهد شد، و ما همه آنها را با هم احضار خواهيم كرد.
[18:100] ما جهنم را در آن روز به كافران عرضه خواهيم داشت.
[18:101] آنها كسانی هستند كه چشمانشان از ديدن پيغام من بسيار پوشيده بود. و نه می‌توانستند بشنوند.
[18:102] آيا كسانيكه ايمان ندارند فكر می‌كنند با قرار دادن بندگان من بعنوان خدا در كنار من، می‌توانند رهايی يابند؟ ما جهنم را بعنوان مكانی جاودانی برای كافران تهيه ديدهايم.
خود را امتحان كنيد
[18:103] بگو، "آيا می‌خواهيد بگويم كه بدترين بازندگان چه كسانی هستند؟
[18:104] "آنها كسانی هستند كه همه اعمالشان در زندگی اين دنيا كاملاً در گمراهی است، اما فكر می‌كنند كه خوب عمل می‌كنند."
[18:105] چنين هستند اشخاصی كه به آيات پروردگارشان و به ملاقات با او ايمان ندارند. بنابراين، اعمالشان بيهوده است؛ آنها در روز قيامت، هيچ وزنی ندارند.
[18:106] جزای به حقشان جهنم است، بخاطر بیاعتقاديشان، و بخاطر مسخره كردن آيات من و رسولان من.
[18:107] و اما كسانی كه ايمان آورند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، مستحق پرديسی فرحبخش شدهاند، بعنوان اقامتگاهشان.
[18:108] آنها هميشه در آن جاودان باشند؛ هرگز چيزی بجای آن نمی‌خواهند.
قرآن: تنها چيزيكه به آن احتياج داريم
[18:109] بگو، "اگر اقيانوس جوهر بود برای كلمات پروردگارم، قبل از اينكه كلمات پروردگارم تمام شود، اقيانوس تمام می‌شد، حتی اگر ما مقدار جوهر را دوبرابر كنيم.
[18:110] بگو، "من نيستم جز بشری مانند شما كه به من وحی شده است خدای شما خدای واحد است. كسانی كه به ملاقات با پروردگارشان اميد دارند، بايد پرهيزكارانه عمل كنند، و هرگز خدايی در كنار پروردگار او پرستش نكنند."