قرآن 18:74 — غار (الکهف)

فَانطَلَقا حَتّىٰ إِذا لَقِيا غُلٰمًا فَقَتَلَهُ قالَ أَقَتَلتَ نَفسًا زَكِيَّةً بِغَيرِ نَفسٍ لَقَد جِئتَ شَيـًٔا نُكرًا

پس براه افتادند. هنگاميكه پسر جوانی را ملاقات كردند، او پسر را كشت. او گفت، "چرا چنين شخص بی‏گناهی را كشتی كه كس ديگری را نكشته بود؟ تو كار بسيار زشتی انجام داده‏‌ای."

[18:73] او گفت، "معذرت می‌خواهم. من را بخاطر فراموشكاريم تنبيه نكن؛ نسبت به من زياد سختگير نباش."

[18:75] او گفت، "آيا به تو نگفتم كه تحمل بودن با من را نداری؟"