سوره 17: فرزندان اسراييل (بنی اسراييل)

به نام خدا، بخشنده‏‌ترين، مهربانترين

[17:1] ستوده‏‌ترين آن يكتايی است كه بنده خود (محمد) را در شب احضار كرد، از مسجد مقدس (مكه) به دورترين سجده‏گاه، كه اطراف آن را ما بركت داده‏‌ايم، تا بعضی از نشانه‏‌های خود را به او نشان دهيم. او شنوا است، بينا.

[17:2] بهمين ترتيب، ما به موسی كتاب آسمانی عطا كرديم، و آن را راهنمايی برای بنی‏اسراييل قرار داديم كه: "شما نبايد هيچ معبودی را بعنوان مولا و سرور در كنار من قرار دهيد."

[17:3] آنها نوادگان كسانی هستند كه ما با نوح حمل كرديم؛ او بنده‏‌ای سپاسگزار بود.

[17:4] ما در كتاب آسمانی به فرزندان اسراييل خبر داديم: "شما دو بار در زمين فساد خواهيد كرد. تقدير اين است كه شما به منتها درجه تكبر درافتيد.

[17:5] "هنگاميكه اولين وعده فرا رسد، ما بندگان خود را بر عليه شما خواهيم فرستاد كه نيروی فراوانی دارند، و آنها به خانه‏‌های شما حمله خواهند كرد. اين پيشگويی بايد انجام گيرد.

[17:6] "سپس، ما نوبت را بر عليه آنها به شما خواهيم داد، و اموال و فرزندان فراوان برای شما فراهم خواهيم كرد؛ ما شما را بالادست قرار خواهيم داد.

[17:7] "اگر پرهيزكارانه عمل كنيد، به نفع خود پرهيزكارانه عمل كرده‏ايد، اما اگر بدی كنيد به ضرر خود كرده‏ايد. سپس، هنگاميكه نوبت دوم فرا رسد، آنها شما را شكست خواهند داد، و وارد مسجد می‌شوند، همانطور كه بار اول وارد شدند. آنها تمام آنچه بدست آورده بوديد را نابود خواهند كرد."

[17:8] پروردگارتان رحمت خود را بر شما می‌بارد. اما اگر به تجاوز باز گرديد، ما با عذاب تلافی خواهيم كرد. ما جهنم را مكان جاودانی كافران قرار داده‏‌ايم.

قرآن: وسيله نجات ما

[17:9] اين قرآن به بهترين راه هدايت می‌كند، و مژده می‌دهد به مؤمنانی كه زندگی پرهيزكارانه‏‌ای را در پيش می‌گيرند كه آنها سزاوار پاداشی عظيم شده‏‌اند.

[17:10] و اما كسانی كه به آخرت ايمان ندارند، ما برايشان عذاب دردناكی تهيه كرده‏ايم.

[17:11] انسان اغلب برای چيزی دعا می‌كند كه ممكنست به ضرر او باشد، به خيال اينكه برای چيز خوبی دعا می‌كند. انسان عجول است.

[17:12] ما شب و روز را دو نشانه قرار داديم. ما شب را تاريك ساختيم و روز را روشن، تا شما در آن در طلب روزی از سوی پروردگارتان باشيد. اين همچنين برای شما سيستم زمانی و وسيله محاسبه كردن را برقرار می‌كند. ما اينچنين همه چيز را بتفصيل شرح می‌دهيم.

نوار ويديو*

[17:13] ما سرنوشت هر انسانی را ضبط كرده‏ايم؛ آن به گردن او گره خورده است. در روز قيامت ما نواری را كه در دسترس است به دست او خواهيم داد.

[17:14] پرونده خود را بخوان. امروز تو برای رسيدگی به حساب خود كافی هستی.

[17:15] هر كس هدايت شود، به نفع خود هدايت شده است، و هر كس گمراه شود به زيان خود گمراه شده است. هيچ گناهكاری بار گناهان ديگری را بر دوش نخواهد كشيد. ما هرگز تنبيه نمی‌كنيم، قبل از اينكه اول رسولی بفرستيم.

[17:16] اگر ما بخواهيم جمعيتی را هلاك كنيم، می‌گذاريم تا رهبرانش در آن فساد زيادی ببار آورند. هنگاميكه سزاوار عذاب شوند، ما آن را كاملاً نابود می‌كنيم.

[17:17] ما نسل‏های بسياری را بعد از نوح هلاك كرده‏ايم. پروردگارت در رسيدگی به گناهان بندگانش دقيق‏ترين است؛ او كاملاً آگاه است، بينا.

آنچه را ارجحيت دارد، با دقت انتخاب كنيد اين دنيا

[17:18] هركسی اين زندگی زودگذر را مقدم بدارد، ما آنچه را تصميم گرفته‏ايم به او بدهيم، فوراً به او خواهيم داد، سپس ما جهنم را برای او تعيين می‌كنيم كه در آن تا ابد رنج بكشد، نكوهيده و شكست خورده.

آخرت

[17:19] و اما كسانی كه آخرت را انتخاب كرده و آنرا مقدم بدارند، و پرهيزكارانه عمل كنند، درحاليكه ايمان داشته باشند، از كوشش آنها قدردانی خواهد شد.

[17:20] ما برای هريك از آنها فراهم می‌كنيم؛ ما برای آنها و اينها از نعمتهای پروردگارت فراهم می‌كنيم. نعمت‏های پروردگارت پايان‏ناپذير است.

[17:21] ببين چگونه ما بعضی مردم را بر بعضی ديگر (در اين دنيا) برتری داديم. اختلافات در آخرت بسيار بيشتر و بسيار مهم‏تر است.

احكام مهم

[17:22] نبايد خدای ديگری در كنار خدا قرار دهی، تا مبادا سرافكنده و نكوهيده شوی.

[17:23] پروردگارت حكم كرده است كه نبايد غير از او را پرستش كنی، و بايد به والدينت احترام گذاشته شود. تا موقعيكه يكی يا هر دو آنها زنده هستند، هرگز نبايد به آنها "اُف" بگويی (كوچكترين اشاره از روی دلخوری)، و هرگز نبايد سر آنها داد بزنی؛ بايد با مهربانی با آنها رفتار كنی.

[17:24] و پر و بال تواضع و مهربانی برای آنها بگشا، و بگو، "پروردگار من، بر آنها رحمت ببار، زيرا آنها من را از طفوليت بزرگ كرده‏‌اند."

[17:25] پروردگارتان كاملاً از درونی‏ترين افكار شما آگاه است. اگر پرهيزكار بمانيد، او توبه‏كنندگان را می‌بخشد.

[17:26] بايد حق تعيين شده خويشاوندان، مسكينان، فقيران، و مسافر بيگانه را بدهی، اما افراط نكن، ولخرج نباش.

[17:27] كسانيكه ولخرجی می‌كنند، برادران شيطان هستند، و شيطان به پروردگارش ناسپاس است.

[17:28] حتی اگر بايد از آنها دوری كنی، در طلب رحمت پروردگارت، بايد با آنها به بهترين طريق رفتار كنی.

خساست محكوم شده است

[17:29] نبايد دستهای خود را از روی خساست به گردنت ببندی، و نبايد از روی حماقت آن را باز كنی، تا مبادا سرزنش و متأسف شوی.

[17:30] زيرا پروردگارت روزی هر كس را بخواهد زياد و كم می‌كند. او كاملاً بر مخلوقاتش آگاه است، بينا.

سقط جنين قتل است

[17:31] شما نبايد فرزندان خود را از ترس فقر بكشيد. ما برای آنها فراهم می‌كنيم، همينطور برای شما. كشتن آنها خطای بزرگی است.

[17:32] شما نبايد زنا كنيد؛ گناهی است بزرگ، و رفتاری ناپسند.

[17:33] شما نبايد كسی را بكشيد-زيرا خدا حيات را مقدس قرار داده است-مگر بخاطر اجرای عدالت. اگر كسی با بی‏عدالتی كشته شود، سپس ما اختيار انجام عدالت را به وارث او می‌دهيم. بنابراين، او نبايد در انتقام گرفتن از قاتل از حد تجاوز كند؛ به او كمك خواهد شد.

[17:34] شما نبايد به پول يتيمان دست بزنيد مگر در جهت خيرشان، تا بالغ شوند. شما بايد به عهدهای خود وفا كنيد، زيرا عهد مسئوليت بزرگی است.

[17:35] شما بايد هنگام معامله اندازه كامل را بپردازيد، و منصفانه وزن كنيد. اين بهتر است و پرهيزكارانه‏‌تر.

پند مهم

[17:36] نبايد هيچگونه اطلاعاتی را قبول كنی، مگر اينكه شخصاً صحت آن را تحقيق كنی. من به شما شنوايی، بينايی، و عقل داده‏‌ام، و شما مسئول استفاده كردن از آنها هستيد.

[17:37] نبايد در زمين با تكبر راه بروی-تو نه می‌توانی در زمين فرو روی، و نه می‌توانی به بلندی كوه‏‌ها باشی.

[17:38] همه اعمال بد نزد پروردگارت محكوم شده‏‌اند.

قرآن حكمت است

[17:39] اين قسمتی از حكمتی است كه بواسطه پروردگارت به تو وحی شد. نبايد در كنار خدا خدای ديگری قرار دهی، تا مبادا سر از جهنم درآوری، سرزنش شده و شكست خورده.

[17:40] آيا پروردگارتان به شما فرزندان پسر عطا كرده است، در حاليكه به خود فرشتگان را بعنوان دختر داده است؟! چطور توانستيد چنين كفری اداء كنيد؟

[17:41] ما در اين قرآن (همه گونه مثالی) زده‏ايم، تا باشد كه متوجه شوند. اما اين فقط نفرتشان را زيادتر می‌كند.

[17:42] بگو، "اگر در كنار او خدايان ديگری بودند، همچنانكه ادعا می‌كنند، آنها سعی می‌كردند تا صاحب عرش را براندازند."

[17:43] ستايش او را، او تعالی است، بسيار بالاتر از گفتار آنها.

همه چيز خدا را ستايش می‌كند

[17:44] ستايش كنندگان او، هفت جهان، زمين، و همه كس در آنها هستند. چيزی نيست كه او را ستايش نكند، اما شما ستايش كردنشان را درك نمی‌كنيد. او رئوف است، عفو كننده.

كافران نميتوانند قرآن را بفهمند

[17:45] هنگاميكه قرآن می‌خوانيد، ما ميان شما و كسانی كه به آخرت ايمان ندارند پرده‏‌ای نامريی قرار می‌دهيم.

قرآن: تنها منبع

[17:46] ما بر افكارشان حايلی می‌افكنيم، تا نگذاريم آن را درك كنند، و كری بر گوشهايشان. و هنگاميكه درباره پروردگارت با تنها قرآن موعظه می‌كنی، با نفرت فرار می‌كنند.

[17:47] ما كاملاً به آنچه می‌شنوند آگاه هستيم، هنگاميكه به تو گوش می‌دهند، و وقتی پنهانی توطئه می‌كنند-كافران گويند، "شما از مرد ديوانه‏‌ای پيروی می‌كنيد."

[17:48] توجه كن چگونه تو را توجيه می‌كنند، و چطور اين باعث می‌شود تا از راه منحرف شوند.

[17:49] آنها گفتند، "بعد از اينكه ما به استخوان و قطعاتی تبديل شديم، آيا دوباره از نو برانگيخته می‌شويم؟!"

[17:50] بگو، "حتی اگر بصورت سنگ و يا آهن درآييد.

[17:51] "حتی اگر بصورت هر خلقتی كه فرض كنيد غير ممكن است، درآييد." آنها آنوقت خواهند گفت، "چه كسی ما را دوباره بازمی‌گرداند؟" بگو، "همان يكتايی كه اول بار شما را آفريد." آنوقت آنها سرشان را تكان خواهند داد و گويند، "آن چه وقت خواهد بود؟" بگو، "ممكنست نزديك‏تر از آن باشد كه فكر می‌كنيد."

[17:52] آن روز كه او شما را احضار كند، با ستايش به او جواب خواهيد داد، و آنوقت متوجه خواهيد شد كه جز اندك زمانی در اين دنيا نبوده‏ايد.

با يكديگر به نيكی رفتار كنيد

[17:53] بگو به بندگانم تا به بهترين وجه با يكديگر رفتار كنند، زيرا شيطان هميشه سعی دارد بين آنها جدايی ايجاد كند. مسلماً، شيطان سرسخت‏ترين دشمن انسان است.

[17:54] پروردگارتان شما را بهتر از همه می‌شناسد. بر طبق دانش خود، او ممكنست رحمتش را بر شما ببارد، يا ممكنست شما را مجازات كند. ما تو را بعنوان مدافع آنها نفرستاديم.

[17:55] پروردگارت به همه كس در آسمانها و زمين آگاه‏‌ترين است. برطبق اين دانش، ما بعضی از پيغمبران را بر بعضی ديگر برتری داديم. برای مثال، ما به داود زبور را عطا كرديم.

[17:56] بگو، "دعا كنيد به هر معبودی كه در كنار او قرار داده‏‌ايد." آنها هيچ قدرتی در دفع مصيبتهای شما ندارند، و نه می‌توانند از آنها جلوگيری كنند.

معبودان پرهيزكار تنها خدا را پرستش می‌كنند

[17:57] حتی معبودانی كه آنها دعا می‌كنند، خود در جستجوی وسيله‏‌ای جهت نزديك شدن به پروردگارشان هستند. آنها برای رحمت او دعا می‌كنند، و از عذاب او می‌ترسند. مسلماً، عذاب پروردگارت وحشتناك است.

[17:58] هيچ جمعيتی نخواهد بود كه ما تا قبل از روز قيامت آن را هلاك نكنيم، يا به عذابی سخت گرفتارشان نكنيم. اين قبلاً در كتاب نوشته شده است.

معجزات قديمی از رواج افتادند

[17:59] آنچه ما را از فرستادن معجزات باز داشت، آن بود كه نسل‏های پيشين آن را رد كرده‏‌اند. برای مثال، ما به ثمود، شتر را نشان داديم، (معجزه‏‌ای) شگفت‏انگيز، اما آنها بر عليه آن تجاوز كردند. ما معجزات را فقط برای هيبت و حرمت نهادن می‌فرستيم.

[17:60] ما تو را آگاه كرديم كه پروردگارت مردم را در كنترل كامل دارد، و ما رويايی كه به تو نشان داديم را بعنوان امتحانی برای مردم قرار داديم، و درختی كه در قرآن نفرين شده است. ما به آنها اثبات محكم نشان داديم تا در ايشان هيبت و حرمت ايجاد كنيم. اما اين فقط به سركشی آنها اضافه كرد.

شيطان مردم را گول ميزند

[17:61] هنگاميكه ما به فرشتگان گفتيم، "در مقابل آدم سجده كنيد،" آنها سجده كردند، بجز شيطان. او گفت، "آيا در مقابل كسی سجده كنم كه تو از گل خلق كردی؟"

[17:62] او گفت، "چون تو او را بر من محترم شمردی، اگر تا روز قيامت به من مهلت دهی، من همه نوادگان او را در اختيار خواهم گرفت، بجز عده كمی."

[17:63] او گفت، "پس برو؛ تو و كسانی كه از تو پيروی می‌كنند، سر از جهنم درخواهيد آورد؛ جزايی عادلانه.

[17:64] "تو می‌توانی آنها را با صدای خود گول بزنی، و با همه نيروها و همه مردانت بر عليه ايشان بسيج شوی، و در پول و فرزندانشان شريك شوی، و به آنها وعده دهی. آنچه شيطان وعده می‌دهد، سرابی بيش نيست.

[17:65] "و اما بر بندگان من، تو هيچ قدرتی نداری." پروردگارت بعنوان حامی كافی است.

[17:66] پروردگار شما آن يكتايی است كه موجب شناور شدن كشتی‏ها در دريا می‌شود. تا در جستجوی نعمتهای او باشيد. او نسبت به شما مهربانترين است.

رفقای نيمه راه

[17:67] اگر در وسط دريا گرفتار شده باشيد، معبودان خود را فراموش می‌كنيد، و صادقانه تنها او را دعا می‌كنيد. اما بمجرد اينكه او شما را به ساحل نجات می‌رساند، روی می‌گردانيد. حقيقتاً كه انسان ناسپاس است.

[17:68] آيا تضمين كرده‏ايد كه او باعث نخواهد شد زمين ساحل شما را ببلعد؟ يا اينكه او بر شما طوفان نخواهد فرستاد، آنوقت حمايت كننده‏‌ای نيابيد؟

[17:69] آيا تضمين كرده‏ايد كه او شما را بار ديگر به دريا نخواهد فرستاد، سپس طوفانی بر شما بفرستد تا بخاطر بی‏اعتقاديتان شما را غرق كند؟ هنگاميكه اين پيش آمد رخ دهد، ما فرصت ديگری به شما نخواهيم داد.

[17:70] ما فرزندان آدم را گرامی داشته‏ايم، و برايشان در خشكی و دريا وسايل حمل و نقل تهيه نموديم. ما برايشان روزی‏های خوب تهيه كرديم، و ما بيشتر از اكثر مخلوقات خود به ايشان برتری عطا كرديم.

[17:71] آن روز خواهد آمد كه ما همه مردم را احضار خواهيم كرد، همراه با پرونده‏‌شان. و اما كسانی كه نامه اعمالی پرهيزكارانه به آنها داده شود، پرونده خود را خواهند خواند و از كوچكترين بی‏عدالتی رنج نخواهند برد.

[17:72] و اما كسانی كه در اين دنيا كور هستند، در آخرت نيز كور خواهند بود؛ حتی بسيار بدتر.

خدا به رسول ثبات ميبخشد

[17:73] آنها تقريباً تو را از آياتی كه ما به تو داده‏‌ايم منحرف كردند. آنها می‌خواستند تو چيز ديگری جعل كنی، تا تو را دوست خود بدانند.

[17:74] اگر بخاطر ثباتی كه ما به تو بخشيديم، نبود، تقريباً قدری بطرف ايشان تمايل پيدا كردی.

[17:75] اگر اينكار را كرده بودی، ما عذاب تو را در زندگی اين دنيا و بعد از مرگ، دو برابر می‌كرديم، و تو هيچكس را پيدا نمی‌كردی تا در مقابل ما به تو كمك كند.

[17:76] آنها تقريباً تو را از آن سرزمين تبعيد كردند كه از دست تو خلاص شوند، تا بتوانند بمجرد اينكه تو رفتی دوباره باز گردند.

[17:77] با همه رسولانی كه قبل از تو فرستاديم، روش هميشه چنين بوده است، و تو روش ما را تغييرناپذير خواهی يافت.

نماز ظهر

[17:78] بايد هنگامی دعای ارتباطی (نماز) بجا آوری كه خورشيد از بالاترين نقطه خود در ظهر پايين می‌آيد، و به طرف غروب آفتاب می‌رود. همچنين بايد (خواندن) قرآن را در سحرگاه بجا آوری. قرآن (خواندن) در سحرگاه مشهود است.

تفكر و نيايش

[17:79] بايد در خلال شب برای ثواب بيشتر تفكر و نيايش كنی، تا پروردگارت تو را به مقامی ستوده رساند.

[17:80] و بگو، "پروردگار من، من را به مدخلی محترمانه داخل گردان، و مرا با خروجی محترمانه خارج گردان، و بمن از جانب خود حمايتی قوی عطا كن."

[17:81] اعلام كن، "حق پيروز شده است، و باطل نابوده شده است؛ باطل حتماً نابود خواهد شد."

شفا و رحمت

[17:82] ما در قرآن شفا و رحمت برای مؤمنان می‌فرستيم. همزمان، آن فقط بر ستمگری متجاوزين می‌افزايد.

[17:83] هنگاميكه ما نعمتی به انسان عطا می‌كنيم، او سرگرم و بی‏توجه می‌شود. اما وقتی بلايی به او می‌رسد، مأيوس می‌شود.

[17:84] بگو، "هر كس بر طبق اعتقاد خود عمل می‌كند، و پروردگارتان كاملاً می‌داند كه كداميك از شما به راه راست هدايت شده‏‌ايد."

وحی الهی: منبع همه دانشها

[17:85] آنها در باره وحی از تو سئوال كنند. بگو، "وحی از طرف پروردگارم می‌آيد. دانشی كه به شما داده شده است، بسيار ناچيز است."

[17:86] اگر ما بخواهيم، می‌توانيم آنچه را به تو وحی كرديم، پس بگيريم، آنوقت تو در مقابل ما هيچ محافظی نخواهی يافت.

[17:87] اين نيست بجز رحمتی از جانت پروردگارت. نعمت‏های او بر تو بسيار بوده است.

انشاء رياضی قرآن

[17:88] بگو، "اگر همه انسان‏ها و همه جن‏ها با هم متحد شوند، تا قرآنی مانند اين بياورند، هرگز نمی‌توانند مانند اين را بياورند، حتی هر چقدر هم كه به يكديگر كمك كنند."

[17:89] ما در اين قرآن همه گونه مثالی برای مردم آورده‏ايم، اما اكثر مردم اصرار به ناباوری دارند.

رسولان خدا به مبارزه طلبيده شدند

[17:90] آنها گفتند، "ما تو را باور نخواهيم كرد، مگراينكه از زمين چشمه آبی بيروی آوری.

[17:91] "يا مگر اينكه باغی از نخلهای خرما و انگور داشته باشی، با رودخانه‏‌های جاری در ميان آن.

[17:92] "يا مگراينكه همانطور كه ادعا كردی، باعث شوی تا توده‏‌هايی از آسمان بر ما فرود آيد. يا اينكه خدا و فرشتگان را در مقابل چشمان ما حاضر كنی.

[17:93] "يا مگر اينكه قصری مجلل داشته باشی، يا اينكه به آسمان بالا روی. حتی اگر بالا روی، ما ايمان نخواهيم آورد، مگر اينكه كتابی بياوری كه بتوانيم بخوانيم." بگو، "ستايش پروردگارم را. آيا من غير از رسولی از جنس انسان هستم؟"

رسالت: امتحانی مهم

[17:94] آنچه مردم را از ايمان آوردن باز داشت، هنگاميكه هدايت بر ايشان آمد، گفته‏‌شان است، "آيا خدا بشری را بعنوان رسول فرستاد؟"

[17:95] بگو، "اگر فرشتگان در زمين سكونت داشتند، ما از آسمان فرشته‏‌ای بعنوان رسول بر ايشان پايين می‌فرستاديم."

خدا شاهد من است

[17:96] بگو، "خدا بعنوان شاهد در ميان من و شما كافی است. او كاملاً بر پرستش كنندگانش آگاه است، بينا."

[17:97] هر كس را خدا هدايت كند، حقيقتاً هدايت شده است. و هر كس را او به گمراهی فرستد، هرگز مولا و سروری در كنار او برايشان نخواهی يافت. ما در روز قيامت، اجباراً آنها را احضار خواهيم كرد؛ كور، گنگ، و كر. مقصد آنها جهنم است. هرگاه آتش آن سرد شود، ما آتش آنها را افزايش خواهيم داد.

افكار درونی آنها

[17:98] چنين است جزای بحق آنها، از آنجاييكه آيات ما را رد كردند. آنها گفتند، "پس از اينكه ما به استخوان‏های ريز و قطعاتی در آييم، آيا بصورت خلقتی جديد برانگيخته می‌شويم؟"

[17:99] آيا آنها نمی‌توانستند ببينند كه خدايی كه آسمان‏ها و زمين را خلق كرد، قادر است همان خلقت را بيافريند؟ (كه) او برايشان مدت عمر از قبل تعيين شده‏‌ای قرار داده است كه تغييرناپذير است؟ با اين حال، كافران اصرار به كفر ورزيدن دارند.

[17:100] اعلام كن، "اگر شما صاحب گنجهای رحمت پروردگار من بوديد، از ترس تمام شدن آن، در آن مضايقه می‌كرديد. انسان خسيس است."

موسی و فرعون

[17:101] ما موسی را با نُه معجزه شگفت‏انگيز حمايت كرديم-از فرزندان اسراييل بپرس. هنگاميكه او نزدشان رفت، فرعون به او گفت، "من گمان می‌كنم كه تو ای موسی، جادو شده‏‌ای."

[17:102] او گفت، "تو بخوبی می‌دانی كه مسلماً هيچكس نمی‌تواند اينها را آشكار كند، بجز پروردگار آسمانها و زمين. من گمان می‌كنم كه تو، ای فرعون، محكوم به فنا شده‏‌ای."

[17:103] هنگاميكه او آنها را دنبال كرد، همانطور كه آنها را از آن سرزمين بيرون می‌كرد، ما او را غرق كرديم، همراه با كسانی كه طرفدار او بودند، همه آنها را.

[17:104] و پس از آن ما به فرزندان اسراييل گفتيم، "برويد در اين سرزمين زندگی كنيد. هنگاميكه پيشگويی نهايی بوقوع پيوندد، ما همه شما را در يك گروه احضار خواهيم كرد."

قرآن كم كم رها شد تا بخاطر سپردن آن آسان باشد

[17:105] به حق، ما آن را پايين فرستاديم، و آن با حقيقت پايين آمد. ما تو را نفرستاديم مگر بعنوان مژده دهنده، همينطور هشداردهنده.

[17:106] قرآنی كه ما كم كم رها كرده‏ايم، تا تو آن را برای مردم در مدتی دراز بخوانی، اگر چه كه ما همه آن را يك مرتبه پايين فرستاديم.

[17:107] اعلام كن، "به آن ايمان آوريد، يا به آن ايمان نياوريد." كسانيكه از كتابهای آسمانی قبلی دانش دريافت داشتند، هنگاميكه برايشان خوانده می‌شود، سجده كنان بر چانه‏‌های خود فرومی‌افتند.

[17:108] آنها گويند، "ستايش بر پروردگارمان. اين پيشگويی پروردگارمان را تحقق می‌بخشد."

[17:109] آنها بر چانه‏‌های خود فرو می‌افتند، سجده‏كنان و گريه‏كنان، زيرا اين حرمت همراه با واهمه‏‌شان را زيادتر می‌كند.

لحن دعای ارتباطی (نماز)

[17:110] بگو، "او را خدا بخوانيد، يا او را بخشنده‏‌ترين بخوانيد؛ هر نامی كه استفاده كنيد، بهترين نامها از آن او است." نبايد دعای ارتباطی (نماز) خود را خيلی بلند بخوانی و نه در دل؛ صدايی متعادل استفاده كن.

[17:111] و اعلام كن: "ستايش خدا را كه نه هرگز پسری اختيار كرده است، و نه در پادشاهی خود شريكی دارد، و نه از روی ضعف به ياری احتياج دارد،" و هميشه او را تكبير گو.