قرآن 2:130 — ماده گاو (البقره)
وَمَن يَرغَبُ عَن مِلَّةِ إِبرٰهۦمَ إِلّا مَن سَفِهَ نَفسَهُ ۚ وَلَقَدِ اصطَفَينٰهُ فِى الدُّنيا ۖ وَإِنَّهُ فِى الءاخِرَةِ لَمِنَ الصّٰلِحينَ
چه كسی دين ابراهيم را رها میكند، بجز كسی كه نفس خود را گول میزند؟ ما او را در اين دنيا برگزيدهايم، و در آخرت او با پرهيزكاران خواهد بود.
[2:129] "پروردگار ما، و در ميانشان رسولی برانگيز، تا آيات تو را برايشان بخواند، به آنها كتاب آسمانی و حكمت بياموزد، و آنها را پاك گرداند. تو بزرگوار هستی، حكيمترين."
[2:131] هنگاميكه پروردگارش به او گفت، "تسليم شو،" او گفت، "من تسليم پروردگار جهان هستم."