سوره 2: ماده گاو (البقره)
به نام خدا، بخشندهترين، مهربانترين
[2:1] ا.ل.م.
[2:2] اين كتاب بدون اشتباه است؛ راهنمايی برای پرهيزكاران؛
سه گروه از مردم: (۱) پرهيزكاران
[2:3] كسانی كه به غيب ايمان دارند، دعای ارتباطی (نماز) بجا می‌آورند، و از رزقی كه ما به آنها دادهايم انفاق می‌كنند.
[2:4] و به آنچه بر تو نازل شده بود، و به آنچه قبل از تو نازل شده بود، ايمان دارند، و نسبت به آخرت، كاملاً يقين دارند.
[2:5] اينها بوسيله پروردگارشان هدايت شدهاند؛ اينها برندگان هستند.
(۲) كافران
[2:6] و اما كسانی كه ايمان ندارند، برايشان يكسان است؛ چه به آنها اخطار كنی، يا اخطار نكنی، نمی‌توانند ايمان آورند.
[2:7] خدا بر فكر و شنوايی آنها مهر می‌زند، و ديده آنها پوشيده است. آنها سزاوار عذابی عظيم شدهاند.
(۳) منافقان
[2:8] سپس كسانی هستند كه گويند، "ما به خدا و روز آخر ايمان داريم،" در حاليكه از مؤمنان نيستند.
[2:9] در كوشش برای فريب دادن خدا و كسانی كه ايمان دارند، فقط خودشان را گول می‌زنند، بدون اينكه درك كنند.
[2:10] در افكارشان مرض است. در نتيجه، خدا بر مرض آنها می‌افزايد. آنها بخاطر دروغشان سزاوار عذاب دردناكی شدهاند.
[2:11] هنگاميكه به آنها گفته شود، "مرتكب پليدی نشويد،" گويند، "ولی ما پرهيزكار هستيم!"
[2:12] درواقع، آنها پليدكاران هستند، اما درك نمی‌كنند.
[2:13] هنگاميكه به آنها گفته شود، "ايمان آوريد مانند مردميكه ايمان آوردند،" گويند، "آيا ما بايد مانند بيخردانی كه ايمان آوردند، ايمان آوريم؟" درواقع، بيخرد خودشان هستند، ولی نمی‌دانند.
[2:14] هنگاميكه مؤمنان را ملاقات می‌كنند، گويند، "ما ايمان داريم،" اما هنگاميكه با شياطينشان تنها می‌شوند، می‌گويند، "ما با شما هستيم؛ فقط مسخره می‌كرديم."
[2:15] خدا مسخرهشان می‌كند، و آنها را در تجاوزكاريشان سوق می‌دهد، سرگردان.
[2:16] آنها هستند كه گمراهی را به قيمت هدايت خريدند. چنين معاملهای نه هرگز سودی دارد، نه هدايتی يابند.
[2:17] مثال آنها مانند كسانی است كه آتشی روشن كنند، سپس تا روشنايی به اطرافشان می‌تابد، خدا نورشان را می‌برد، آنها را در تاريكی رها می‌كند، تا نتوانند ببينند.
[2:18] كر، لال و كور؛ آنها نمی‌توانند باز گردند.
[2:19] مثالی ديگر: رگباری است از آسمان كه در آن تاريكی، و رعد و برق است. آنها انگشتانشان را در گوشهايشان فرو می‌برند، تا از مرگ برحذر باشند. خدا كاملاً بر كافران آگاه است.
نور ايمان
[2:20] برق تقريباً بينايیشان را می‌برد. هرگاه برايشان روشن شود، به جلو می‌روند، و هنگامی كه تاريك شود، در جای خود می‌ايستند. اگر خدا بخواهد، او می‌تواند شنوايی و بينايیشان را بگيرد. خدا قادر مطلق است.
[2:21] ای مردم، فقط پروردگارتان را پرستش كنيد-كسی كه شما و كسان قبل از شما را آفريد-تا باشد كه نجات يابيد.
[2:22] آن يكتايی كه زمين را برای شما قابل سكونت قرار داد، و آسمان را بنايی، او آب را از آسمان پايين می‌فرستد، تا انواع ميوهها را جهت تغذيه شما بوجود آورد. حال كه می‌دانيد، نبايد بُتها را رقيب خدا قرار دهيد.
مبارزه وابسته به رياضيات
[2:23] اگر شما شكی به آنچه بر بنده خود نازل كرديم، داريد، پس يك سوره مانند اينها تهيه كنيد، و شهود خود را بر عليه خدا بخوانيد، اگر راست می‌گوييد.
توصيف تمثيلی جهنم
[2:24] اگر نتوانيد اين را انجام دهيد-كه هرگز نمی‌توانيد-پس آگاه باشيد از آتش جهنمی كه سوخت آن مردم و سنگها است؛ آن در انتظار كافران است.
توصيف تمثيلی بهشت
[2:25] مژده بده به كسانی كه ايمان دارند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش ميگيرند كه باغهايی با نهرهای جاری خواهند داشت. هنگاميكه از ميوههای آنجا به ايشان روزی دهند، خواهند گفت، "اين همان است كه قبلاً برای ما فراهم شده بود." اينچنين برای آنها بطور تمثيلی توصيف شده است. آنها در آنجا همسران پاك خواهند داشت، و تا ابد در آنجا مسكن يابند.
[2:26] خدا را شرمی نيست از آوردن هرگونه مثالی، از پشهای ريز گرفته، تا بزرگتر. كسانی كه ايمان دارند می‌دانند كه آن حقيقتی است از طرف پروردگارشان. و اما كسانی كه ايمان ندارند، گويند، "منظور خدا از اين مثال چه بود؟" به اين وسيله، او عده زيادی را گمراه می‌كند، و عده زيادی را هدايت. اما او هرگز گمراه نمی‌كند مگر ستمكارانی را
[2:27] كه از عهد خدا سرپيچی می‌كنند، پس از آنكه پيمان بستند كه از آن پيروی كنند، جدا می‌كنند آنچه خدا امر به پيوند آن كرده است، و مرتكب پليدی ميشوند؛ اينها بازندگان هستند.
دو مرگ و دو زندگی برای كافران*
[2:28] چطور می‌توانيد به خدا ايمان نياوريد، در حاليكه مرده بوديد و او به شما زندگی بخشيد، سپس او شما را می‌ميراند، سپس دوباره شما را زنده می‌كند، سپس بازگشت نهايی شما بسوی او است؟
[2:29] او آن يكتايی است كه برای شما همه چيز را روی زمين خلق كرد، سپس به آسمان پرداخت و هفت جهان را در آن كامل كرد، و او كاملاً بر همه چيز آگاه است.
شيطان: "خدای" موقت*
[2:30] بياد آور كه پروردگارت به فرشتگان گفت، "من نمايندهای (خدای موقت) روی زمين برمی‌گمارم." آنها گفتند، "آيا می‌خواهی كسی را در آن قرار دهی كه در آنجا پليدی رواج دهد و خون بريزد، در حاليكه ما تو را ستايش و نيايش می‌كنيم، و از قدرت مطلق تو پيروی می‌كنيم؟" او گفت، "من چيزی می‌دانم كه شما نمی‌دانيد."
شروع امتحان
[2:31] او به آدم كليه اسمها را آموخت سپس آنها را بر فرشتگان عرضه كرد، بگفت، "اسم اينها را به من بگوييد، اگر راست می‌گوييد."
[2:32] آنها گفتند، "ستايش تو را، ما بغير از آنچه تو به ما آموختی دانشی نداريم. تو دانای مطلق هستی، حكيمترين."
[2:33] او گفت، "ای آدم، نامهای آنها را به ايشان بگو." هنگاميكه او نامهای آنها را به ايشان گفت، او گفت، "آيا به شما نگفتم كه من اسرار آسمانها و زمين را می‌دانم؟ من آنچه را آشكار و پنهان كنيد، می‌دانم."
[2:34] هنگاميكه ما به فرشتگان گفتيم، "در مقابل آدم سجده كنيد،" آنها سجده كردند، بجز شيطان؛ او امتناع كرد، او بسيار متكبر بود، و كافر.
[2:35] ما گفتيم، "ای آدم، با همسرت در پرديس زندگی كن، هر چه می‌خواهيد سخاوتمندانه از آن بخوريد، اما به اين درخت نزديك نشويد، تا مبادا مرتكب گناه شويد."
[2:36] اما شيطان آنها را گول زد، و باعث اخراج آنها از آنجا شد. ما گفتيم، "برويد پايين بعنوان دشمنان يكديگر. روی زمين بايد محل سكونت و معاش شما باشد برای مدتی."
كلماتی خاص*
[2:37] سپس آدم از پروردگارش كلماتی دريافت كرد كه بوسيله آن، او، وی را بخشيد. او آمرزنده است، مهربانترين.
[2:38] ما گفتيم، "از آنجا پايين برويد، همه شما. هرگاه هدايتی از طرف من بر شما آيد، كسانی كه از هدايت من پيروی كنند، نه ترسی خواهند داشت، و نه غمی.
[2:39] "و اما كسانی كه ايمان ندارند و آيات ما را رد می‌كنند، ساكنان جهنم خواهند بود جايی كه در آن جاودان بمانند."
دستورات الهی به همه يهوديان: "شما بايد به اين قرآن ايمان آوريد."
[2:40] ای فرزندان اسراييل، بياد آوريد لطف من را كه به شما عطا كردم، و به عهد خود وفا كنيد تا من هم به عهد خود وفا كنم، و به هيبت من حرمت نهيد.
[2:41] شما بايد به آنچه من در اين نازل كردهام ايمان آوريد كه آنچه را شما داريد تصديق می‌كند؛ اولين كسی نباشيد كه آن را رد می‌كند. آيات من را به بهايی اندك معامله نكنيد، و من را در نظر داشته باشيد.
[2:42] حق را با باطل درهم نياميزيد، شما نبايد حقيقت را دانسته كتمان كنيد.
[2:43] شما بايد دعای ارتباطی (نماز) بجا آوريد، و انفاق واجب (زكات) بدهيد و با ركوع روندگان به ركوع برويد.
[2:44] آيا شما مردم را به پرهيزكار بودن تشويق می‌كنيد، در حاليكه خود را فراموش می‌كنيد، با وجود اينكه كتاب آسمانی را هم می‌خوانيد؟ آيا نمی‌فهميد؟
[2:45] شما بايد بواسطه ثابت قدم بودن و دعای ارتباطی (نماز) كمك بجوييد. اين حقيقتاً مشكل است، اما نه برای حرمت گذاران،
[2:46] كه باور دارند پروردگارشان را ملاقات خواهند كرد؛ كه سرانجام بسوی او بازگشت خواهند كرد.
[2:47] ای فرزندان اسراييل، بياد آوريد لطف من را كه به شما عطا كردم، و اينكه من به شما بيش از مردم ديگر نعمت دادهام.
[2:48] آگاه باشيد از آن روز كه هيچ نفسی نمی‌تواند نفس ديگری را كمك كند، هيچ شفاعتی پذيرفته نخواهد شد، و هيچ غرامتی نميتوان پرداخت، و به هيچكس كمكی نمی‌شود.
[2:49] بياد آوريد كه ما شما را از دست مردم فرعون نجات داديم كه بدترين آزارها را به شما می‌رساندند، پسرانتان را بقتل می‌رساندند و دخترانتان را زنده می‌گذاشتند. آن امتحان سختی بود از طرف پروردگارتان.
[2:50] بياد آوريد كه ما دريا را برای شما شكافتيم؛ ما شما را نجات داديم، و مردم فرعون را جلوی چشمانتان غرق كرديم.
[2:51] باوجود اين، هنگاميكه ما موسی را برای چهل شب احضار كرديم، شما در غياب او گوساله را پرستيديد، و ستمكار شديد.
[2:52] باوجود اين ما شما را پس از آن بخشيديم، تا باشد كه سپاسگزار باشيد.
[2:53] بياد آوريد كه ما به موسی كتاب آسمانی و كتاب قانون عطا كرديم، تا باشد كه هدايت شويد.
خودخواهی خود را بكشيد*
[2:54] بياد آوريد كه موسی به مردمش گفت، "ای مردم من، شما با پرستش گوساله به نفس خود ظلم كردهايد، شما بايد به آفريدگار خود توبه كنيد. شما بايد خودخواهی خود را بكشيد. اين برای شما نزد آفريدگارتان بهتر است." او شما را بخشيد. او آمرزنده است، مهربانترين.
مدرك جسمی*
[2:55] بياد آوريد كه شما گفتيد، "ای موسی، ما تا خدا را جسماً نبينيم ايمان نخواهيم آورد." در نتيجه، در حاليكه مشاهده می‌كرديد، رعد و برق بر شما اصابت كرد.
[2:56] سپس ما شما را دوباره زنده كرديم، پس از اينكه مرده بوديد، تا باشد كه سپاسگزار باشيد.
در سینا
[2:57] ما ابرها را سايبان شما قرار داديم (در سينا)، و برای شما شيرخشت و بلدرچين پايين فرستاديم: "بخوريد از چيزهای خوبی كه برای شما تهيه كرديم." آنها (با سرپيچی كردن) به ما آزار نرساندند؛ آنها فقط به نفس خود آزار رساندند.
نداشتن اطمينان به خدا: آنها از ورود به اورشليم خودداری می‌كنند
[2:58] بياد آوريد كه ما گفتيم، "وارد اين شهر شويد، جاييكه در آن هر چه از روزيها بخواهيد پيدا خواهيد كرد. فقط با تواضع وارد دروازه شويد، و با مردم خوش رفتاری كنيد. سپس ما گناهان شما را خواهيم بخشيد، و پاداش پرهيزكاران را افزايش می‌دهيم."
[2:59] اما ستمكاران در ميان آنها، دستورات ديگری را به جای دستوراتی كه به ايشان داده شده بود بجا آوردند. در نتيجه، ما بر متجاوزين بخاطر ستمكاريشان از آسمان محكوميت پايين فرستاديم.
معجزات بيشتر
[2:60] بياد آوريد هنگاميكه موسی به جستجوی آب برای مردمش برآمد. ما گفتيم، "با چوب دستی خود به آن تخته سنگ بزن." كه از آن دوازده چشمه روان گشت. اعضای هر قبيله محل آب خود را می‌دانستند. بخوريد و بياشاميد از روزيهای خدا، و روی زمين به فساد گردش نكنيد.
سركشی اسراييل
[2:61] بياد آوريد كه شما گفتيد، "ای موسی، ما ديگر نمی‌توانيم با يك نوع غذا سر كنيم. از پروردگارت بخواه تا برای ما از محصولات زمينی مانند لوبيا، خيار، سير، عدس و پياز تهيه كند." او گفت، "آيا می‌خواهيد چيزهای نامرغوب را جانشين چيزهای خوب كنيد؟ به مصر برويد، جايی كه آنچه را شما درخواست كرديد، می‌توانيد پيدا كنيد." آنها سزاوار محكوميت، خواری و خفت شدهاند، و غضب خدا را بر خود آوردند. اين بخاطر آن است كه آيات خدا را رد كردند، و پيغمبران را بناحق كشتند. اين بخاطر آن است كه نافرمانی كردند و سرپيچی كردند.
وحدت همه تسليم شدگان
[2:62] مسلماً، كسانی كه ايمان دارند، كسانی كه يهودی هستند، مسيحيان، و تازه كيشان؛ هر كسی كه (۱) به خدا ايمان دارد، و (۲) به روز آخر ايمان دارد، و (۳) زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرد، پاداش خويش را از پروردگارشان دريافت خواهد داشت. آنها نه از چيزی بترسند، و نه غمی خواهند داشت.
عهد با اسراييل
[2:63] هنگاميكه ما كوه سينا را بر بالای سر شما بلند كرديم، با شما عهد بستيم كه: "بايد با تمام قدرت از آنچه به شما دادهايم پيروی كنيد، و محتوای آن را بياد داشته باشيد، تا باشد كه نجات يابيد."
[2:64] اما شما بعد از آن روی گردانديد، و اگر بخاطر فضل خدا و رحمت او بر شما نبود، محكوم به فنا شده بوديد.
[2:65] شما درباره كسانی كه در ميانتان سبت را بیحرمت كردند، دانستهايد. ما به آنها گفتيم، "به پستی بوزينه درآييد."
[2:66] ما آنها را برای نسلشان، همانطور برای نسلهای بعدی مثال قرار داديم، و پندی روشنگر برای پرهيزكاران.
گوساله ماده*
[2:67] موسی به مردمش گفت، "خدا به شما امر می‌كند كه گوساله مادهای قربانی كنيد." آنها گفتند، "آيا ما را مسخره می‌كنی؟" او گفت، "پناه می‌برم به خدا، اگر مانند جاهلان رفتار كنم."
[2:68] آنها گفتند، "از پروردگارت درخواست كن تا به ما نشان بدهد كدامين را."او گفت، "او می‌گويد گوساله مادهای باشد نه زياد پير و نه زياد جوان؛ ميان سال باشد. اكنون به آنچه به آن فرمان داده شدهايد عمل كنيد."
[2:69] آنها گفتند، "از پروردگارت درخواست كن كه رنگ آن را به ما نشان بدهد." او گفت، "او می‌گويد، گوساله ماده زرد رنگی باشد، به رنگ روشن، مشاهدهكنندگان را لذت بخشد."
[2:70] آنها گفتند، "از پروردگارت درخواست كن تا به ما نشان بدهد كدامين را. گوسالههای ماده از نظر ما همه شبيه بهم هستند، و بخواست خدا ما هدايت خواهيم شد."
[2:71] او گفت، "او می‌گويد گوساله مادهای باشد كه نه هرگز به شخم زدن زمين خوار شده باشد، و نه به كشتزارها آب رسانيده باشد؛ از هر عيبی مبرا باشد." آنها گفتند، "حالا حقيقت را معلوم كردهای." بالاخره، پس از اكراه و بیميلی طويلی، آن را قربانی كردند.
مقصود از گوساله ماده
[2:72] شما نفسی را بقتل رسانده بوديد، سپس در ميان خود اختلاف كرديد. خدا می‌خواست آنچه را كه سعی در كتمان آن داشتيد، آشكار سازد.
[2:73] ما گفتيم، "با قسمتی (از گوساله ماده) به (مقتول) بزنيد." آنوقت بود كه خدا مقتول را زنده كرد، و نشانههای خود را به شما نشان داد، تا باشد كه بفهميد.
[2:74] باوجود اين، قلب شما مانند سنگ سخت گرديد، يا حتی سختتر. چون سنگهايی هستند كه از آنها رودها بيرون می‌آيند. سنگهای ديگر شكاف برمی‌دارند و چشمههايی به آرامی از آنها بيرون می‌آيند، و سنگهای ديگر از هيبت خدا منقبض می‌شوند. خدا هرگز از آنچه شما انجام ميدهيد غافل نيست.
تحريف كلام خدا
[2:75] آيا توقع داريد آنها هم مانند شما ايمان آورند، هنگاميكه بعضی از آنها كلمات خدا را می‌شنيدند، و سپس آن را پس از درك كامل، از روی قصد تحريف می‌كردند؟
پنهان كردن كلام خدا
[2:76] و هنگاميكه آنها مؤمنان را ملاقات می‌كنند، می‌گويند، "ما ايمان داريم،" اما هنگاميكه با يكديگر دورهم جمع می‌شوند، می‌گويند، "(مؤمنان را) از اطلاعاتی كه خدا بر شما فرستاده است، آگاه نكنيد، تا مبادا آنها را در بحثشان درباره پروردگارتان ياری كرده باشيد. آيا نمی‌فهميد؟"
[2:77] آيا نمی‌دانند كه خدا آنچه را پنهان كنند، و آنچه را آشكار كنند، می‌داند؟
[2:78] در ميان آنها بدون كتابها هستند كه كتاب آسمانی را نمی‌دانند، مگر از شايعات، سپس گمان می‌كنند كه می‌دانند.
[2:79] بنابراين، وای بر كسانی كه كتاب آسمانی را در جستجوی مادياتی بیارزش با دستهای خود تحريف می‌كنند، سپس می‌گويند، "اين است آنچه خدا نازل كرده است." وای بر آنها بخاطر چنين تحريفاتی، و وای بر آنها بخاطر درآمد نامشروعشان.
ابديت بهشت و جهنم*
[2:80] بعضیها گفتهاند، "جهنم با ما تماسی نخواهد داشت، بجز چند روزی محدود." بگو، "آيا شما از خدا چنين عهدی گرفتهايد-خدا هرگز عهدش را نمی‌شكند-يا، درباره خدا چيزی می‌گوييد كه خود از آن اطلاع نداريد؟"
[2:81] بدرستيكه، كسانی كه گناه می‌كنند و با كارهای پليدشان احاطه می‌شوند، از ساكنان جهنم خواهند بود؛ آنها در آن جاودان باشند.
[2:82] و اما كسانی كه ايمان آورند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، ساكنان پرديس خواهند بود؛ آنها در آن جاودان باشند.
احكام
[2:83] ما با فرزندان اسراييل عهد بستيم: "شما نبايد بغير از خدا را پرستش كنيد. بايد به والدينتان احترام بگذاريد و خويشاوندان، يتيمان، و مسكينان را مراعات كنيد. بايد با مردم خوش رفتار باشيد. بايد دعای ارتباطی (نماز) بجا آوريد، و انفاق واجب (زكات) بدهيد." اما شما روی گردانديد، بجز عده كمی از شما، و از مخالفين شديد.
[2:84] ما با شما عهد بستيم كه نبايد خون يكديگر را بريزيد، و نبايد يكديگر را از خانههايتان بيرون كنيد. شما قبول كرديد و شهادت داديد.
[2:85] با اين حال هنوز يكديگر را می‌كشيد، و بعضی از خودتان را از خانههايشان بيرون می‌كنيد، بر عليه ايشان گناهكارانه و بدخواهانه متحد می‌شويد. حتی هنگاميكه تسليم شدند، از آنها غرامت خواستيد. بيرون كردن ايشان از اول برای شما منع شده بود. آيا به قسمتی از كتاب آسمانی ايمان می‌آوريد، و به قسمتی ديگر ايمان نمی‌آوريد؟ چه باشد جزای اشخاصی در ميان شما كه اين اعمال را انجام می‌دهند، بجز خواری در زندگی اين دنيا، و عذابی بسيار بدتر در روز قيامت؟ خدا هرگز از اعمال شما غافل نيست.
[2:86] آنها هستند كه اين زندگی پست را به قيمت آخرت خريدند. در نتيجه، نه هرگز در مجازات ايشان تخفيف داده شود، و نه به ايشان كمكی شود.
پيغمبران اسراييل
[2:87] ما به موسی كتاب آسمانی عطا كرديم و بدنبال او رسولان ديگری فرستاديم، و ما به عيسی، پسر مريم، معجزات آشكار عطا كرديم و او را با روح مقدس حمايت نموديم. آيا اين واقعيت نيست كه هر وقت رسولی با آنچه دوست نداشتيد نزد شما آمد، خودخواهی شما باعث شد كه متكبر شويد؟ بعضی از آنها را رد كرديد، و بعضی از آنها را كشتيد؟
گفتهای مصيببار: "تصميم خود را گرفتهام!"
[2:88] بعضیها گويند، "ما تصميم خود را گرفتهايم!" در عوض، اين نفرين خدا است، در نتيجه بیاعتقاديشان كه آنها را از ايمان آوردن باز می‌دارد، بجز عده كمی از آنها.
قرآن، دربرگيرنده همه كتابهای آسمانی
[2:89] هنگاميكه اين كتاب آسمانی از طرف خدا بر آنها آمد، و اگرچه با آنچه دارند موافقت دارد، و آن را تصديق می‌كند، و اگرچه وقتی با كافران صحبت می‌كردند، آمدن آن را پيشگويی می‌كردند، هنگاميكه پيشگويی خودشان انجام گرفت، به آن ايمان نياوردند. محكوميت خدا اينچنين بر كافران می‌آيد.
[2:90] حقيقتاً چه بد است آنچه آنها نفس خود را به آن فروختند-تكذيب اين آيات خدا صرفاً بخاطر خشم از اينكه خدا رحمتش را بر هر يك از بندگانش كه انتخاب كند، عطا می‌كند. در نتيجه، آنها سزاوار غضب پشت غضب شدند. كافران سزاوار عذابی خواركننده شدهاند.
[2:91] هنگاميكه به آنها گفته می‌شود، "شما بايد به اين آيات خدا ايمان آوريد،" آنها گويند، "ما فقط به آنچه بر ما پايين فرستاده شده است ايمان داريم." در نتيجه، آنها به آيات بعدی ايمان نمی‌آورند، حتی اگر حقيقتی باشد از طرف پروردگارشان، و حتی باوجود اينكه آنچه را دارند، تصديق می‌كند! بگو، "پس چرا پيغمبران خدا را كشتيد، اگر از مؤمنان بوديد؟"
آموختن از تاريخ اسراييل
[2:92] موسی با معجزات شگفتانگيز بر شما آمد، با اين حال شما در غياب او گوساله را پرستيديد، و ستمكار شديد.
[2:93] هنگاميكه ما كوه سينا را بر بالای سرتان بلند كرديم، با شما عهد بستيم، گفتيم، "بايد از احكامی كه به شما دادهايم با تمام قدرت پيروی كنيد، و گوش كنيد." آنها گفتند، "ما می‌شنويم، اما سرپيچی می‌كنيم." قلبشان بخاطر بیاعتقاديشان، فريفته گوساله شد. بگو، "واقعاً باعث بدبختی است آنچه ايمان شما به شما امر می‌كند، اگر واقعاً ايمانی داريد."
[2:94] بگو، "اگر سرای آخرت نزد خدا به شما اختصاص داده شده است، و از ورود همه مردم ديگر به آن جلوگيری شده است، پس بايد آرزوی مرگ كنيد، اگر راست می‌گوييد."
[2:95] آنها هرگز آرزوی آن را نمی‌كنند، بخاطر آنچه دستهايشان پيش فرستاده است. خدا كاملاً بر ستمكاران آگاه است.
[2:96] درواقع، خواهيد ديد كه آنها بيشتر از همه طمع به زندگی دارند؛ حتی بيشتر از مشركان. هر يك از آنها آرزو دارد كه هزار سال عمر كند. اما اين نمی‌تواند او را از هيچ عذابی نجات دهد، حتی هر چقدر هم كه عمر كند. خدا بر آنچه انجام ميدهند بينا است.
جبرييل، واسطه وحی
[2:97] بگو، "هر كس با جبرييل مخالفت كند، بايد بداند كه او اين (قرآن) را بخواست خدا به قلب تو پايين آورده است، كتابهای آسمانی قبلی را تصديق می‌كند و شامل هدايت و اخبار خوب است برای مؤمنان."
[2:98] هر كسی با خدا مخالفت كند، و فرشتگانش، و رسولانش، و جبرييل و ميكاييل، بايد بداند كه خدا مخالف كافران است.
[2:99] ما آيات به اين روشنی را بر تو پايين فرستادهايم، و فقط ستمكاران آنها را رد خواهند كرد.
[2:100] آيا اين واقعيت نيست كه هر وقت آنها عهدی می‌بندند كه قرار است به آن عهد وفا كنند، بعضی از ايشان هميشه به آن بیاعتنايی می‌كنند؟ درواقع، اكثرشان ايمان ندارند.
ناديده گرفتن كتاب آسمانی خدا
[2:101] حال كه رسولی از طرف خدا بر ايشان آمده است، و حتی با وجود اينكه او كتاب آسمانی ايشان را ثابت و تصديق می‌كند، بعضی از پيروان كتاب آسمانی (يهوديان، مسيحيان، و مسلمانان) به كتاب آسمانی خدا پشت كرده و بیاعتنايی می‌كنند، گويی تا بحال هرگز هيچ كتاب آسمانی نداشتهاند.
جادوگری محكوم شده است
[2:102] آنها آنچه را شياطين راجع به سلطنت سليمان ياد دادند، دنبال كردند. اگرچه سليمان كافر نبود، ولی شياطين كافر بودند. آنها به مردم جادوگری آموختند، و آنچه كه بواسطه دو فرشته بابل، هاروت و ماروت پايين فرستاده شده بود. اين دو چنين دانشی را ابراز نمی‌داشتند، بدون اشاره به اينكه: "اين يك امتحان است. شما نبايد از اين دانش سوء استفاده كنيد." اما مردم از آن در توطئههای پليد مانند بهم زدن ازدواجها استفاده كردند. آنها هرگز برخلاف خواست خدا نمی‌توانند به كسی زيان برسانند. بنابراين، آنها چيزی را ياد می‌گيرند كه به ايشان ضرر می‌رساند نه منفعت، و كاملاً می‌دانند كه هركس جادوگری كند، هيچ سهمی در آخرت نخواهد داشت. حقيقتاً فلاكتبار است آنچه كه آنها نفس خود را به آن می‌فروشند، اگر فقط می‌دانستند.
[2:103] اگر آنها ايمان آورند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، پاداش خدا بسيار بهتر است، اگر فقط می‌دانستند.
تغيير دادن كلمات دعا
[2:104] ای كسانی كه ايمان داريد، نگوييد، "راعنا" (چوپان ما باش). در عوض، بگوييد، "انظرنا" (ناظر ما باش)، و گوش كنيد. كافران سزاوار عذابی دردناك شدهاند.
حسادت محكوم شده است
[2:105] نه كافران در ميان پيروان كتاب آسمانی، و نه مشركان، آرزو دارند نعمتهايی را كه از طرف پروردگارتان برای شما پايين می‌آيد، ببينيد. اگرچه، خدا نعمتهايش را بر هر كس كه انتخاب كند، می‌بارد. خدا صاحب رحمت بینهايت است.
معجزه نهايی: كُد رياضی قرآن*
[2:106] هرگاه ما معجزهای را نسخ می‌كنيم، يا باعث فراموشی آن می‌شويم، معجزه بهتری ارائه می‌دهيم، يا حداقل مانند آن را. آيا اين واقعيت را تشخيص نمی‌دهيد كه خدا قادر مطلق است؟
[2:107] آيا اين واقعيت را تشخيص نمی‌دهيد كه خدا صاحب سلطنت آسمانها و زمين است؛ و اينكه هيچكس را در كنار خدا بعنوان مولا و سرور خويش نداريد؟
[2:108] آيا آرزو داريد آنچه را كه قبلاً از موسی درخواست شد، از رسولتان درخواست كنيد؟ هركس بیاعتقادی را بجای اعتقاد انتخاب كند، حقيقتاً از راه راست منحرف شده است.
[2:109] بسياری از پيروان كتاب آسمانی، اكنون كه شما ايمان آوردهايد، ترجيح می‌دهند شما را در بیاعتقادی ببينند. اين بخاطر حسادتشان است، پس از آنكه حقيقت بر ايشان آشكار شده است. شما بايد آنها را معذور بداريد، و آنها را به حال خود بگذاريد، تا خدا حكمش را صادر كند. خدا قادر مطلق است.
[2:110] شما بايد دعای ارتباطی (نماز) بجا آوريد، و انفاق واجب (زكات) بدهيد. هرچه خوبی از نفس خويش پيش بفرستيد، نزد خدا خواهيد يافت. خدا بر هر چه انجام ميدهيد بينا است.
همه مؤمنان، بدون درنظر گرفتن نام دينشان بخشيده می‌شوند
[2:111] بعضیها گفتهاند، "هيچكس داخل بهشت نخواهد شد، بجز يهوديان يا مسيحيان!" چنين است تخيلات پوچشان. بگو، "اگر راست می‌گوييد، اثبات خود را به ما نشان دهيد."
تسليم: تنها دين
[2:112] بدرستيكه، كسانی كه خود را مطلقاً به تنها خدا تسليم می‌كنند، درحاليكه زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، پاداش خود را از پروردگارشان دريافت خواهند كرد؛ آنها نه ترسی خواهند داشت، و نه غمی.
[2:113] يهوديان گفتند، "مسيحيان اساسی ندارند،" در حاليكه مسيحيان گفتند، "يهوديان اساسی ندارند." باوجود اينكه هر دو ايشان كتاب آسمانی را می‌خوانند. چنين است ادعای كسانی كه هيچ دانشی ندارند. خدا در روز قيامت، در مورد اختلافشان در ميان آنها قضاوت خواهد كرد.
بايد مرتباً به مسجد برويد
[2:114] چه كسانی پليدتر از كسانی هستند كه مساجد خدا را تحريم می‌كنند، جاييكه نام او در آنجا ذكر می‌شود، و به متروك كردنشان كمك می‌كنند؟ اينها نبايد به آنجا وارد شوند، مگر با ترس. آنها در اين دنيا به خواری گرفتار خواهند شد، و در آخرت از عذابی هولناك رنج خواهند برد.
[2:115] مشرق و مغرب از آن خدا است؛ به هر طرف كه رويد، حضور خدا خواهد بود. خدا هميشه حاضر است، دانای مطلق.
كفر بزرگ
[2:116] آنها گفتند، "خدا پسری اختيار كرده است!" ستايش او را؛ هرگز! هر چه در آسمانها و زمين است از آن او است؛ همه فرمانبردار او هستند.
[2:117] آغاز كننده آسمانها و زمين: برای انجام هر كاری، او فقط به آن می‌گويد "باش،" و آن هست.
[2:118] كسانی كه دانش ندارند، گويند، "اگر فقط خدا می‌توانست با ما صحبت كند، يا معجزهای بر ما می‌آمد!" ديگران قبل از ايشان نيز مشابه همين را گفتهاند؛ افكارشان يكسان است. ما معجزات را بر كسانی كه به يقين رسيدهاند آشكار می‌سازيم.
[2:119] ما تو را با حقيقت فرستادهايم، بعنوان بشارت دهنده، همينطور هشدار دهنده. تو جوابگوی كسانی كه سزاوار جهنم می‌شوند، نيستی.
[2:120] نه يهوديان و نه مسيحيان تو را قبول خواهند كرد، مگر اينكه از دين آنها پيروی كنی. بگو، "هدايت خدا هدايت واقعی است." اگر تو از خواسته آنها پيروی كنی، با وجود دانشی كه دريافت كردهای، هيچ يار و ياوری كه در مقابل خدا به تو كمك كند، نخواهی يافت.
[2:121] كسانی كه كتاب آسمانی دريافت داشتند، و آن را چنانچه بايد بدانند، می‌دانند، به اين ايمان خواهند آورد. و اما كسانی كه ايمان نياورند، بازندگان هستند.
[2:122] ای فرزندان اسراييل، بياد آوريد لطف من را كه من به شما عطا كردم، و اينكه من بيش از هر مردم ديگری به شما نعمت دادم.
[2:123] آگاه باشيد از آن روز كه هيچ نفسی نفس ديگر را كمك نخواهد كرد، نه غرامتی قبول خواهد شد، نه شفاعتی بدرد خواهد خورد، و به هيچكس كمكی نخواهد شد.
ابراهيم
[2:124] بياد آوريد كه ابراهيم بواسطه پروردگارش، با احكام خاصی امتحان شد، و او آنها را بجای آورد. (خدا) گفت، "من تو را امامی برای مردم برمی‌گزينم." او گفت، "آيا نسل من را نيز همينطور؟" او گفت، "عهد من شامل متجاوزين نمی‌شود."
[2:125] ما زيارتگاه (كعبه) را مركزی برای مردم قرار دادهايم، و عبادتگاهی امن. شما می‌توانيد از جايگاه ابراهيم بعنوان عبادتگاه استفاده كنيد. ما ابراهيم و اسماعيل را مأمور كرديم: "شما بايد خانه من را برای زيارتكنندگان و كسانی كه در آنجا زندگی می‌كنند، و برای ركوع روندگان و سجده كنندگان، خالص گردانيد."
[2:126] ابراهيم دعا كرد: "پروردگار من، اينجا را سرزمينی صلحآميز قرار بده، و برای مردمش ميوه فراهم كن. برای مؤمنان به خدا و روز آخر، روزی تهيه فرما." (خدا) گفت، "من برای كسانيكه ايمان ندارند نيز روزی فراهم خواهم كرد. من می‌گذارم تا آنها موقتاً لذت ببرند، سپس آنها را به عذاب جهنم گرفتار خواهم كرد، و سرنوشتی فلاكتبار."
ابراهيم كليه اعمال تسليم (اسلام) را تحويل داد
[2:127] درحاليكه ابراهيم همراه با اسماعيل پايههای زيارتگاه را برپا می‌داشتند، (آنها دعا كردند): "پروردگار ما، اين را از ما قبول فرما. تو شنونده هستی، دانای مطلق.
[2:128] "پروردگار ما، ما را تسليم شده به خود قرار بده، و بگذار از نسل ما جمعيتی تسليم شده به تو باشند. به ما آداب دينمان را بياموز، و ما را ببخش. تو آمرزنده هستی، مهربانترين.
[2:129] "پروردگار ما، و در ميانشان رسولی برانگيز، تا آيات تو را برايشان بخواند، به آنها كتاب آسمانی و حكمت بياموزد، و آنها را پاك گرداند. تو بزرگوار هستی، حكيمترين."
[2:130] چه كسی دين ابراهيم را رها می‌كند، بجز كسی كه نفس خود را گول می‌زند؟ ما او را در اين دنيا برگزيدهايم، و در آخرت او با پرهيزكاران خواهد بود.
[2:131] هنگاميكه پروردگارش به او گفت، "تسليم شو،" او گفت، "من تسليم پروردگار جهان هستم."
[2:132] علاوه بر اين، ابراهيم فرزندانش را تشويق كرد كه همان كار را انجام دهند، و همينطور يعقوب: "ای فرزندان من، خدا دين را به شما نشان داده است؛ نميريد مگر تسليم شده."
[2:133] اگر شما شاهد يعقوب در بستر مرگش بوديد؛ او به فرزندانش گفت، "بعد از مرگ من چه را پرستش می‌كنيد؟" آنها گفتند، "ما خدای تو را پرستش می‌كنيم؛ خدای پدرانت، ابراهيم، اسماعيل و اسحاق؛ خدای واحد. ما تسليمشدگان به او هستيم."
[2:134] چنين است جمعيت پيشين. آنها مسئول آنچه كسب كردهاند هستند، و شما مسئول آنچه كسب كردهايد هستيد. شما جوابگوی آنچه آنها انجام دادهاند نيستيد.
تسليم (اسلام): دين ابراهيم*
[2:135] آنها گفتند، "شما بايد يهودی و يا مسيحی باشيد، تا هدايت شويد." بگو، "ما از دين ابراهيم پيروی می‌كنيم-يكتاپرستی-او هرگز مشرك نبود."
در ميان رسولان خدا فرق نگذاريد
[2:136] بگو، "ما به خدا ايمان داريم، و به آنچه بر ما پايين فرستاده شده بود، و به آنچه بر ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب، و بزرگان قوم پايين فرستاده شده بود؛ و به آنچه به موسی و عيسی، و همه پيغمبران از سوی پروردگارشان داده شده بود. ما در ميان هيچيك از آنها فرق نمی‌گذاريم. ما به تنها او تسليم هستيم."
[2:137] اگر آنها مانند شما ايمان آورند، آنوقت هدايت شدهاند. اما اگر روی بگردانند، آنوقت از مخالفين هستند. خدا شما را از مخالفتشان رها خواهد كرد؛ او شنونده است، دانای مطلق.
[2:138] چنين است روش خدا، و روش چه كسی بهتر از روش خدا است؟ "ما تنها او را پرستش می‌كنيم."
[2:139] بگو، "آيا درباره خدا با ما مشاجره می‌كنيد، درحاليكه او پروردگار ما و پروردگار شما است؟ ما مسئول اعمال خود هستيم، و شما مسئول اعمال خود هستيد. ما وقف تنها او هستيم."
[2:140] آيا می‌گوييد كه ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب، و بزرگان قوم، يهودی يا مسيحی بودند؟ بگو، "آيا شما بهتر از خدا می‌دانيد؟ چه كسی پليدتر از آن است كه شهادتی را كه از خدا آموخته است، كتمان كند؟ خدا هرگز از آنچه شما انجام ميدهيد غافل نيست."
[2:141] چنين بود جمعيت پيشين. آنها مسئول آنچه كسب كردهاند هستند، و شما مسئول آنچه كسب كردهايد هستيد. شما جوابگوی آنچه آنها انجام دادهاند نيستيد.
برانداختن تعصب و تنفر بيجا*
[2:142] بیخردان در ميان مردم گويند، "چرا جهت "قبله"شان را تغيير دادند؟" بگو، "شرق و غرب متعلق به خدا است؛ هر كس كه بخواهد، او به راه راست هدايتش می‌كند."
[2:143] اينچنين ما شما را جمعيتی بیطرف قرار داديم، تا در ميان مردم شاهد باشيد، و رسول در ميان شما شاهد است. ما جهت اصلی "قبله" شما را تغيير داديم فقط برای اينكه كسانی را كه در ميان شما مشتاقانه از رسول پيروی می‌كنند، از آن عده كه روی پاشنه پای خود عقبگرد می‌كنند، مشخص كنيم. آن امتحان سختی بود، اما نه برای كسانی كه بواسطه خدا هدايت شدهاند. خدا هرگز عبادت شما را هدر نمی‌دهد. خدا بر مردم دلسوز است، مهربانترين.
جهت قبله دوباره به طرف مكه شد
[2:144] ما ديدهايم كه تو رويت را بطرف آسمان می‌گردانی (در جستجوی جهت درست). اكنون ما "قبله"ای تعيين می‌كنيم تا باعث خوشحالی تو شود. از اين پس بايد روی خود را بطرف مسجد مقدس بگردانی. هركجا كه باشيد، همه شما بايد روی خود را بطرف آن بگردانيد. كسانيكه كتاب آسمانی پيشين را دريافت كردند می‌دانند كه اين حقيقت از طرف پروردگارشان است. خدا هرگز از آنچه آنها انجام ميدهند غافل نيست.
[2:145] حتی اگر هرگونه معجزهای به پيروان كتاب آسمانی نشان دهی، آنها از "قبله" تو پيروی نخواهند كرد. تو هم نبايد از "قبله" آنها پيروی كنی. آنها حتی از "قبله" يكديگر هم پيروی نمی‌كنند. اگر از خواهشهای آنها پيروی كنی، بعد از دانشی كه بر تو آمده است، از متجاوزين خواهی شد.
سوءاستفاده از كتاب آسمانی: انتخاب مطلب دلخواه و كتمان بقيه
[2:146] كسانيكه كتاب آسمانی دريافت كردند، حقيقت را در اين تشخيص می‌دهند، همانطور كه فرزندان خود را تشخيص می‌دهند. با اين حال بعضی از ايشان دانسته حقيقت را كتمان می‌كنند.
[2:147] اين حقيقتی است از طرف پروردگارت؛ هيچ شك نكن.
[2:148] هر يك از شما راهی برای پيروی انتخاب می‌كند؛ شما بايد در پرهيزكاری سبقت جوييد. هر كجا كه باشيد، خدا همه شما را احضار خواهد كرد. خدا قادر مطلق است.
قبله دوباره بطرف مكه بازگشت
[2:149] هركجا كه رَوی (هنگام نماز) بايد روی خود را بطرف مسجد مقدس بگردانی. اين حقيقتی است از طرف پروردگارت. خدا هرگز از آنچه شما انجام می‌دهيد غافل نيست.
[2:150] هركجا كه رَوی، (هنگام نماز) بايد روی خود را بطرف مسجد مقدس بگردانی؛ هر كجا كه باشيد شما بايد (هنگام نماز) روی خود را بطرف آن بگردانيد. بنابراين مردم هيچ دليلی جهت مخالفت با شما نخواهند داشت، بجز متجاوزين در ميانشان. از آنها نترسيد، و در عوض از من بترسيد. سپس من نعمت خود را بر شما تمام خواهم كرد، تا باشد كه هدايت شويد.
[2:151] (نعمتهايی) مانند فرستادن رسولی از ميان شما كه آيات ما را بر شما بخواند، شما را پاك گرداند، به شما كتاب آسمانی و حكمت بياموزد، و آنچه را كه هرگز نمی‌دانستيد، به شما بياموزد.
[2:152] شما بايد من را ياد كنيد، تا باشد كه من هم شما را ياد كنم، و شكر من را بجای آوريد؛ ناسپاس نباشيد.
[2:153] ای كسانی كه ايمان داريد، از طريق ثابت قدم بودن و دعای ارتباطی (نماز) كمك بجوييد. خدا با كسانی است كه ثابت قدمانه استقامت می‌كنند.
از اينجا به كجا ميرويم؟
[2:154] درباره كسانی كه در راه خدا كشته شدهاند، نگوييد، "آنها مردهاند." آنها نزد پروردگارشان زنده هستند، اما شما درك نمی‌كنيد.
[2:155] ما مسلماً شما را بوسيله ترس، گرسنگی و از دست دادن پول، جان، و محصولات امتحان خواهيم كرد. به ثابت قدمان مژده بده.
[2:156] هنگاميكه برايشان مصيبتی پيش آيد، گويند، "ما به خدا تعلق داريم، و بسوی او باز می‌گرديم."
[2:157] اينها سزاوار نعمت از طرف پروردگارشان شدهاند، و رحمت. اينها هدايت يافتگان هستند.
سفر حج
[2:158] تپههای صفا و مروه از مراسمی هستند كه توسط خدا مقرر شدهاند. هر كس مراسم حج يا عمره را بجا آورد، اشتباهی مرتكب نمی‌شود اگر فاصله بين آنها را طی كند. اگر كسی داوطلب كارهای پرهيزكارانه بيشتری شود، پس خدا قدردان است، دانا.
گناه بزرگ
[2:159] كسانی كه آيات و هدايت ما را پنهان كنند، پس از اينكه در كتاب آسمانی برای مردم اعلام می‌شود، آنها بوسيله خدا محكوم می‌شوند؛ آنها بوسيله همه محكومكنندگان محكوم ميشوند.
[2:160] و اما كسانی كه توبه كنند، اصلاح شوند، و اعلام كنند، من آنها را می‌بخشم. من آمرزنده هستم، مهربانترين.
[2:161] كسانی كه ايمان ندارند و كافر بميرند، سزاوار محكوميت خدا، فرشتگان، و همه مردم (در روز قضاوت) شدهاند.
[2:162] آنها در آنجا جاودان باشند. نه در مجازاتشان تخفيف داده شود، و نه به ايشان مهلتی داده شود.
[2:163] خدای شما، خدای يكتا است؛ هيچ خدايی غير از او نيست، بخشندهترين، مهربانترين.
نشانههای هيبتانگيز خدا
[2:164] در خلقت آسمانها و زمين، گردش متناوب شب و روز، حركت كشتیها در اقيانوسها برای منفعت مردم، آبی كه خدا از آسمان پايين می‌فرستد تا زمين مرده را حيات بخشد، و همه گونه موجودات را در آن پراكنده سازد، كنترل ماهرانه بادها، و ابرها كه در ميان آسمان و زمين قرار دارند، نشانههايی است كافی برای مردمی كه می‌فهمند.
بُتها بُتپرستان را طرد می‌كنند*
[2:165] با اين حال، بعضی از مردم معبودان را رقيب خدا قرار می‌دهند، و آنها را چنان دوست دارند كه گويی آنها خدا هستند. كسانی كه ايمان دارند، خدا را بيشتر از همه دوست دارند. اگر فقط متجاوزين می‌توانستند خود را هنگاميكه با عذاب روبرو می‌شوند ببينند! آنوقت درك خواهند كرد كه همه نيروها از آن تنها خدا است، و اينكه مجازات خدا هيبتانگيز است.
[2:166] كسانی كه پيروی شدند، كسانی كه از ايشان پيروی كردند را طرد خواهند كرد. آنها عذاب را خواهند ديد، و همه وابستگیها در ميانشان قطع خواهد شد.
[2:167] كسانی كه پيروی كردند خواهند گفت، "اگر فرصت ديگری داشته باشيم، آنها را طرد خواهيم كرد، همانطور كه اكنون آنها ما را طرد كردهاند." اينچنين خدا نتايج اعمالشان را كه هيچ بجز حسرت نيست به ايشان نشان می‌دهد؛ آنها هرگز از جهنم خارج نخواهند شد.
شيطان چيزهای حلال را ممنوع می‌كند
[2:168] ای مردم، بخوريد از محصولات زمين همه آنهايی را كه حلال و خوب هستند، و از گامهای شيطان پيروی نكنيد؛ او سرسختترين دشمن شما است.
[2:169] او فقط شما را به كارهای پليد و نادرست امر می‌كند، و اينكه راجع به خدا چيزهايی بگويید كه كه نمی‌دانيد.
حفظ وضع موجود: يك مصيبت انسانی
[2:170] هنگاميكه به آنها گفته شود، "از آنچه خدا در اين نازل كرده است پيروی كنيد،" گويند، "ما تنها از آنچه والدين ما انجام دادند، پيروی می‌كنيم." پس اگر والدينشان نفهميده بودند، و هدايت نشده بودند، چطور؟
[2:171] مثال چنين كافرانی مانند طوطیهايی است كه هر صدايی می‌شنوند، بدون درك تكرار می‌كنند. كر، لال، و كور؛ آنها نمی‌توانند بفهمند.
فقط چهار نوع گوشت حرام شده است*
[2:172] ای كسانی كه ايمان داريد، از چيزهای خوبی كه برای شما تهيه كرديم بخوريد، و شكر خدا را بجا آوريد، اگر تنها او را پرستش می‌كنيد.
[2:173] او فقط خوردن گوشت حيواناتی كه خودشان ميميرند (بدون دخالت انسان)، خون، گوشت خوكها، و حيواناتی را كه به غير از خدا هديه شوند، برای شما حرام می‌كند. اگر شخصی مجبور (به خوردن اينها) شود، بدون اينكه از روی بدخواهی يا قصد باشد، هيچ گناهی مرتكب نشده است. خدا عفوكننده است، مهربانترين.
رهبران دينی فاسد معجزه قرآن را پنهان می‌كنند*
[2:174] كسانی كه آيات خدا را در كتاب آسمانی پنهان می‌كنند، در عوض بدست آوردن مادياتی ناچيز، بجز آتش در شكمشان نمی‌خورند. خدا در روز قيامت با ايشان صحبت نخواهد كرد، و او آنها را پاك نخواهد كرد. آنها سزاوار عذابی دردناك شدهاند.
[2:175] آنها هستند كه گمراهی را بجای هدايت انتخاب كردند، و مجازات را بجای بخشودگی. در نتيجه، بايد جهنم را تحمل كنند.
[2:176] اين بخاطر آن است كه خدا اين كتاب آسمانىِ شامل حقيقت را نازل كرده است، و كسانی كه در كتاب آسمانی اختلاف كنند، سرسختترين مخالفان هستند.
تعريف پرهيزكاری
[2:177] پرهيزكاری صورت خود را به طرف مشرق يا مغرب گردانيدن نيست. پرهيزكاران كسانی هستند كه به خدا، روز آخر، فرشتگان، كتاب آسمانی، و پيغمبران ايمان دارند؛ و به خويشاوندان، يتيمان، مسكينان، مسافران بيگانه، گدايان، و برای آزاد كردن بردگان، با خوشرويی پول می‌دهند؛ و دعای ارتباطی (نماز) بجا می‌آورند، و انفاق واجب (زكات) می‌دهند؛ و هرگاه قولی می‌دهند، به قول خود وفا می‌كنند؛ و در مقابل اذيت و آزار، سختی و جنگ، ثابت قدمانه استقامت می‌كنند. اينها راستگويان هستند؛ اينها پرهيزكاران هستند.
منصرف كردن از محكوميت به مرگ*
[2:178] ای كسانی كه ايمان داريد، هنگاميكه با قتلی مواجه می‌شويد، مجازات برابر، قانونی است كه برای شما مقرر شده است - آزاد در برابر آزاد، برده در برابر برده، زن در برابر زن. اگر شخصی بوسيله خويشاوندان مقتول عفو شود، سپاسگزاری بجا است، و بايد خسارت منصفانهای پرداخت شود. اين تخفيف و رحمتی است از طرف پروردگار شما. هركسی از اين حد تجاوز كند، سزاوار عذاب دردناكی می‌شود.
[2:179] برابری، قانون حيات بخشی است برای شما، ای صاحبان خرد، تا باشد كه پرهيزكار شويد.
وصيتنامه بنويسيد
[2:180] مقرر شده است كه هنگاميكه مرگ نزديك ميشود، شما بايد وصيتنامهای منصفانه برای منفعت والدين و خويشاوندان بنويسيد. اين وظيفه پرهيزكاران است.
[2:181] اگر كسی وصيتنامهای را كه شنيده است، تغيير دهد، گناه تغيير دادن آن بر كسانی است كه آن را تغيير دادهاند. خدا شنوا است، دانا.
[2:182] اگر كسی بیعدالتی بزرگی يا تعصبی از طرف وصيت كننده ببيند، و به اصلاح آن بپردازد تا عدالت را در وصيتنامه برقرار نمايد، هيچ گناهی مرتكب نشده است. خدا عفوكننده است، مهربانترين.
روزه تأكيد و اصلاح شده است*
[2:183] ای كسانی كه ايمان داريد، روزه برای شما مقرر شده است، همانطور كه برای كسان قبل از شما مقرر شده بود، تا باشد كه رستگار شويد.
[2:184] روزهای مشخصی (برای روزه گرفتن تعيين شده است)؛ اگر كسی مريض است و يا در مسافرت، به همان تعداد از روزهای ديگر می‌تواند روزه بگيرد. كسانی كه می‌توانند روزه بگيرند، اما با سختی فراوان، ممكن است بجای آن برای هر روز كه نتوانستهاند روزه بگيرند، فقيری را غذا دهند. اگر كسی داوطلبانه (كارهای پرهيزكارانه بيشتری انجام دهد) بهتر است. اما روزه برای شما بهترين است، اگر فقط می‌دانستيد.
[2:185] رمضان ماهی است كه قرآن در آن نازل شد، فراهم كننده هدايت برای مردم، درسهايی واضح و كتاب قانون. كسانی از شما كه شاهد اين ماه هستند، بايد در اين ماه روزه بگيرند. كسانيكه مريض هستند، يا مسافر، می‌توانند به همان تعداد از روزهای ديگر روزه بگيرند. خدا برای شما راحتی می‌خواهد، نه سختی، تا تعهدات خود را انجام دهيد، و تا خدا را پرستش كنيد بخاطر هدايت كردن شما، و برای اينكه سپاسگزاری خود را ابراز نماييد.
خدا به دعای "بندگانش" جواب ميدهد
[2:186] هنگاميكه بندگان من از تو در باره من سئوال كنند، من هميشه نزديك هستم. هنگاميكه آنها به من دعا می‌كنند، من جواب دعايشان را می‌دهم. مردم بايد به من جواب دهند، و به من ايمان آورند، تا هدايت شوند.
[2:187] اجازه داده شد برای شما همبستری جنسی با زنانتان در شبهای روزهداری. آنها محرم اسرار شما هستند، و شما محرم اسرار ايشان. خدا می‌دانست كه شما نفس خود را گول می‌زديد، و او شما را بخشيده است، و شما را عفو كرده است. در نتيجه، شما می‌توانيد با آنها از نظر جنسی همبستر شويد، در طلب آنچه خدا به شما اجازه داده است. شما می‌توانيد بخوريد و بياشاميد تا نخ سفيد روشنايی از خط سياه شب در سحرگاه تشخيص داده شود. سپس بايد تا هنگام غروب روزه بگيريد. اگر تصميم بگيريد در مسجد عاكف شويد (ده روز آخر ماه رمضان)، همبستری جنسی ممنوع شده است. اينها قوانين خدا هستند؛ نبايد از آنها سرپيچی كنيد. خدا اينچنين آياتش را برای مردم روشن می‌كند، تا باشد كه رستگار شوند.
رشوه و فساد، محكوم شده است
[2:188] شما نبايد پول يكديگر را از راه نامشروع تصاحب كنيد و نبايد به مسئولين رشوه بدهيد تا ديگران را بطور نامشروع از حقشان محروم سازيد، در حاليكه می‌دانيد.
در گفتن مطالب رو راست باشيد
[2:189] آنها از تو درباره مراحل ماه سئوال كنند! بگو، "آنها وسيله تعيين وقت برای مردم هستند، و وقت حج را تعيين می‌كنند." سردواندن پرهيزكارانه نيست؛ به پرهيزكاری رسيدن پيروی از احكام، و رو راست بودن است. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد، تا باشد كه موفق شويد.
قوانين جنگ*
[2:190] شما می‌توانيد در راه خدا بر عليه كسانی كه به شما حمله كنند، بجنگيد، اما تجاوز نكنيد. خدا متجاوزين را دوست ندارد.
[2:191] می‌توانيد كسانی را كه بر عليه شما می‌جنگند، بكشيد، و می‌توانيد ايشان را تبعيد كنيد، همانطور كه آنها شما را تبعيد كردند. ستم بدتر از قتل است. در مسجد مقدس با ايشان نجنگيد، مگر اينكه در آنجا به شما حمله كنند. اگر به شما حمله كنند، می‌توانيد آنها را بكشيد. اين جزای به حق آن كافران است.
[2:192] اگر دست بردارند، پس خدا عفو كننده است، مهربانترين.
[2:193] همچنين می‌توانيد با ايشان بجنگيد تا ستم از ميان برود، و تا خدا آزادانه پرستش شود. اگر دست بردارند، شما نبايد تجاوز كنيد؛ تجاوز فقط بر عليه متجاوزين اجازه داده شده است.
[2:194] در ماههای مقدس، هر تجاوزی متقابلاً با معادل آن جواب داده شود. اگر آنها به شما حمله كنند، شما هم می‌توانيد با مجازاتی برابر تلافی كنيد. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد و بدانيد كه خدا با پرهيزكاران است.
[2:195] شما بايد در راه خدا خرج كنيد؛ با دستهای خود، خود را به نابودی نكشيد. شما بايد انفاق كنيد؛ خدا انفاق كنندگان را دوست دارد.
زيارت حج و عمره*
[2:196] شما بايد مراسم كامل حج و عمره را برای خدا بجای آوريد. اگر از رفتن شما جلوگيری شد، بايد قربانی بفرستيد، و موی خود را كوتاه نكنيد تا قربانی شما به مقصدش رسيده باشد. اگر مريض هستيد، و يا سر شما جراحت ديده است (و بايد موی خود را كوتاه كنيد) ، شما بايد با روزه گرفتن جبران كنيد، يا با صدقه دادن، يا با نوع ديگری از عبادت. در خلال بجای آوردن حج معمولی، اگر بين عمره و حج، شرط احرام را بشكنيد، بايد آن را با قربانی كردن حيوانی جبران كنيد. اگر استطاعت آن را نداريد، بايد در طول حج سه روز روزه بگيريد و هفت روز هنگاميكه به خانه بازگشتيد-اين می‌شود ده روز كامل-در صورتی كه در مسجد مقدس زندگی نكنيد. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد، و بدانيد كه خدا در اجرای مجازات سختگير است.
چهار ماه حج (ذيحجه، محرم، صفر، و ربيعالاول)
[2:197] حج بايد در ماههايی معين انجام گيرد. هركسی حج را شروع كند، بايد از همبستری جنسی، كارهای زشت و جدال در خلال حج دوری كند. هر عمل خوبی انجام دهيد، خدا كاملاً از آن آگاه است. وقتی توشه سفر را آماده می‌كنيد، بهترين توشه پرهيزكاری است. شما بايد من را در نظر داشته باشيد، ای كسانی كه خردمند هستيد.
[2:198] خطايی مرتكب نشدهايد اگر از پروردگارتان (بواسطه تجارت) طلب روزی كنيد. هنگاميكه از عرفات به صف می‌رويد، شما بايد خدا را در آن مكان مقدس (مُذدلفه) ياد كنيد. شما بايد او را بخاطر هدايت كردن شما ياد كنيد؛ قبل از اين، شما گمراه شده بوديد.
[2:199] شما بايد با مردم ديگری كه به صف می‌روند، به صف برويد، و از خدا طلب بخشش كنيد. خدا عفو كننده است، مهربانترين.
[2:200] هنگاميكه مراسم خود را بپايان رسانديد، بايد پيوسته به ياد خدا باشيد همانطوريكه بياد والدين خويش هستيد، يا حتی بهتر. بعضی از مردم گويند، "پروردگار ما، از اين دنيا به ما بده،" در حاليكه هيچ سهمی در آخرت ندارند.
[2:201] ديگران خواهند گفت، "پروردگار ما، به ما در اين دنيا پرهيزكاری عطا كن، و در آخرت پرهيزكاری عطا كن، و ما را از عذاب جهنم رهايی بده."
[2:202] هر يك از اينها سهمی را كه كسب كردهاند، دريافت خواهند داشت. خدا در حسابرسی باكفايتترين است.
منا: آخرين مراسم حج
[2:203] شما بايد خدا را چندين روز (در منا) ياد كنيد؛ هركسی عجله كند و اين را دو روزه انجام دهد، گناهی مرتكب نشده است، و هركسی بيشتر بماند گناهی مرتكب نشده است، تا جاييكه پرهيزكاری رعايت شود. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد، و بدانيد كه نزد او جمع خواهيد شد.
ظاهرها ميتوانند فريب دهنده باشند
[2:204] در ميان مردم شخصی ممكنست با گفتارش درباره اين دنيا تو را تحت تأثير قرار دهد، و ممكن است حتی خدا را ندا دهد تا شاهد افكار درونی او باشد، درحاليكه او از سرسختترين مخالفان است.
[2:205] بمحض اينكه او می‌رود، در روی زمين با فساد می‌گردد، املاك و جانها را از بين می‌برد. خدا فساد را دوست ندارد.
[2:206] هنگاميكه به او گفته شود، "خدا را در نظر داشته باش،" او متكبرانه رنجيده می‌شود. در نتيجه، سرنوشت او فقط جهنم است؛ چه جايگاه بدی.
[2:207] سپس كسانی هستند كه زندگيشان را وقف خدمت به خدا می‌كنند؛ خدا نسبت به چنين پرستش كنندگانی مهربان است.
[2:208] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد به تسليم كامل درآييد؛ از گامهای شيطان پيروی نكنيد، زيرا او سرسختترين دشمن شما است.
[2:209] اگر پس از اين نشانههای آشكاری كه بر شما آمد، از دين برگرديد، پس بدانيد كه خدا بزرگوار است، حكيمترين.
[2:210] آيا آنها منتظر هستند تا خدا خودش در ميان ابرهای متراكم، همراه با فرشتگان به سوی آنها بيايد؟ وقتی چنين اتفاقی بيافتد، همه امور خاتمه خواهد يافت، و بازگشت همه چيز به سوی خدا است.
معجزات، مسئوليت بيشتری ببار می‌آورند*
[2:211] از فرزندان اسراييل سئوال كن كه چند معجزه شگفتانگيز به ايشان نشان دادهايم! برای كسانی كه نعمتهای خدا را كه به آنها داده شده است، ناديده می‌گيرند، خدا در كيفر دادن سختگيرترين است.
كوتهنظری
[2:212] زندگی اين دنيا در نظر كافران زيبا جلوهگر شده است، و آنها كسانی را كه ايمان دارند، مسخره می‌كنند. اگرچه، پرهيزكاران در روز قيامت بسيار بالاتر از ايشان خواهند بود. خدا به هركسی بخواهد نعمتهای بیحساب می‌دهد.
حسادت مصيبتآميز
[2:213] مردم يك جمعيت واحد بودند وقتيكه خدا پيغمبران را بعنوان بشارت دهنده و همچنين اخطار كننده فرستاد. او با ايشان كتاب آسمانی پايين فرستاد، حامل حقيقت، تا در اختلافات بين مردم قضاوت كند. شگفتا، كسانی كه كتاب آسمانی دريافت كردند كسانی بودند كه باوجود نشانههای روشنی كه به ايشان داده شده بود، هر كتاب آسمانی جديدی را رد كردند. اين بخاطر حسادتشان است. خدا كسانی را كه به حقيقتی ايمان دارند كه ديگران در آن اختلاف كردهاند، بخواست خود هدايت می‌كند. هركس كه بخواهد، خدا او را در راه راست هدايت می‌كند.
[2:214] آيا انتظار داريد وارد پرديس شويد، بدون اينكه مانند اشخاص قبل از خودتان امتحان شويد؟ آنها به مشقت و بدبختی امتحان شدند، و تكان داده شدند تا آنكه رسول و كسانيكه با او ايمان داشتند گفتند، "كجا است پيروزی خدا؟" پيروزی خدا نزديك است.
دريافت كنندگان انفاق
[2:215] آنها از تو درباره بخشش سئوال كنند: بگو، "انفاقی كه می‌دهيد بايد به والدين و خويشاوندان، يتيمان، مسكينان، و مسافران بيگانه برسد." هر كار خوبی انجام دهيد، خدا كاملاً از آن آگاه است.
مؤمنان: برندگان نهايی
[2:216] ممكن است جنگ بر شما تحميل شود، اگرچه كه آن را دوست نداريد. اما ممكن است چيزی را دوست نداشته باشيد كه برای شما خوب است، و ممكنست از چيزی خوشتان بيايد كه برای شما بد است. خدا می‌داند درحاليكه شما نمی‌دانيد.
ستم محكوم شده است
[2:217] آنها از تو درباره ماههای مقدس و جنگيدن در آن سئوال كنند: بگو، "جنگيدن در آن ماهها توهين به مقدسات است. اگرچه، دور كردن از راه خدا و كافر شدن به او، و بیحرمتی به مسجد مقدس، و بيرون كردن مردم آن از نظر خدا توهين بزرگتری است. ستم از قتل بدتر است." آنها هميشه با شما جنگ خواهند كرد تا اگر بتوانند شما را از دينتان باز گردانند. كسانی كه در ميان شما از دينشان بازگردند و بعنوان كافران بميرند، اعمالشان را هم در اين دنيا، و هم در آخرت ضايع كردهاند. اينها ساكنان جهنم هستند، جاييكه تا ابد ساكن باشند.
[2:218] كسانی كه ايمان دارند، و كسانی كه مهاجرت كنند، و در راه خدا كوشش كنند، سزاوار رحمت خدا شدهاند. خدا عفو كننده است، مهربانترين.
مسكرات و قمار حرام شدهاند*
[2:219] از تو درباره مسكرات و قمار سئوال كنند: بگو، "در آنها گناه بزرگی است، و قدری منفعت برای مردم. اما گناهشان از منفعتشان بسيار سنگينتر است." آنها همچنين از تو بپرسند كه چه انفاق كنند: بگو، "زيادیها را." خدا اينچنين آيات را برای شما روشن می‌كند، تا باشد كه تفكر كنيد،
[2:220] درباره اين دنيا و آخرت. و آنها از تو درباره يتيمان بپرسند: بگو، "بار آوردنشان بعنوان اشخاص پرهيزكار، بهترين كاری است كه می‌توانيد برايشان انجام دهيد. اگر اموالشان را با اموال خود درآميزيد، شما بايد مانند اعضای خانواده با ايشان رفتار كنيد." خدا پرهيزكار و ستمكار را می‌شناسد. اگر خدا می‌خواست، می‌توانست قوانين مشكلتری بر شما تحميل كند. خدا بزرگوار است، حكيمترين.
با مشركان ازدواج نكنيد
[2:221] با زنان مشرك ازدواج نكنيد، مگر اينكه ايمان آورند؛ زن مؤمن از زن مشرك بهتر است، حتی اگر از او خوشتان بيايد. و نبايد دختران خود را به ازدواج مردان مشرك درآوريد، مگر اينكه ايمان آورند. مرد مؤمن بهتر از مرد مشرك است، حتی اگر از او خوشتان بيايد. اينها به جهنم دعوت می‌كنند، در حاليكه خدا بخواست خود، به پرديس و بخشش دعوت می‌كند. او آياتش را برای مردم روشن می‌كند، تا باشد كه توجه كنند.
عادت ماهانه
[2:222] آنها درباره عادت ماهانه از تو سئوال كنند: بگو، "آن مضر است؛ در مدت عادت ماهانه شما بايد از همبستری جنسی با زنان خودداری كنيد؛ با آنها نزديكی نكنيد تا از آن خلاص شوند. هنگاميكه از آن خلاص شدند، از طريقی كه خدا طرح كرده است با ايشان از نظر جنسی همبستر شويد. خدا توبه كنندگان را دوست دارد، و او كسانی را كه پاك هستند، دوست دارد."
[2:223] زنان شما حامل دانه شما هستند. پس، می‌توانيد هر طور كه مايل باشيد از اين مزيت لذت ببريد، تا جاييكه پرهيزكاری را حفظ كنيد. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد، و بدانيد كه او را ملاقات خواهيد كرد. به مؤمنان خبر خوش بده.
نام خدا را بيهوده بكار نبريد
[2:224] نام خدا را در قسمهای عادی خود بكار نبريد، تا خود را پرهيزكار و متدين جلوه دهيد، يا در ميان مردم كسب اعتبار كنيد. خدا شنونده است، آگاه.
[2:225] خدا بخاطر ادای سوگندهای لفظی شما را مسئول نمی‌داند؛ او شما را برای نيتهای درونيتان مسئول می‌داند. خدا عفو كننده است، رئوف.
قوانين طلاق
[2:226] كسانی كه قصد طلاق دادن زنانشان را دارند، بايد چهار ماه صبر كنند (جهت آرام گرفتن)؛ اگر تغيير عقيده دهند و سازش كنند، پس خدا عفو كننده است، مهربان.
[2:227] اگر طلاق بگيرند، پس خدا شنوا است، دانا.
[2:228] زنان طلاق داده شده بايد مدت سه عادت ماهانه صبر كنند (قبل از اينكه با مرد ديگری ازدواج كنند). غير قانونی است كه آنچه را خدا در رحمشان خلق می‌كند، پنهان كنند، اگر به خدا و روز آخر ايمان دارند. (در صورت حاملگی،) خواسته شوهر بايد بر خواسته زن مقدم شود، چنانچه او (شوهر) بخواهد دوباره با او (زنش) ازدواج كند. زنان منصفانه، دارای حقوق و همينطور وظايفی هستند. پس خواسته مرد (در صورت حاملگی) ، غالب شود. خدا بزرگوار است، حكيمترين.
[2:229] طلاق ممكن است دو بار انجام گيرد. به زن طلاق داده شده، بايد اجازه داده شود تا يا در همان خانه مسالمتآميز سكونت كند يا مسالمتآميز آنجا را ترك كند. غير قانونی است كه شوهر هرچه را به او داده است، پس بگيرد. اگرچه، هر دو ممكنست بترسند كه شايد از قانون خدا تجاوز كنند. اگر ترسی باشد كه مبادا از قانون خدا تجاوز كنند، هيچ اشتباهی مرتكب نشدهاند چنانچه زن از روی ميل هرچه را می‌خواهد، پس دهد. اينها قوانين خدا هستند؛ از آنها سرپيچی نكنيد. كسانی كه از قوانين خدا سرپيچی كنند، عادل نيستند.
[2:230] اگر او (شوهر)، زن را (برای بار سوم) طلاق دهد، غير قانونی است كه با او مجدداً ازدواج كند، مگر اينكه زن با مرد ديگری ازدواج كند، سپس آن مرد زن را طلاق دهد. سپس شوهر اول می‌تواند مجدداً با او ازدواج كند، تا جاييكه قوانين خدا بجا آورند. اينها قوانين خدا هستند؛ او برای مردمی كه می‌فهمند آنها را توضيح می‌دهد.
زنان طلاق داده شده را به خيابان نياندازيد
[2:231] اگر زنان را طلاق دهيد، هنگاميكه مدتشان بپايان رسد (سه عادت ماهانه)، شما بايد به ايشان اجازه دهيد تا در همان خانه مسالمتآميز سكونت كنند، يا آنجا را مسالمتآميز ترك كنند. بعنوان انتقام، مجبورشان نكنيد تا برخلاف خواستهشان بمانند. هركسی چنين كاری انجام دهد، به نفس خود بد می‌كند. آيات خدا را بيهوده نگيريد. نعمتهای خدا را بر خود بياد آوريد، و اينكه او كتاب آسمانی و حكمت را بر شما پايين فرستاد تا شما را راهنمايی كند. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد، و بدانيد كه خدا كاملاً بر همه چيز آگاه است.
[2:232] اگر زنان را طلاق دهيد، هنگاميكه مدتشان بپايان رسد، از ازدواج كردن مجدد با شوهرانشان منعشان نكنيد، چنانچه مسالمتآميز سازش كنند. اين امر بايد بواسطه كسانيكه در ميان شما به خدا و روز آخر ايمان دارند، رعايت شود. اين برای شما پاكتر است، و پرهيزكارانهتر. خدا می‌داند، درحاليكه شما نمی‌دانيد.
[2:233] مادران طلاق داده شده، بايد از نوزادان خود تا دو سال كامل پرستاری كنند، اگر پدر هم مايل باشد. پدر بايد غذا و لباس مادر را منصفانه تهيه نمايد. هيچكس نبايد بيش از توانايی خود تكليف شود. هيچ مادری نبايد بخاطر نوزادش اذيت شود، و هيچ پدری هم نبايد بخاطر نوزادش اذيت شود. (اگر پدر بميرد)، وارث او بايد اين مسئوليتها را بعهده بگيرد. اگر والدين نوزاد پس از مشورتهای لازم، متقابلاً تصميم به جدايی بگيرند، مرتكب هيچ اشتباهی نشدهاند. هيچ اشتباهی مرتكب نشدهايد اگر دايه استخدام كنيد، تا جاييكه حقوقشان را منصفانه پرداخت كنيد. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد، و بدانيد كه خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد بينا است.
شما بايد عدههای پيش از ازدواج را رعايت كنيد
[2:234] كسانی كه بميرند و زنهايشان باقی بمانند، بيوههای آنها (قبل از ازدواج مجدد) بايد چهار ماه و ده روز صبر كنند. هنگاميكه مدتشان بپايان رسد، اشتباهی مرتكب نشدهايد اگر بگذاريد تا هر كار پرهيزكارانهای بخواهند انجام دهند. خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد كاملاً آگاه است.
[2:235] هيچ گناهی مرتكب نشدهايد اگر نامزدی خود را با زنان اعلام كنيد، يا پنهان داريد. خدا می‌داند كه شما به ايشان فكر خواهيد كرد. پنهانی آنها را ملاقات نكنيد، مگراينكه برای صحبت درباره امر پرهيزكارانهای باشد. تا عدهشان به پايان نرسيده است، با آنها ازدواج نكنيد. شما بايد بدانيد كه خدا به درونیترين افكار شما آگاه است، و او را در نظر داشته باشيد. بايد بدانيد كه خدا عفوكننده است، رئوف.
بهم زدن نامزدی
[2:236] شما اشتباهی مرتكب نشدهايد اگر قبل از هيچگونه تماسی با زنان، ايشان را طلاق دهيد، يا قبل از اينكه مهريه برايشان تعيين كرده باشيد. در اين صورت، بايد دارا به اندازه توانايی خود و فقير به اندازه توانايی خود به آن زنان غرامت دهد، غرامتی عادلانه. اين وظيفه پرهيزكاران است.
[2:237] اگر قبل از هيچگونه تماسی با آنها ايشان را طلاق دهيد، اما پس از اينكه مهريه برايشان تعيين گرديد، بايد غرامتی كه جهت جبران آن می‌دهيد نصف مهريه باشد، مگراينكه داوطلبانه از حقشان بگذرند، يا طرفی كه باعث طلاق شده است، مهريه را ببخشد. بخشيدن به پرهيزكاری نزديكتر است. شما بايد به روابط دوستانه بين خود ادامه دهيد. خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد بينا است.
شما بايد دعاهای ارتباطی (نماز) بجا آوريد*
[2:238] شما بايد دعاهای ارتباطی (نماز) را مرتباً بجا آوريد، بخصوص نماز وسط را، و خود را كاملاً به خدا اختصاص دهيد.
[2:239] در مواقع غيرعادی، می‌توانيد در حال راه رفتن و يا سواره نماز بخوانيد. هنگاميكه امنيت برقرار شد، بايد خدا را ياد كنيد، همانطور كه او به شما آموخت آنچه را كه هرگز نمی‌دانستيد.
خرجی برای زنان بيوه و زنان طلاق داده شده
[2:240] كسانی كه بميرند و زنان خود را باقی گذارند، وصيتی بايد زنانشان را تا يك سال تأمين كند، در صورتيكه در همان منزل سكونت كنند. اگر بروند، شما هيچ گناهی مرتكب نشدهايد كه بگذاريد هر كاری بخواهند انجام دهند، تا جاييكه پرهيزكارانه ادامه داشته باشد. خدا بزرگوار است، حكيمترين.
[2:241] همچنين، زنان طلاق داده شده بايد منصفانه تأمين شوند. اين وظيفه پرهيزكاران است.
[2:242] خدا اينچنين آياتش را برای شما توضيح می‌دهد، تا باشد كه بفهميد.
كوشش در راه خدا
[2:243] آيا توجه كردهای به كسانی كه از ترس مرگ از خانههايشان فرار كردند، باوجود اينكه هزاران نفر بودند؟ خدا به آنها گفت، "بميريد،" سپس آنها را زنده كرد. خدا باران رحمتش را بر مردم می‌بارد، اما اكثر مردم ناسپاس هستند.
[2:244] شما بايد در راه خدا بجنگيد، و بدانيد كه خدا شنوا است، دانا.
[2:245] چه كسی می‌خواهد به خدا قرض پرهيزكاری بدهد، تا چندين برابر آن به ايشان باز گردانده شود؟ خدا آن يكتايی است كه فراهم می‌كند، و دريغ می‌دارد، و بازگشت شما به سوی او است.
طالوت*
[2:246] آيا توجه كردهای به رهبران اسراييل، بعد از موسی؟ آنها به پيغمبرشان گفتند، "اگر پادشاهی برای رهبری ما تعيين كنی، ما در راه خدا خواهيم جنگيد." او گفت، "آيا منظور شما اين است كه اگر جنگ بر شما مقرر شود، جنگ نخواهيد كرد؟" آنها گفتند، "چرا در راه خدا نجنگيم، درصورتيكه ما از خانههايمان و از فرزندانمان محروم شدهايم؟" با اين حال، وقتی جنگ برايشان مقرر گرديد، بجز عده كمی، بقيه روی گردانيدند. خدا بر متجاوزين آگاه است.
مورد سئوال قرار دادن حكمت خدا
[2:247] پيغمبرشان به ايشان گفت، "خدا طالوت را بعنوان پادشاه بر شما تعيين كرده است." آنها گفتند، "چطور او می‌تواند پادشاه ما باشد، در صورتيكه ما به پادشاهی شايستهتر از او هستيم؛ او حتی ثروتی هم ندارد؟" او گفت، "خدا او را بر شما برگزيده است، و او را به دانش فراوان و قدرت جسمانی نعمت داده است." خدا پادشاهی خود را به هركس بخواهد عطا می‌كند. خدا سخاوتمند است، دانای مطلق.
صندوق پيمان
[2:248] پيغمبرشان به ايشان گفت، "نشانه پادشاهی او اين است كه صندوق پيمان به شما بازگردانده خواهد شد، از طرف پروردگارتان اطمينان می‌آورد، و آثاری است كه از مردم موسی و مردم هارون باقی مانده است. آن بوسيله فرشتگان حمل خواهد شد. اين بايد نشانه متقاعدكنندهای باشد برای شما، اگر واقعاً مؤمن هستيد."
داود و جالوت
[2:249] هنگاميكه طالوت سركرده لشگر شد، گفت، "خدا شما را بوسيله نهر آبی امتحان می‌كند. هركس از آن بنوشد با من نيست-فقط كسانی كه از آن نمی‌چشند با من هستند-مگر فقط يك جرعه." آنها از آن نوشيدند، بجز عده كمی از ايشان. وقتی كه او همراه با كسانی كه ايمان داشتند از آن (نهر آب) گذشتند، گفتند، "اكنون ما قدرت روبرو شدن با جالوت و سپاه او را نداريم." كسانی كه به ملاقات با خدا آگاه بودند، گفتند، "چه بسيار شده كه با اجازه خدا سپاهی كوچك لشگری بزرگ را شكست داده است. خدا با كسانی است كه ثابت قدمانه استقامت می‌كنند."
[2:250] هنگاميكه با جالوت و سپاهيانش روبرو شدند، دعا كردند "پروردگار ما، گامهای ما را استوار گردان و ما را ثابت قدم بدار، ما را برعليه مردم بیايمان حمايت كن."
[2:251] آنها با اجازه خدا ايشان را شكست دادند، و داود، جالوت را كشت. خدا به او پادشاهی و حكمت عطا كرد، و بخواست خود او را تعليم داد. اگر بخاطر پشتيبانی خدا از بعضی مردم در مقابل بعضی ديگر نبود، در زمين هرج و مرج بود. اما خدا رحمتش را بر مردم می‌بارد.
[2:252] اينها آيات خدا هستند. ما آن را بواسطه تو به حقيقت می‌خوانيم، چون تو يكی از رسولان هستی.
چندين رسول، يك پيغام
[2:253] اين رسولان؛ ما به بعضی از ايشان بيشتر از ديگران نعمت عطا كرديم. برای مثال، خدا با يكی صحبت كرد، و ما بعضی از آنها را به درجات بالاتر رسانديم. و ما به عيسی، پسر مريم، معجزات شگفتانگيز عطا كرديم، و او را با روح مقدس حمايت كرديم. اگر خدا می‌خواست، پيروانشان با يكديگر نمی‌جنگيدند، پس از نشانههای روشنی كه بر ايشان آمده بود. در عوض، در ميان خويش اختلاف كردند؛ بعضی از آنها ايمان آوردند و بعضی ايمان نياوردند. اگر خدا می‌خواست، آنها نمی‌جنگيدند. همه چيز بر طبق خواست خدا است.
شفاعت وجود ندارد*
[2:254] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد از رزقی كه ما به شما دادهايم انفاق كنيد، قبل از اينكه روزی بيايد كه نه داد و ستدی انجام گيرد، نه قوم و خويشی به حساب آيد، و نه شفاعتی قبول شود. كافران عادل نيستند.
[2:255] خدا: هيچ خدايی در كنار او نيست، زنده، جاودان. هرگز لحظهای بیخبری يا خواب او را دربر نمی‌گيرد. هر چه در آسمانها و هرچه در زمين است از آن او است. چه كسی می‌تواند با او شفاعت كند، مگر آنكه با خواست او مطابقت داشته باشد؟ او به گذشته و آيندهشان آگاه است. هيچكس دانشی كسب نكند، مگر بخواست او. قلمرو او آسمانها و زمين را دربر گرفته است، و حكمفرمايی بر آنها هرگز بر او تحميل نيست. او بلند مرتبهترين است، عظيم.
در دين اجبار نيست
[2:256] نبايد هيچگونه اجباری در دين باشد: اكنون راه درست از راه غلط مشخص شده است. هركس شيطان را متهم كند و به خدا ايمان آورد، به محكمترين ريسمان چنگ انداخته است؛ آنكه هرگز پاره نشود. خدا شنوا است، دانای مطلق.
[2:257] خدا پروردگار كسانی است كه ايمان دارند؛ او آنها را از تاريكی به نور هدايت می‌كند. و اما كسانی كه ايمان ندارند، پروردگار آنها معبودانشان هستند؛ آنها ايشان را از نور به تاريكی راهنمايی می‌كنند-اينها ساكنان جهنم خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن ساكن باشند.
مناظره دليرانه ابراهيم
[2:258] آيا توجه كردهای به آن كس كه با ابراهيم در مورد پروردگارش مشاجره كرد، باوجود اينكه خدا به او پادشاهی داده بود؟ ابراهيم گفت، "پروردگار من زندگی و مرگ را عطا می‌كند." او گفت، "من زندگی و مرگ را عطا می‌كنم." ابراهيم گفت، "خدا خورشيد را از مشرق بيرون می‌آورد، آيا می‌توانی آن را از مغرب بيرون آوری؟" آن كافر گير افتاد. خدا ستمكاران را هدايت نمی‌كند.
درسی درباره مرگ*
[2:259] در نظر بگير آن كسی را كه از شهر متروكی گذشت و متعجب شد، "چطور خدا می‌تواند اين را پس از مرگ زنده كند؟" سپس خدا او را بمدت صد سال بميراند، سپس او را برانگيخت. گفت، "چه مدت در اينجا بودهای؟" او گفت، "من يك روز يا پارهای از روز در اينجا بودهام." گفت، "نه! تو صد سال در اينجا بودهای. با اين حال به غذا و نوشيدنی خود نگاه كن؛ آنها فاسد نشدهاند. به الاغ خود نگاه كن-ما اينچنين تو را برای مردم درس عبرتی قرار می‌دهيم. حالا توجه كن كه چطور ما استخوانها را می‌سازيم، سپس روی آن گوشت می‌پوشانيم." هنگاميكه او متوجه شد چه رخ داده است، گفت، "حالا می‌فهمم كه خدا قادر مطلق است."
هر مؤمنی به قوت قلب احتياج دارد
[2:260] ابراهيم گفت، "پروردگار من، به من نشان بده چگونه مرده را زنده می‌كنی." او گفت، "آيا باور نداری؟" گفت، "بله، اما می‌خواهم قلب خود را اطمينان بخشم." او گفت، "چهار پرنده بگير، علامتهای آنها را مطالعه كن، قسمتی از هر پرنده را بر بالای تپهای قرار بده، سپس آنها را به سوی خود صدا كن. آنها با شتاب به سوی تو خواهند آمد. بايد بدانی كه خدا بزرگوار است، حكيمترين."
بهترين سرمايهگذاری
[2:261] مثال كسانی كه پولهای خود را در راه خدا خرج می‌كنند، مانند دانه گندمی است كه از آن هفت خوشه می‌رويد، با صد دانه گندم در هر خوشه. خدا اين را برای هركس بخواهد چندين برابر می‌كند. خدا سخاوتمند است، دانا.
[2:262] كسانی كه پول خود را در راه خدا خرج می‌كنند، و انفاق خود را با توهين و اذيت دنبال نمی‌كنند، پاداش خويش را از پروردگارشان دريافت خواهند كرد؛ آنها نه از چيزی بترسند، و نه غمی خواهند داشت.
[2:263] سخنان خوب و مهربانی، بهتر از صدقهای است كه با توهين همراه باشد. خدا غنی است، رئوف.
[2:264] ای كسانی كه ايمان داريد، صدقات خود را با سرزنش و توهين باطل نكنيد، مانند كسی كه پول خود را برای خودنمايی خرج می‌كند، درحاليكه به خدا و روز آخر ايمان ندارد. مثال او مانند سنگی است كه روی آن را لايه نازكی از خاك پوشانيده باشد؛ بمجرد اينكه باران سنگينی ببارد، خاك را می‌شويد، و سنگی بیمصرف باقی می‌گذارد. آنها از تلاشهای خويش هيچ چيز كسب نمی‌كنند. خدا مردم كافر را هدايت نمی‌كند.
انفاق
[2:265] مثال كسانی كه پول خود را از صميم قلب برای خشنود كردن خدا انفاق می‌كنند، مانند باغی است با خاكی بسيار حاصلخيز؛ هنگاميكه باران زيادی می‌بارد، دوبرابر محصول می‌دهد. اگر باران زياد نباشد، باران ريز هم كفايت می‌كند. خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد بينا است.
[2:266] آيا هيچيك از شما می‌خواهد تا باغی از نخلهای خرما و انگور داشته باشد، با نهرهای جاری و محصولاتی فراوان، سپس، درست هنگاميكه پا به سن می‌گذارد، و زمانيكه هنوز فرزندانش به او تكيه دارند، يك آتش سوزی باغ او را بسوزاند؟ خدا اينچنين آيات را برای شما روشن می‌كند، تا تفكر كنيد.
چه چيز را بايد انفاق كرد
[2:267] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد از چيزهای خوبی كه بدست می‌آوريد، انفاق كنيد، و از چيزهای خوبی كه ما از زمين برای شما فراهم آوردهايم. چيزهای بد آن را برای انفاق انتخاب نكنيد، درحاليكه خود شما آن را قبول نمی‌كنيد مگر چشمهای شما بسته باشد. بدانيد كه خدا ثروتمند است، شايسته ستايش.
[2:268] شيطان به شما وعده فقر می‌دهد، و شما را به كارهای پليد امر می‌كند، درحاليكه خدا از سوی خود وعده بخشش به شما می‌دهد، و رحمت. خدا سخاوتمند است، دانای مطلق.
حكمت: گنجی بزرگ
[2:269] او حكمت را به هركس كه انتخاب كند عطا می‌كند، و هركس از حكمت برخوردار شود، به نعمت فراوانی دست يافته است. فقط صاحبان خرد متوجه خواهند شد.
انفاق پنهانی بهتر است
[2:270] هر انفاقی كنيد، و هر نذری بجا آوريد، خدا كاملاً از آن آگاه است. و اما ستمكاران هيچ ياوری نخواهند داشت.
[2:271] اگر صدقات خود را آشكار كنيد، هنوز خوب است. اما اگر آن را مخفی داريد، و به فقرا بدهيد، برای شما بهتر است، و گناهان بيشتری را از شما پاك می‌كند. خدا كاملاً بر هر چه شما انجام ميدهيد آگاه است.
فقط خدا است كه هدايت می‌كند
[2:272] تو مسئول هدايت هيچكس نيستی. فقط خدا است كه هركس را بخواهد (هدايت شود) هدايت می‌كند. هر انفاقی كنيد، به نفع خود كردهايد. هر انفاقی كنيد، بايد بخاطر خدا باشد. هر انفاقی كنيد، به شما بازگردانيده خواهد شد، بدون هيچگونه بیعدالتی.
[2:273] صدقات بايد به فقرايی كه در راه خدا در رنج هستند، و توانايی مهاجرت ندارند، داده شود. بخاطر وقارشان، نادانی ممكن است فكر كند كه آنها پولدار هستند. اما شما می‌توانيد آنها را بواسطه علامتهای خاصی تشخيص دهيد؛ آنها هرگز مصرانه از مردم گدايی نمی‌كنند. هر انفاقی كنيد، خدا كاملاً از آن آگاه است.
[2:274] كسانی كه شب و روز، پنهان و آشكار انفاق می‌كنند، پاداش خويش را از پروردگارشان دريافت می‌كنند؛ آنها نه از چيزی خواهند ترسيد، و نه غمی خواهند داشت.
ربا حرام شده است*
[2:275] كسانی كه ربا می‌گيرند مانند كسانی هستند كه شيطان بر ايشان مستولی شده است. اين بخاطر آن است كه آنها ادعا می‌كنند ربا مانند تجارت است. اگرچه، خدا تجارت را اجازه می‌دهد، و ربا را حرام می‌كند. بنابراين، هركس از اين دستور پروردگارش پيروی كند، و از رباخواری دست بردارد، می‌تواند آنچه را از قبل بدست آورده است، نگاهدارد، و قضاوت او با خدا است. و اما كسانيكه در رباخواری پافشاری می‌كنند، گرفتار جهنم می‌شوند كه در آن جاودان می‌مانند.
[2:276] خدا رباخواری را محكوم می‌كند، و صدقات را بركت می‌دهد. خدا هيچ كافر گناهكاری را دوست ندارد.
تضمين الهی
[2:277] كسانيكه ايمان آورند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، و دعای ارتباطی (نماز) بجا آورند و انفاق واجب (زكات) بدهند، پاداش خويش را از پروردگارشان دريافت می‌كنند؛ آنها نه از چيزی ترس خواهند داشت، و نه غمی خواهند داشت.
[2:278] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد و از هرگونه رباخواری دست برداريد، اگر از مؤمنان هستيد.
[2:279] اگر دست برنداشتيد، پس از طرف خدا و رسولش انتظار جنگ داشته باشيد. اما اگر توبه كنيد، می‌توانيد سرمايه خود را نگاهداريد، بدون اينكه بیعدالتی كرده باشيد، يا گرفتار بیعدالتی شده باشيد.
[2:280] اگر بدهكار نمی‌تواند بدهی خود را بپردازد، صبر كنيد برای زمانی بهتر. اگر قرض را بعنوان صدقه ببخشيد، برای شما بهتر خواهد بود، اگر فقط می‌دانستيد.
[2:281] آگاه باشيد از آن روز كه به سوی خدا باز می‌گرديد، و هر نفسی نتيجه هرچه را انجام داده است، بدون كوچكترين بیعدالتی دريافت می‌كند.
معاملات مالی را ثبت كنيد
[2:282] ای كسانی كه ايمان داريد، هنگاميكه برای هر مدت زمانی قرضی رد و بدل می‌كنيد، بايد آن را بنويسيد. نويسنده بیطرفی بايد آن را بنويسد. هيچ نويسندهای از انجام اين عمل نبايد خودداری كند، بر طبق تعاليم خدا. بايد درحاليكه بدهكار شرايط را ديكته می‌كند، او بنويسد. او، بايد خدا، پروردگارش را در نظر بگيرد، و هرگز تقلب نكند. اگر بدهكار از نظر عقلی عقب افتاده است، و يا ناتوان، و يا نمی‌تواند ديكته كند، سرپرست او بايد آن را عادلانه ديكته كند. دو مرد بايد شاهد باشند؛ اگر دو مرد نباشند، پس يك مرد و دو زن كه شهادتشان مورد قبول همه باشد. بنابراين، اگر يكی از زنها تحت تأثير قرار گرفت، ديگری او را يادآوری كند. وظيفه شهود است كه اگر از ايشان بخواهند، شهادت دهند. از نوشتن جزييات خسته نشويد، هر چقدر كه طولانی باشد، و همچنين زمان پرداخت. اين در نظر خدا منصفانه است، شهادت بهتری را تضمين می‌كند، و هرگونه شكی را كه ممكن است داشته باشيد، از بين می‌برد. معاملات تجارتی كه درجا انجام ميگيرد، احتياج به نوشتن ندارند، اما بر آنها شاهد بگيريد. به هيچ نويسنده و يا شاهدی نبايد در ازای خدماتی كه انجام می‌دهد، سختی وارد آيد. اگر آزاری به ايشان برسانيد، ستمگری از طرف شما خواهد بود. بايد خدا را در نظر داشته باشيد، و خدا به شما می‌آموزد. خدا دانای مطلق است.
[2:283] اگر در مسافرت هستيد، و نويسندهای نيست، جهت تضمين معامله، بايد گرويی گرفته شود. چنانچه به كسی به اين ترتيب اعتماد شده باشد، آنچه را كه جهت تضمين معامله گرفته است، بايد در موعد معين، بازگرداند، و بايد پروردگارش، خدا را در نظر داشته باشد. از شهادت دادن خودداری نكنيد با كتمان كردن آنچه بر آن شاهد بودهايد. هركس از شهادت دادن خودداری كند، قلب گناهكاری دارد. خدا كاملاً به هر چه شما انجام ميدهيد آگاه است.
[2:284] از آن خدا است هرچه در آسمانها و زمين است. چه درونیترين افكار خود را آشكار سازيد، يا آنها را پنهان نگهداريد، خدا شما را مسئول آنها می‌داند. او هركس را بخواهد می‌بخشد و هركس را بخواهد تنبيه می‌كند. خدا قادر مطلق است.
شما نبايد فرقی بين رسولان خدا بگذاريد
[2:285] رسول به آنچه از طرف پروردگارش بر او پايين فرستاده شده است ايمان آورده است، و همينطور مؤمنان. آنها به خدا، فرشتگانش، كتاب آسمانيش، و رسولانش ايمان دارند: "ما هيچ فرقی بين رسولان او نمی‌گذاريم." آنها گويند، "ما می‌شنويم و اطاعت می‌كنيم." پروردگار ما، ما را ببخش. سرنوشت نهايی به سوی تو است."
[2:286] خدا هرگز نفسی را بيش از تواناييش تكليف نمی‌كند: هرچه خوبی كسب كند به نفع او است، و هرچه بدی كسب كند، برعليه او است. "پروردگار ما، اگر فراموش می‌كنيم يا مرتكب خطا می‌شويم، ما را محكوم نكن. پروردگار ما، و ما را از ارتكاب به گناه بر عليه تو، آنطور كه پيشينيان ما مرتكب شدهاند، حمايت كن. "پروردگار ما، ما را از گناه كردن محفوظ بدار قبل از آنكه برای توبه كردن بسيار دير شود. ما را عفو كن و ما را ببخش. تو مولا و سرور ما هستی. ما را بر مردم بیايمان پيروز گردان."