قرآن 2:272 — ماده گاو (البقره)

لَيسَ عَلَيكَ هُدىٰهُم وَلٰكِنَّ اللَّهَ يَهدى مَن يَشاءُ ۗ وَما تُنفِقوا مِن خَيرٍ فَلِأَنفُسِكُم ۚ وَما تُنفِقونَ إِلَّا ابتِغاءَ وَجهِ اللَّهِ ۚ وَما تُنفِقوا مِن خَيرٍ يُوَفَّ إِلَيكُم وَأَنتُم لا تُظلَمونَ

تو مسئول هدايت هيچكس نيستی. فقط خدا است كه هركس را بخواهد (هدايت شود) هدايت می‌كند. هر انفاقی كنيد، به نفع خود كرده‏ايد. هر انفاقی كنيد، بايد بخاطر خدا باشد. هر انفاقی كنيد، به شما بازگردانيده خواهد شد، بدون هيچگونه بی‏عدالتی.

[2:271] اگر صدقات خود را آشكار كنيد، هنوز خوب است. اما اگر آن را مخفی داريد، و به فقرا بدهيد، برای شما بهتر است، و گناهان بيشتری را از شما پاك می‌كند. خدا كاملاً بر هر چه شما انجام ميدهيد آگاه است.

[2:273] صدقات بايد به فقرايی كه در راه خدا در رنج هستند، و توانايی مهاجرت ندارند، داده شود. بخاطر وقارشان، نادانی ممكن است فكر كند كه آنها پولدار هستند. اما شما می‌توانيد آنها را بواسطه علامت‏های خاصی تشخيص دهيد؛ آنها هرگز مصرانه از مردم گدايی نمی‌كنند. هر انفاقی كنيد، خدا كاملاً از آن آگاه است.