قرآن 2:200 — ماده گاو (البقره)

فَإِذا قَضَيتُم مَنٰسِكَكُم فَاذكُرُوا اللَّهَ كَذِكرِكُم ءاباءَكُم أَو أَشَدَّ ذِكرًا ۗ فَمِنَ النّاسِ مَن يَقولُ رَبَّنا ءاتِنا فِى الدُّنيا وَما لَهُ فِى الءاخِرَةِ مِن خَلٰقٍ

هنگاميكه مراسم خود را بپايان رسانديد، بايد پيوسته به ياد خدا باشيد همانطوريكه بياد والدين خويش هستيد، يا حتی بهتر. بعضی از مردم گويند، "پروردگار ما، از اين دنيا به ما بده،" در حاليكه هيچ سهمی در آخرت ندارند.

[2:199] شما بايد با مردم ديگری كه به صف می‌روند، به صف برويد، و از خدا طلب بخشش كنيد. خدا عفو كننده است، مهربانترين.

[2:201] ديگران خواهند گفت، "پروردگار ما، به ما در اين دنيا پرهيزكاری عطا كن، و در آخرت پرهيزكاری عطا كن، و ما را از عذاب جهنم رهايی بده."