قرآن 2:258 — ماده گاو (البقره)

آيا توجه كرده‏‌ای به آن كس كه با ابراهيم در مورد پروردگارش مشاجره كرد، باوجود اينكه خدا به او پادشاهی داده بود؟ ابراهيم گفت، "پروردگار من زندگی و مرگ را عطا می‌كند." او گفت، "من زندگی و مرگ را عطا می‌كنم." ابراهيم گفت، "خدا خورشيد را از مشرق بيرون می‌آورد، آيا می‌توانی آن را از مغرب بيرون آوری؟" آن كافر گير افتاد. خدا ستمكاران را هدايت نمی‌كند.

[2:257] خدا پروردگار كسانی است كه ايمان دارند؛ او آنها را از تاريكی به نور هدايت می‌كند. و اما كسانی كه ايمان ندارند، پروردگار آنها معبودانشان هستند؛ آنها ايشان را از نور به تاريكی راهنمايی می‌كنند-اينها ساكنان جهنم خواهند بود؛ آنها تا ابد در آن ساكن باشند.

[2:259] در نظر بگير آن كسی را كه از شهر متروكی گذشت و متعجب شد، "چطور خدا می‌تواند اين را پس از مرگ زنده كند؟" سپس خدا او را بمدت صد سال بميراند، سپس او را برانگيخت. گفت، "چه مدت در اينجا بوده‏‌ای؟" او گفت، "من يك روز يا پاره‏‌ای از روز در اينجا بوده‏‌ام." گفت، "نه! تو صد سال در اينجا بوده‏‌ای. با اين حال به غذا و نوشيدنی خود نگاه كن؛ آنها فاسد نشده‏‌اند. به الاغ خود نگاه كن-ما اينچنين تو را برای مردم درس عبرتی قرار می‌دهيم. حالا توجه كن كه چطور ما استخوانها را می‌سازيم، سپس روی آن گوشت می‌پوشانيم." هنگاميكه او متوجه شد چه رخ داده است، گفت، "حالا می‌فهمم كه خدا قادر مطلق است."