قرآن 2:260 — ماده گاو (البقره)

ابراهيم گفت، "پروردگار من، به من نشان بده چگونه مرده را زنده می‌كنی." او گفت، "آيا باور نداری؟" گفت، "بله، اما می‌خواهم قلب خود را اطمينان بخشم." او گفت، "چهار پرنده بگير، علامت‏های آنها را مطالعه كن، قسمتی از هر پرنده را بر بالای تپه‏‌ای قرار بده، سپس آنها را به سوی خود صدا كن. آنها با شتاب به سوی تو خواهند آمد. بايد بدانی كه خدا بزرگوار است، حكيم‏ترين."

[2:259] در نظر بگير آن كسی را كه از شهر متروكی گذشت و متعجب شد، "چطور خدا می‌تواند اين را پس از مرگ زنده كند؟" سپس خدا او را بمدت صد سال بميراند، سپس او را برانگيخت. گفت، "چه مدت در اينجا بوده‏‌ای؟" او گفت، "من يك روز يا پاره‏‌ای از روز در اينجا بوده‏‌ام." گفت، "نه! تو صد سال در اينجا بوده‏‌ای. با اين حال به غذا و نوشيدنی خود نگاه كن؛ آنها فاسد نشده‏‌اند. به الاغ خود نگاه كن-ما اينچنين تو را برای مردم درس عبرتی قرار می‌دهيم. حالا توجه كن كه چطور ما استخوانها را می‌سازيم، سپس روی آن گوشت می‌پوشانيم." هنگاميكه او متوجه شد چه رخ داده است، گفت، "حالا می‌فهمم كه خدا قادر مطلق است."

[2:261] مثال كسانی كه پولهای خود را در راه خدا خرج می‌كنند، مانند دانه گندمی است كه از آن هفت خوشه می‌رويد، با صد دانه گندم در هر خوشه. خدا اين را برای هركس بخواهد چندين برابر می‌كند. خدا سخاوتمند است، دانا.