قرآن 2:254 — ماده گاو (البقره)

ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد از رزقی كه ما به شما داده‏‌ايم انفاق كنيد، قبل از اينكه روزی بيايد كه نه داد و ستدی انجام گيرد، نه قوم و خويشی به حساب آيد، و نه شفاعتی قبول شود. كافران عادل نيستند.

[2:253] اين رسولان؛ ما به بعضی از ايشان بيشتر از ديگران نعمت عطا كرديم. برای مثال، خدا با يكی صحبت كرد، و ما بعضی از آنها را به درجات بالاتر رسانديم. و ما به عيسی، پسر مريم، معجزات شگفت‏انگيز عطا كرديم، و او را با روح مقدس حمايت كرديم. اگر خدا می‌خواست، پيروانشان با يكديگر نمی‌جنگيدند، پس از نشانه‏‌های روشنی كه بر ايشان آمده بود. در عوض، در ميان خويش اختلاف كردند؛ بعضی از آنها ايمان آوردند و بعضی ايمان نياوردند. اگر خدا می‌خواست، آنها نمی‌جنگيدند. همه چيز بر طبق خواست خدا است.

[2:255] خدا: هيچ خدايی در كنار او نيست، زنده، جاودان. هرگز لحظه‏‌ای بی‏خبری يا خواب او را دربر نمی‌گيرد. هر چه در آسمانها و هرچه در زمين است از آن او است. چه كسی می‌تواند با او شفاعت كند، مگر آنكه با خواست او مطابقت داشته باشد؟ او به گذشته و آينده‏‌شان آگاه است. هيچكس دانشی كسب نكند، مگر بخواست او. قلمرو او آسمانها و زمين را دربر گرفته است، و حكمفرمايی بر آنها هرگز بر او تحميل نيست. او بلند مرتبه‏‌ترين است، عظيم.