قرآن 2:101 — ماده گاو (البقره)

وَلَمّا جاءَهُم رَسولٌ مِن عِندِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُم نَبَذَ فَريقٌ مِنَ الَّذينَ أوتُوا الكِتٰبَ كِتٰبَ اللَّهِ وَراءَ ظُهورِهِم كَأَنَّهُم لا يَعلَمونَ

حال كه رسولی از طرف خدا بر ايشان آمده است، و حتی با وجود اينكه او كتاب آسمانی ايشان را ثابت و تصديق می‌كند، بعضی از پيروان كتاب آسمانی (يهوديان، مسيحيان، و مسلمانان) به كتاب آسمانی خدا پشت كرده و بی‏اعتنايی می‌كنند، گويی تا بحال هرگز هيچ كتاب آسمانی نداشته‏‌اند.

[2:100] آيا اين واقعيت نيست كه هر وقت آنها عهدی می‌بندند كه قرار است به آن عهد وفا كنند، بعضی از ايشان هميشه به آن بی‏اعتنايی می‌كنند؟ درواقع، اكثرشان ايمان ندارند.

[2:102] آنها آنچه را شياطين راجع به سلطنت سليمان ياد دادند، دنبال كردند. اگرچه سليمان كافر نبود، ولی شياطين كافر بودند. آنها به مردم جادوگری آموختند، و آنچه كه بواسطه دو فرشته بابل، هاروت و ماروت پايين فرستاده شده بود. اين دو چنين دانشی را ابراز نمی‌داشتند، بدون اشاره به اينكه: "اين يك امتحان است. شما نبايد از اين دانش سوء استفاده كنيد." اما مردم از آن در توطئه‏‌های پليد مانند بهم زدن ازدواج‏ها استفاده كردند. آنها هرگز برخلاف خواست خدا نمی‌توانند به كسی زيان برسانند. بنابراين، آنها چيزی را ياد می‌گيرند كه به ايشان ضرر می‌رساند نه منفعت، و كاملاً می‌دانند كه هركس جادوگری كند، هيچ سهمی در آخرت نخواهد داشت. حقيقتاً فلاكت‏بار است آنچه كه آنها نفس خود را به آن می‌فروشند، اگر فقط می‌دانستند.