قرآن 2:264 — ماده گاو (البقره)

يٰأَيُّهَا الَّذينَ ءامَنوا لا تُبطِلوا صَدَقٰتِكُم بِالمَنِّ وَالأَذىٰ كَالَّذى يُنفِقُ مالَهُ رِئاءَ النّاسِ وَلا يُؤمِنُ بِاللَّهِ وَاليَومِ الءاخِرِ ۖ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفوانٍ عَلَيهِ تُرابٌ فَأَصابَهُ وابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلدًا ۖ لا يَقدِرونَ عَلىٰ شَيءٍ مِمّا كَسَبوا ۗ وَاللَّهُ لا يَهدِى القَومَ الكٰفِرينَ

ای كسانی كه ايمان داريد، صدقات خود را با سرزنش و توهين باطل نكنيد، مانند كسی كه پول خود را برای خودنمايی خرج می‌كند، درحاليكه به خدا و روز آخر ايمان ندارد. مثال او مانند سنگی است كه روی آن را لايه نازكی از خاك پوشانيده باشد؛ بمجرد اينكه باران سنگينی ببارد، خاك را می‌شويد، و سنگی بی‏مصرف باقی می‌گذارد. آنها از تلاشهای خويش هيچ چيز كسب نمی‌كنند. خدا مردم كافر را هدايت نمی‌كند.

[2:263] سخنان خوب و مهربانی، بهتر از صدقه‏‌ای است كه با توهين همراه باشد. خدا غنی است، رئوف.

[2:265] مثال كسانی كه پول خود را از صميم قلب برای خشنود كردن خدا انفاق می‌كنند، مانند باغی است با خاكی بسيار حاصلخيز؛ هنگاميكه باران زيادی می‌بارد، دوبرابر محصول می‌دهد. اگر باران زياد نباشد، باران ريز هم كفايت می‌كند. خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد بينا است.