قرآن 32:15 — سجده (السجده)

إِنَّما يُؤمِنُ بِـٔايٰتِنَا الَّذينَ إِذا ذُكِّروا بِها خَرّوا سُجَّدًا وَسَبَّحوا بِحَمدِ رَبِّهِم وَهُم لا يَستَكبِرونَ

تنها مردمی كه حقيقتاً به آيات ما ايمان دارند، كسانی هستند كه هنگاميكه آنها را می‌شنوند، به سجده می‌افتند. آنها پروردگارشان را سپاس و ستايش می‌كنند، بدون هيچ تكبری.

[32:14] نتيجه فراموشی اين روز را بچشيد؛ حالا ما شما را فراموش می‌كنيم. شما در عوض اعمالتان سزاوار عذاب ابدی شده‏‌ايد.

[32:16] پهلوی‏شان مشتاقانه رختخواب‏شان را ترك می‌كند، تا پروردگارشان را از روی حرمت و اميد پرستش كنند، و از روزيهايی كه ما به ايشان داده‏‌ايم، انفاق می‌كنند.