قرآن 36:70 — ی . س . (يس)

تا همه كسانی را كه زنده هستند، پند دهد، و كافران را رسوا كند.

[36:69] آنچه ما به او (رسول) آموختيم، شعر نبود، و نه او (شاعر) است. اين نيست بجز اثباتی مهيب و قرآنی شگفت‏انگيز.

[36:71] آيا نديده‏‌اند ما با دستهای خود چهارپايانی را كه آنها مالك هستند، برايشان آفريديم؟