قرآن 4:97 — زنان (النساء)

إِنَّ الَّذينَ تَوَفّىٰهُمُ المَلٰئِكَةُ ظالِمى أَنفُسِهِم قالوا فيمَ كُنتُم ۖ قالوا كُنّا مُستَضعَفينَ فِى الأَرضِ ۚ قالوا أَلَم تَكُن أَرضُ اللَّهِ وٰسِعَةً فَتُهاجِروا فيها ۚ فَأُولٰئِكَ مَأوىٰهُم جَهَنَّمُ ۖ وَساءَت مَصيرًا

كسانی كه فرشتگان جانشان را بگيرند، درحاليكه مشغول ستمگری به نفس خود هستند، فرشتگان از ايشان سئوال خواهند كرد، "شما را چه می‌شد؟" آنها خواهند گفت، "به ما در زمين ستم شده بود." آنها خواهند گفت، "آيا زمين خدا برای شما باندازه كافی پهناور نبود تا در آن مهاجرت كنيد؟" جايگاه نهايی اينها جهنم است، و سرنوشتی فلاكت‏بار.

[4:96] درجات بالاتر از طرف او می‌آيد، همينطور عفو و رحمت. خدا عفو كننده است، مهربانترين.

[4:98] مستثنی هستند مردان ناتوان، زنان، و بچه‏‌ها كه نه توانايی دارند، نه راهی برای خروج پيدا می‌كنند.