سوره 4: زنان (النساء)
به نام خدا، بخشندهترين، مهربانترين
[4:1] ای مردم، پروردگارتان را درنظر داشته باشيد؛ آن يكتايی كه شما را از يك تن خلق كرد، و از آن، زوج او را خلق كرد، سپس از آن دو، مردان و زنان بسياری پراكنده ساخت. شما بايد خدا را در نظر داشته باشيد، كسی كه به او قسم می‌خوريد، و بوالدين خود احترام و توجه داشته باشيد. خدا مراقب شما است.
يتيمان را در نظر داشته باشيد
[4:2] شما بايد به يتيمان اموال بحقشان را بدهيد. بد را جايگزين خوب نكنيد، و اموالشان را با مخلوط كردن با اموال خود مصرف نكيند. اين بیعدالتی بزرگی خواهد بود.
زمينههای جهت تعدد زوجات*
[4:3] اگر متوجه شويد كه بنفع يتيمان است، می‌توانيد با مادرانشان ازدواج كنيد-شما می‌توانيد با دو، سه، يا چهار نفر ازدواج كنيد. اگر بترسيد تا مبادا عدل را رعايت نكنيد، پس فقط بايد با يك همسر خشنود باشيد، يا با آنچه از قبل داريد. بعلاوه، شما به اين ترتيب از مشكلات مالی دوری می‌كنيد.
[4:4] شما بايد مهريه مقرر شده زنان را منصفانه به ايشان بدهيد. اگر آنها از روی ميل از چيزی چشم بپوشند، آنوقت ممكن است آن را قبول كنيد؛ آن بحق مال شما است.
[4:5] به يتيمانی كه بالغ نشدهاند، اموالی را كه خدا به عنوان قيم به شما اطمينان كرده است، ندهيد. شما بايد روزی ايشان را از آن بدهيد، و لباس برايشان تهيه كنيد و با مهربانی با ايشان رفتار كنيد.
[4:6] شما بايد يتيمان را هنگاميكه بالغ می‌شوند امتحان كنيد. بمجرد اينكه آنها را به اندازه كافی بالغ يافتيد، اموالشان را به ايشان بدهيد. تا قبل از اينكه بزرگ شوند، اموالشان را با عجله اسراف نكنيد. قيم پولدار نبايد حقوقی بگيرد، اما قيم فقير می‌تواند مزدی منصفانه دريافت دارد. هنگاميكه اموالشان را به ايشان می‌دهيد، بايد شهود داشته باشيد. خدا بعنوان حسابگر كافی است.
حق ارثيه زنان
[4:7] مردان سهمی از آنچه والدين و خويشاوندان باقی گذارند، می‌گيرند. زنان هم بايد سهمی از آنچه والدين و خويشاوندان باقی گذارند، بگيرند. چه ارثيه كم باشد چه زياد، (زنان حتماً بايد) سهمی معين بگيرند.
[4:8] هنگام تقسيم كردن ارثيه، اگر خويشاوندان، يتيمان، و مسكينان حاضر هستند، شما بايد از آن به ايشان بدهيد، و با مهربانی با آنها رفتار كنيد.
[4:9] كسانی كه نگران فرزندان خود هستند كه شايد آنها را باقی گذارند، بايد خدا را در نظر داشته، و منصف باشند.
[4:10] كسانی كه اموال يتيمان را به ناحق مصرف می‌كنند، در شكمهايشان آتش می‌خورند، و در جهنم رنج خواهند كشيد.
اگر وصيتنامهای نباشد*
[4:11] خدا وصيتی برای منفعت فرزندانتان مقرر می‌كند؛ مذكر دو برابر مؤنث سهم می‌برد اگر وراث فقط زنان باشند، و بيش از دو نفر باشند، دو سوم از آنچه را به ارث گذاشته شده است، می‌گيرند. اگر فقط يك دختر باقی بماند، يك دوم از آن او است. والدين متوفی هر كدام يك ششم از ارث را سهم می‌برند، چنانچه متوفی فرزندی باقی گذارده باشد. اگر او فرزندی باقی نگذارده باشد، و والدين او تنها ورثه باشند، سهم مادر يك سوم است. اگر او خواهران و برادرانی داشته باشد، پس سهم مادر يك ششم است. تمام اينها بعد از بجا آوردن هر وصيتی است كه متوفی باقی گذاشته است، و بعد از پرداخت كليه بدهكاریها. هنگاميكه صحبت از والدينتان و فرزندانتان به ميان آيد، شما نمی‌دانيد كداميك از آنها واقعاً نسبت به شما بهتر هستند و سودمندترين. اين قانون خدا است. خدا دانای مطلق است، حكيمترين.
ارث برای همسران
[4:12] نصف آنچه زنانتان بجای گذارند، به شما تعلق می‌گيرد، چنانچه فرزندانی نداشته باشند. اگر فرزندانی داشته باشند، به شما يك چهارم آنچه ايشان باقی گذارند تعلق می‌گيرد. تمام اينها، پس از بجا آوردن وصيتی است كه بجای گذاردهاند، و پس از پرداخت كليه بدهكاریها. آنها (زنان) يك چهارم آنچه را شما باقی گذاريد، به ارث می‌برند، در صورتيكه شما فرزندانی نداشته باشيد. اگر فرزندانی داشتيد، سهم ايشان يك هشتم ارثی است كه شما باقی می‌گذاريد. تمام اينها، پس از بجا آوردن وصيتی است كه شما باقی گذاردهايد، و پس از پرداخت كليه بدهكاریها. اگر متوفی مرد يا زن تنهايی بود، و دو خواهر يا برادر از خود باقی گذارد، هر يك از آنها يك ششم از ارثيه سهم می‌برند. اگر خواهران و برادران بيشتری باشند، آنوقت همه آنها يك سوم ارثيه را بطور مساوی سهم می‌برند. تمام اينها، پس از بجا آوردن وصيت و پس از پرداخت كليه بدهكاریها می‌باشد، تا به هيچكس ضرری نرسد. اين وصيتنامهای است كه خدا حكم كرده است. خدا دانای مطلق است، رئوف.
خدا بوسيله رسولش با ما ارتباط برقرار می‌كند
[4:13] اينها قوانين خدا است. كسانی كه از خدا و رسولش اطاعت كنند، او ايشان را به باغهايی با نهرهای جاری داخل خواهد كرد كه در آن جاودان باشند. اين است بزرگترين پيروزی.
[4:14] و اما كسی كه از خدا و رسولش نافرمانی كند، و از قوانين او سرپيچی كند، او، او را به جهنم داخل خواهد كرد، جاييكه در آن پاينده باشد. او سزاوار عذابی ننگين شده است.
قرنطينه برای سلامتی
[4:15] كسانی كه در ميان زنان شما مرتكب زنا می‌شوند، بايد بر عليه آنها چهار شاهد از ميان خود داشته باشيد. اگر شهادت دهند، پس بايد چنين زنانی را در خانههايشان نگاه داريد تا بميرند، يا تا اينكه خدا راه خروجی برايشان پديد آورد.
[4:16] زوجی كه مرتكب زنا شوند، بايد تنبيه شوند. اگر توبه كنند و اصلاح شوند، شما بايد آنها را به حال خود گذاريد. خدا توبهپذير است، مهربانترين.
توبه
[4:17] توبه بواسطه خدا از كسانی قبول می‌شود كه از روی نادانی گناه كنند، و بلافاصله بعد از آن توبه كنند. خدا آنها را می‌بخشد. خدا دانای مطلق است، حكيمترين.
[4:18] قبول نيست توبه كسانی كه گناه می‌كنند تا اينكه مرگ بسراغشان آيد، آنوقت بگويند، "حالا توبه می‌كنم." و نه از كسانی قبول می‌شود كه كافر بميرند. ما برای اينها عذاب دردناكی آماده كردهايم.
[4:19] ای كسانی كه ايمان داريد، برای شما قانونی نيست تا آنچه را زنان باقی گذارند، برخلاف خواستهشان ارث ببريد. شما نبايد آنها را مجبور كنيد تا از آنچه به ايشان دادهايد چشمپوشی كنند، مگر اينكه ثابت شود كه واقعاً عمل زنا انجام دادهاند. شما بايد بهنيكی با ايشان رفتار كنيد. اگر آنها را دوست نداريد، ممكن است چيزی را دوست نداشته باشيد كه خدا خير بسياری در آن قرار داده است.
حمايت از زنان
[4:20] اگر می‌خواهيد بجای همسر كنونی خود، با زن ديگری ازدواج كنيد، و به هر يك از آنها مال بسياری داده بوديد، شما نبايد چيزی كه به او داده بوديد را باز بگيريد. آيا با فريب، بدخواهی، و گناه آن را باز می‌گيريد؟
[4:21] چطور می‌توانيد آن را باز بگيريد، پس از اينكه با يكديگر صميمی شده بوديد، و آنها عهد محكمی از شما گرفته بودند؟
احترام به پدر
[4:22] با زنانيكه قبلاً همسر پدران شما بودهاند، ازدواج نكنيد، چون بسيار كار زشتی است، و عملی قبيح. ازدواجهای كنونی مستثنی هستند و نبايد بهم زده شوند
ازدواج با محارم حرام است
[4:23] برای شما منع شده است (ازدواج با) مادرانتان، دخترانتان، خواهرانتان، عمههايتان، خالههايتان، برادرزادههايتان، خواهرزادههايتان، دايههايتان، دخترانی كه با شما توسط يك زن پرستاری شدند، مادر زنانتان، دختران زنانتان كه با آنها عمل زناشويی را انجام دادهايد-اگر اگر عمل زناشويی انجام نگرفته است، می‌توانيد با دختر ازدواج كنيد. همچنين، برای شما حرام شده است ازدواج با زنانی كه قبلاً با پسران تنی شما ازدواج كرده بودند. همچنين، نبايد با دو خواهر در يك زمان ازدواج كنيد-اما ازدواجهای كنونی را برهم نزنيد. خدا عفوكننده است، مهربانترين.
علاقه طرفين و مهريه لازم است
[4:24] همچنين منع شدهاند زنان شوهردار، مگر اينكه از شوهران كافرشان كه با شما در جنگ هستند، فرار كنند. اينها احكام خدا است برای شما. همه گروههای ديگر جهت ازدواج برای شما اجازه داده شدهاند، تا زمانی كه مهريه تعيين شدهشان را بدهيد. شما بايد اصول اخلاقی را با زنا نكردن رعايت كنيد. بنابراين، به هريك از ايشان كه علاقه داريد، بايد مهريه مقرر شدهشان را بدهيد. شما هيچ اشتباهی مرتكب نمی‌شويد اگر با موافقت طرفين مهريه مقرر شده را تغيير دهيد. خدا دانای مطلق است، حكيمترين.
[4:25] در ميان شما كسانی كه استطاعت ازدواج با زنان مؤمن آزاد را ندارند، می‌توانند با زنان مؤمن برده ازدواج كنند. خدا به ايمان شما آگاهترين است، و شما از لحاظ ايمان با يكديگر مساوی هستيد. شما بايد قبل از ازدواج با ايشان از ولیشان اجازه بگيريد، و مهريه مقرر شدهشان را منصفانه پرداخت كنيد. آنها با زنا نكردن و در خفا معشوقه نگرفتن بايد اصول اخلاقی را رعايت كنند. هنگاميكه بواسطه ازدواج آزاد شدند، اگر زنا كنند، تنبيه ايشان بايد نصف تنبيه زنان آزاد باشد. برای اشخاصی كه نمی‌توانند صبر كنند، ازدواج با برده بايد آخرين چاره باشد. صبر پيشه كردن برای شما بهتر است. خدا عفو كننده است، مهربانترين.
[4:26] خدا می‌خواهد همه چيز را برای شما توضيح دهد، و بواسطه مواردی كه قبلاً پيش آمده است شما را هدايت كند، و شما را ببخشد. خدا دانای مطلق است، حكيمترين.
رحمت خدا
[4:27] خدا می‌خواهد توبه شما را بپذيرد، درحاليكه كسانی كه از هوی و هوس خويش پيروی می‌كنند، آرزو دارند كه شما منحرف شويد، انحرافی بزرگ.
[4:28] خدا می‌خواهد كه بار شما را سبك كند، زيرا انسان ضعيف خلق شده است.
قتل، خودكشی، و منافع نامشروع منع شده است
[4:29] ای كسانی كه ايمان داريد، اموال يكديگر را بطور نامشروع مصرف نكنيد-تنها معاملاتی كه با رضايت طرفين انجام گيرد اجازه داده شده است. شما نبايد خودتان را بكشيد. خدا نسبت به شما مهربان است.
[4:30] هر كسی مرتكب اين خطاها شود، از روی بدخواهی و از قصد، ما او را به جهنم محكوم خواهيم كرد. انجام دادن اين برای خدا آسان است.
[4:31] اگر از ارتكاب گناهان بزرگی كه برای شما منع شده است خودداری كنيد، ما گناهان شما را خواهيم بخشيد، و شما را به مدخلی محترمانه داخل می‌كنيم.
مردان و زنان دارای خصوصيات مخصوص بخود هستند
[4:32] شما نبايد به خصوصياتی كه خدا به هريك از شما عطا كرده است حسرت بخوريد؛ مردان از خصوصياتی خاص بهرهمند هستند، و زنان از خصوصياتی خاص. شما می‌توانيد از خدا بخواهيد تا رحمتش را بر شما ببارد. خدا كاملاً بر همه چيز آگاه است.
با احكام خدا مربوط به ارثيه مخالفت نكنيد
[4:33] ما برای هر يك از شما از آنچه والدين و خويشاوندان باقی گذاشتند، سهم معينی تعيين كردهايم. همچنين اشخاصی كه بواسطه ازدواج با شما خويشاوند شدهاند، شما بايد سهم مقرر شده هركدام از ايشان را بدهيد. خدا بر همه چيز شاهد است.
زن خود را كتك نزنيد*
[4:34] مردان مسئول زنان ساخته شدهاند، و خدا به ايشان صفاتی مشخص عطا كرده است، و آنها را نانآور قرار داده است. زنان پرهيزكار با خوشرويی اين ترتيب را قبول می‌كنند، از آنجاييكه اين دستور خدا است، و در غيبت شوهرانشان ايشان را محترم می‌شمرند. اگر به تجربه پی ببريد كه زنان سركشی می‌كنند، ابتدا بايد با ايشان صحبت كنيد، سپس (می‌توانيد از محركی منفی استفاده كنيد مانند اينكه) در رختخواب از ايشان دوری كنيد، سپس ممكن است (بعنوان آخرين چاره) آنها را بزنيد. اگر از شما اطاعت كنند، اجازه نداريد بر عليهشان تجاوز كنيد. خدا بلند مرتبهترين است، كبير.
داور جهت زندگی زناشويی
[4:35] اگر زوجی از جدايی بترسند، شما بايد يك داور از خانواده مرد و يك داور از خانواده زن تعيين كنيد؛ اگر آنها تصميم به سازش بگيرند، خدا به ايشان كمك خواهد كرد تا با هم باشند. خدا دانای مطلق است، آگاه.
احكام اساسی
[4:36] شما بايد تنها خدا را پرستش كنيد-چيزی را با او شريك قرار ندهيد. بايد والدين، خويشاوندان، يتيمان، مسكينان، همسايهای كه خويشاوند است، همسايهای كه خويشاوند نيست، همكار نزديك، مسافر بيگانه، و خدمتكارانتان را در نظر داشته باشيد. خدا خودنمايان متكبر را دوست ندارد.
[4:37] كسانيكه خسيس هستند، مردم را به خساست تشويق می‌كنند، و آنچه را كه خدا از سخاوت خود به ايشان عطا كرده است، پنهان می‌كنند. ما برای كافران مجازاتی ننگين تهيه ديدهايم.
[4:38] آنها پول را فقط برای خودنمايی انفاق می‌كنند، درحاليكه به خدا و روز آخر ايمان ندارند. اگر شيطان همزاد كسی باشد، آن بدترين همزاد است.
[4:39] چرا آنها به خدا و روز آخر ايمان نمی‌آورند، و از روزیهای خدا به ايشان انفاق نمی‌كنند؟ خدا كاملاً به آنها آگاه است.
عدالت الهی
[4:40] خدا به اندازه وزن اتمی بیعدالتی نمی‌كند. بلكه برعكس او پاداش اعمال پرهيزكارانه را چندين برابر می‌كند، و از سوی خود پاداش بزرگی عطا می‌كند.
[4:41] سپس، هنگاميكه آن روز (قضاوت) آيد، ما از هر جمعيتی شاهدی صدا خواهيم كرد، و تو (رسول) در ميان اين مردم بعنوان شاهد خواهی بود.
[4:42] در آن روز، كسانی كه ايمان نياوردند و از رسول نافرمانی كردند، آرزو خواهند كرد كه با خاك يكسان بودند؛ آنها نمی‌توانند هيچ سخنی را از خدا پنهان كنند.
چه چيزهايی وضو را باطل می‌كند
[4:43] ای كسانی كه ايمان داريد، در حال از خود بيخود بودن دعای ارتباطی (نماز) نخوانيد، تا بدانيد چه ميگوييد. و نه بعد از ارضای جنسی بدون حمام كردن، مگر اينكه در راه مسافرت باشيد؛ اگر مريض هستيد، يا مسافرت می‌كنيد، و يا ادرار و قضای حاجت (مانند گاز معده) دست داد، يا با زنان (از نظر جنسی) تماس داشتيد، و نمی‌توانيد آب پيدا كنيد، بايد "تيمم كنيد" (وضوی خشك)، با دست زدن به خاك خشك تميز، سپس با آن به صورت و دستهای خود كشيدن. خدا بخشنده است، عفو كننده.
[4:44] آيا توجه كردهای به كسانی كه قسمتی از كتاب آسمانی را دريافت كردند، و چطور گمراهی را انتخاب می‌كنند، و می‌خواهند كه شما از راه منحرف شويد؟
[4:45] خدا بهتر می‌داند كه دشمنان شما چه كسانی هستند. خدا تنها مولا و سرور است. خدا تنها حمايت كننده است.
[4:46] در ميان كسانيكه يهودی هستند، بعضیها كلمات را دور از حقيقت تحريف می‌كنند، و می‌گويند، "ما می‌شنويم، ولی سرپيچی می‌كنيم،" و "كلام تو در گوشهای كر می‌افتد،" و "راعنا (چوپان ما باش)،" درحاليكه زبان خود را می‌چرخانند تا دين را مسخره كنند. اگر گفته بودند، "ما می‌شنويم و اطاعت می‌كنيم،" و "ما تو را می‌شنويم،" و "انظرنا (مواظب ما باش)،" برايشان بهتر و پرهيزكارانهتر بود. در عوض، آنها بخاطر بی اعتقاديشان سزاوار محكوميت خدا شدهاند. در نتيجه، اكثرشان نمی‌توانند ايمان آورند.
[4:47] ای كسانی كه كتاب آسمانی دريافت كرديد، شما بايد به آنچه ما در اين نازل كرديم ايمان آوريد، كه آنچه را شما داريد، تصديق می‌كند، قبل از اينكه ما بعضی از چهرهها را به دور تبعيد كنيم، يا محكوم كنيم، همانطور كه ما كسانی كه سبت را بیحرمت كردند، محكوم كرديم. فرمان خدا انجام شده است.
گناه غيرقابل بخشش
[4:48] خدا شرك را نمی‌بخشد، اما او گناهان كوچكتر را بر هر كسی كه بخواهد می‌بخشد. هركسی معبودانی در كنار خدا قرار دهد، مرتكب گناه مهيبی شده است.
[4:49] آيا توجه كردهای به كسانی كه مقام خود را بالا می‌برند؟ در عوض، خدا است كه مقام هر كس را بخواهد بدون كوچكترين بیعدالتی بالا می‌برد.
[4:50] ببين چطور در باره خدا دروغ می‌سازند؛ اين چه گناه بزرگی است!
[4:51] آيا توجه كردهای به كسانی كه قسمتی از كتاب آسمانی را دريافت كردند، و چطور به شرك و احكام غلط ايمان دارند، سپس گويند، "كافران بهتر از كسانی كه ايمان آوردند هدايت شدهاند؟!"
[4:52] آنها هستند كه سزاوار محكوميت خدا شدند، و هركسی را خدا محكوم كند، هيچ ياوری برای او نخواهی يافت.
[4:53] آيا آنها سهمی از سلطنت دارند؟ اگر داشتند، باندازه دانهای هم به مردم نمی‌دادند.
[4:54] آيا آنها به مردم حسادت می‌كنند چون خدا رحمتش را بر ايشان باريده است؟ ما به خانواده ابراهيم كتاب آسمانی عطا كردهايم، و حكمت؛ ما به ايشان اختياراتی عظيم عطا كرديم.
[4:55] بعضی از آنها به آن ايمان آوردند، و بعضی از آنها از آن دوری كردند؛ جهنم تنها جزای بحق است برای اينها.
توصيف تمثيلی جهنم
[4:56] مسلماً، كسانی كه به آيات ما ايمان نياورند، ما آنها را به آتش جهنم محكوم خواهيم كرد. هروقت پوستشان بسوزد، پوست جديدی به ايشان خواهيم داد. بنابراين، آنها مدام عذاب خواهند كشيد. خدا بزرگوار است، حكيمترين.
[4:57] و اما كسانی كه ايمان دارند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، ما ايشان را به باغهايی با نهرهای جاری داخل خواهيم كرد؛ آنها در آن جاودان باشند. در آن همسران پاك خواهند داشت. ما آنها را به سايه فرحبخش داخل خواهيم كرد.
پشتيبانی از درستی و عدالت
[4:58] خدا به شما دستور می‌دهد تا هرچه را مردم به شما به امانت سپردهاند، به ايشان بازگردانيد. اگر در ميان مردم قضاوت می‌كنيد، بايد منصفانه قضاوت كنيد. بهترين پند روشنگر درواقع آن است كه خدا به شما پيشنهاد می‌كند. خدا شنوا است، بينا.
[4:59] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد از خدا اطاعت كنيد، و بايد از رسول اطاعت كنيد، و از كسانی كه در ميان شما اداره امور را در دست دارند. چنانچه بر سر موضوعی اختلاف داريد، بايد به خدا و رسول رجوع كنيد، اگر به خدا و روز آخر ايمان داريد. اين برای شما بهتر است، و بهترين راه حل را برای شما فراهم می‌آورد.
مؤمنان يا منافقان؟
[4:60] آيا توجه كردهای به كسانی كه ادعا می‌كنند كه به آنچه بر تو نازل شد و به آنچه پيش از تو نازل شد، ايمان دارند، سپس از قوانين ناحق معبودانشان پيروی می‌كنند؟ به آنها امر شده بود كه چنين قوانينی را تكذيب كنند. بدرستيكه اين خواست شيطان است كه آنها را عميقاً گمراه كند.
[4:61] هنگاميكه به آنها گفته شود، "بياييد به سوی آنچه خدا نازل كرده است و به رسول،" می‌بينی كه منافقان بكلی از تو دوری می‌كنند.
[4:62] چگونه خواهد بود هنگاميكه بخاطر كارهايشان به آنها مصيبتی وارد شود؟ آنوقت است كه آنها نزد تو خواهند آمد و به خدا سوگند ياد كنند: "نيت ما خوب و پرهيزكارانه بود!"
[4:63] خدا كاملاً به درونیترين نيت ايشان آگاه است. تو بايد آنها را ناديده بگيری، راهنمايی كنی، و پندهای خوب به ايشان بدهی تا باشد كه نفسشان را نجات دهد.
تسليم بدون چون و چرا: صفت مؤمنان واقعی
[4:64] ما هيچ رسولی نفرستاديم مگراينكه بر طبق خواست خدا از او اطاعت شود. اگر آنها هنگاميكه به نفس خود ستم كردند، نزد تو آمده بودند و از خدا طلب بخشش می‌كردند، و رسول هم برای بخشش آنها دعا می‌كرد، آنها خدا را آمرزنده می‌يافتند، مهربانترين.
[4:65] نه درواقع، قسم به پروردگارت؛ آنها از مؤمنان نيستند، مگر آنكه نزد تو آيند تا در اختلافاتشان قضاوت كنی، سپس هيچگونه شك و ترديدی در قبول قضاوت تو در قلبشان نيابند. آنها بايد تسليم شوند، تسليمی مطلق.
امتحانات خدا هرگز غيرمنطقی نيستند
[4:66] اگر ما بر ايشان حكم كرده بوديم: "بايد جان خود را فدا كنيد،" يا "از خانههای خود دست بكشيد،" هرگز نمی‌كردند، مگر عده كمی از آنها. (حتی اگر چنين حكمی صادر شده بود،) اگر آنچه را به ايشان حكم شده بود، انجام داده بودند، برايشان بهتر بود، و قدرت ايمانشان را ثابت می‌كرد.
[4:67] و ما به آنها پاداش بزرگی عطا می‌كرديم.
[4:68] و ما آنها را به راه راست هدايت می‌كرديم.
برابری مؤمنان
[4:69] كسانی كه از خدا و رسول اطاعت می‌كنند، با كسانی هستند كه خدا به آنها نعمت داده است-پيغمبران، مقدسين، شهدا، و پرهيزكاران. اينها بهترين همراهان هستند.
[4:70] چنين است آن نعمت از طرف خدا؛ خدا داناترين است.
[4:71] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد آگاه باشيد، و تك تك بسيج شويد، يا همگی با هم بسيج شويد.
[4:72] مسلماً، كسانی در ميان شما هستند كه سستی می‌كنند، سپس اگر مصيبتی بر شما وارد آيد، گويند، "از رحمت خدا بود كه من با آنها شهيد نشدم."
[4:73] اما اگر نعمتی از طرف خدا نصيب شما شود، انگار كه هرگز رفاقتی در ميان شما و ايشان نبوده است، می‌گفتند، "ای كاش من با آنها بودم، تا در چنين پيروزی بزرگی سهيم می‌شدم."
[4:74] كسانی كه فوراً در راه خدا می‌جنگند، كسانی هستند كه زندگی اين دنيا را به آخرت معامله می‌كنند. هر كسی در راه خدا بجنگد، و سپس كشته شود، يا پيروز شود، ما مسلماً پاداش بزرگی به او عطا خواهيم كرد.
مؤمنان نميترسند
[4:75] چرا نبايد در راه خدا بجنگيد، هنگاميكه مردان، زنان، و بچههای ضعيف التماس می‌كنند: "پروردگار ما، ما را از اين جامعهای كه مردم آن ستمكار هستند، خارج گردان، و تو خود مولا و سرور ما باش."
[4:76] كسانی كه ايمان دارند، در راه خدا می‌جنگند، در حالی كه كسانی كه ايمان ندارند در راه ستمگری می‌جنگند. بنابراين، شما بايد با ياران شيطان بجنگيد؛ قدرت شيطان هيچ است.
[4:77] آيا توجه كردهای به كسانی كه به ايشان گفته شد، "مجبور نيستيد بجنگيد؛ فقط دعای ارتباطی (نماز) بجا آوريد و انفاق واجب (زكات) بدهيد،" سپس هنگاميكه جنگ برايشان مقرر شد، از مردم همانقدر ترسيدند كه از خدا ترسيدند، يا حتی بيشتر؟ آنها گفتند، "پروردگار ما، چرا اين جنگ را بر ما اجبار كردی؟ اگر فقط مدتی به ما مهلت بدهی!" بگو، "ماديات اين دنيا ناچيز است، در حالی كه آخرت برای پرهيزكاران بسيار بهتر است، و شما هرگز از كوچكترين بی عدالتی رنج نخواهيد برد."
خدا انجام دهنده همه چيز است*
[4:78] هر كجا كه باشيد، مرگ شما را دربر خواهد گرفت، حتی اگر در قصرهای محكم زندگی كنيد. هنگاميكه چيز خوبی برايشان پيش آيد، گويند، "اين از طرف خدا است،" و وقتی چيز بدی برايشان پيش آيد، تو را سرزنش می‌كنند. بگو، "همه چيز از طرف خدا می‌آيد." چرا اين مردم تقريباً همه چيز را اشتباه درك می‌كنند؟
هيچ چيز بدی از طرف خدا نمی‌آيد
[4:79] هر چيز خوبی كه برای تو پيش می‌آيد، از طرف خدا است، و هر چيز بدی كه برای تو پيش می‌آيد از طرف تو است. ما تو را بعنوان رسول بر مردم فرستادهايم، و خدا بعنوان شاهد كافی است.
[4:80] هر كسی از رسول اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده است. و اما كسانی كه روی بگردانند، ما تو را بعنوان نگهبان آنها نفرستادهايم.
[4:81] آنها قول اطاعت می‌دهند، اما بمجرد اينكه از پيش تو می‌روند، بعضی از آنها نيتشان برخلاف گفتهشان است. خدا درونیترين نيتهايشان را ضبط می‌كند. تو بايد به آنها بیاعتنايی كنی، و به خدا توكل كنی. خدا بعنوان حامی كافی است.
اثبات نويسندگی الهی
[4:82] چرا آنها قرآن را با دقت مطالعه نمی‌كنند؟ اگر از غير خدا بود، در آن ضد و نقيضهای بسياری پيدا می‌كردند.
مواظب شايعات شيطان باشيد
[4:83] هنگاميكه با شايعهای روبرو می‌شوند كه بر امنيت آنها اثر می‌گذارد، آنها آن را پخش می‌كنند. اگر آنها به رسول و مسئولين در ميانشان رجوع می‌كردند، كسانيكه به اين موضوعات آگاهی دارند آنها را آگاه می‌ساختند. اگر بخاطر فضل خدا بر شما نبود، و رحمتش، بجز عده كمی بقيه از شيطان پيروی می‌كرديد.
[4:84] تو بايد در راه خدا جنگ كنی؛ تو فقط مسئول نفس خود هستی، و مؤمنان را به همين كار تشويق كن. خدا قدرت كسانی را كه ايمان ندارند، خنثی خواهد كرد. خدا بسيار قدرتمندتر است، و بسيار مؤثرتر.
مسئوليت
[4:85] هركس واسطه كار نيكی شود، از آن نصيبی به او می‌رسد، و هر كس واسطه كار پليدی شود، از آن سهمی دريافت می‌دارد. خدا همه چيز را كنترل می‌كند.
شما بايد آداب نزاكت را رعايت كنيد
[4:86] هرگاه با درود و خوش آمدی استقبال شديد، شما بايد با درود و خوش آمدی بهتر يا حداقل مانند آن پاسخ دهيد. خدا همه چيز را بحساب می‌آورد.
[4:87] خدا: هيچ خدايی غير از او نيست. او مطمئناً در روز قيامت شما را احضار خواهد كرد-آن روز غيرقابل اجتناب. حديث چه كسی درستتر از حديث خدا است؟
با منافقان چطور بايد رفتار كرد
[4:88] چرا بايد خودتان را بخاطر منافقان (در ميان شما) به دو گروه تقسيم كنيد؟ خدا است كه آنها را بخاطر رفتارشان، محكوم كرد. آيا می‌خواهيد كسانی را كه خدا گمراه كرده است، هدايت كنيد؟ هر كسی را خدا گمراه كند، هرگز نمی‌توانيد راهی برای هدايتشان پيدا كنيد.
[4:89] آنها آرزو دارند كه شما هم ايمان نياوريد همانطور كه آنها ايمان نياوردهاند، تا با هم يكسان شويد. آنها را دوست خود ندانيد، مگر اينكه در راه خدا با شما بسيج شوند. اگر بر عليه شما برخاستند، شما بايد با آنها بجنگيد، و وقتی در جنگ با آنها روبرو شديد، می‌توانيد آنها را بكشيد. شما نبايد آنها را بعنوان دوستان، و يا ياوران قبول كنيد.
[4:90] بجز كسانی كه به مردمی كه شما با آنها قرارداد صلح بستهايد، بپيوندند، و كسانی كه نزد شما می‌آيند كه نه بخواهند با شما بجنگند، نه با اقوام خود بجنگند. اگر خدا می‌خواست، می‌توانست به آنها اجازه دهد تا بر عليه شما بجنگند. بنابراين، اگر به شما كاری نداشته باشند، از جنگيدن با شما خودداری كنند، و به شما پيشنهاد صلح دهند، آنوقت خدا هيچ بهانهای برای جنگيدن با ايشان به شما نمی‌دهد.
[4:91] ديگران را می‌يابيد كه می‌خواهند با شما و همچنين با مردمشان صلح كنند. اگرچه، بمجرد اينكه جنگ درگيرد، بر عليه شما می‌جنگند. مگر اينكه اين مردم شما را راحت بگذارند، به شما پيشنهاد صلح دهند، و از جنگيدن با شما دست بردارند، در غير اينصورت هركجا كه با آنها روبرو شديد، می‌توانيد با ايشان بجنگيد. بر عليه اينها ما به شما اختياری آشكار می‌دهيم.
شما نبايد آدم بكشيد
[4:92] هيچ مؤمنی، نبايد مؤمن ديگری را بكشد، مگر تصادفاً. اگر كسی مؤمنی را تصادفاً كشت، برای جبران آن، بايد برده مؤمنی را آزاد كند، و غرامت آن را به خانواده مقتول بپردازد، مگر اينكه آنها اين غرامت را بعنوان صدقه ببخشند. اگر مقتول از كسانی بود كه با شما در جنگ هستند، اگرچه كه او مؤمن بود، بايد برای جبران آن برده مؤمنی آزاد كنيد. اگر او به كسانی تعلق داشت كه شما با ايشان پيمان صلح امضاء كردهايد، بعلاوه آزاد كردن بردهای مؤمن، شما بايد غرامت را نيز پرداخت كنيد. اگر نمی‌توانيد بردهای برای آزاد كردن پيدا كنيد شما بايد با دو ماه پی در پی روزه گرفتن آن را جبران كنيد، تا از طرف خدا بخشيده شويد. خدا آگاه است، حكيمترين.
گناه غير قابل بخشش
[4:93] هركسی مؤمنی را عمداً بقتل رساند، جزای او جهنم است، جاييكه در آن پاينده باشد، خدا از او خشمگين است، و او را محكوم می‌كند، و مجازات بزرگی برای او تهيه ديده است.
[4:94] ای كسانی كه ايمان داريد، اگر در راه خدا ضربه می‌زنيد، شما بايد كاملاً مطمئن باشيد. به كسی كه به شما پيشنهاد صلح می‌دهد، هرگز نگوييد، "تو مؤمن نيستی،" بخاطر غنيمتهای اين دنيا. زيرا غنيمتهای بیحساب نزد خدا است. بخاطر داشته باشيد كه شما قبلاً مانند ايشان بوديد، و خدا به شما نعمت داد. بنابراين، شما بايد كاملاً مطمئن باشيد (قبل از اينكه ضربه بزنيد). خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد كاملاً آگاه است.
مقام بالاتر برای تلاش كنندگان
[4:95] كسانی كه در ميان مؤمنان، بدون هيچگونه ناتوانی عقب نشينند، و كسانی كه در راه خدا با اموال و جان خود كوشش كنند، مساوی نيستند. خدا مقام كسانی را كه با اموال و جان خود تلاش كنند، بالاتر از كسانی كه عقب نشينند قرار می‌دهد. خدا به هر دو ايشان وعده رستگاری می‌دهد، اما خدا كوشش كنندگان را بر كسانی كه سر جای خود بنشينند با پاداشی بسيار عظيم، برتری می‌دهد.
[4:96] درجات بالاتر از طرف او می‌آيد، همينطور عفو و رحمت. خدا عفو كننده است، مهربانترين.
بیتفاوتی محكوم شده است
[4:97] كسانی كه فرشتگان جانشان را بگيرند، درحاليكه مشغول ستمگری به نفس خود هستند، فرشتگان از ايشان سئوال خواهند كرد، "شما را چه می‌شد؟" آنها خواهند گفت، "به ما در زمين ستم شده بود." آنها خواهند گفت، "آيا زمين خدا برای شما باندازه كافی پهناور نبود تا در آن مهاجرت كنيد؟" جايگاه نهايی اينها جهنم است، و سرنوشتی فلاكتبار.
[4:98] مستثنی هستند مردان ناتوان، زنان، و بچهها كه نه توانايی دارند، نه راهی برای خروج پيدا می‌كنند.
[4:99] اينها ممكنست بوسيله خدا بخشيده شوند. خدا بخشنده است، عفو كننده.
[4:100] هر كسی در راه خدا مهاجرت كند، در زمين بركت فراوان و ثروت خواهد يافت. هر كسی خانه خود را رها كند، به سوی خدا و رسولش مهاجرت كند، سپس مرگ او فرا رسد، پاداش او نزد خدا است. خدا عفو كننده است، مهربانترين.
[4:101] هنگاميكه در زمان جنگ مسافرت می‌كنيد، اگر می‌ترسيد كه كافران به شما حمله كنند، با كوتاه كردن دعای ارتباطی (نماز)، هيچ اشتباهی مرتكب نمی‌شويد. مسلماً، كافران دشمنان سرسخت شما هستند.
احتياط در موقع جنگ
[4:102] هنگاميكه تو با ايشان هستی، و پيش نمازشان هستی، بگذار تا عدهای از شما نگهبانی را بعهده بگيرند؛ بگذار تا اسلحههايشان را بدست بگيرند، و بگذار هنگاميكه سجده می‌كنيد پشت سر شما بايستند. سپس، بگذار گروهی كه نماز نخواندهاند جايشان را عوض كنند و با تو نماز بخوانند، درحاليكه ديگران به نگهبانی بايستند و اسلحههای خود را بدست بگيرند. كسانی كه ايمان نياوردند، آرزو دارند تا شما از اسلحهها و تجهيزات خود غفلت كنيد، تا يكباره به شما حمله كنند و كار را تمام كنند. هيچ اشتباهی مرتكب نشدهايد، اگر بخاطر موانعی مانند باران و يا جراحت، اسلحههای خود را زمين بگذاريد، تا جاييكه احتياط كنيد. خدا برای كافران مجازاتی ننگين آماده كرده است.
دعاهای ارتباطی
[4:103] هنگاميكه دعای ارتباطی (نماز) خود را تكميل كرديد، ايستاده، نشسته، يا دراز كشيده، شما بايد بياد خدا باشيد. هنگاميكه جنگ تمام شد، شما بايد دعای ارتباطی (نماز) بجا آوريد؛ نمازها برای مؤمنان در زمانهايی مشخص مقرر شده است.
[4:104] در تعقيب دشمنان سستی نكنيد. اگر شما در سختی هستيد، آنها هم در سختی هستند. اگرچه، شما از خدا انتظاری داريد كه آنها هرگز چنين انتظاری ندارند. خدا دانای مطلق است، حكيمترين.
[4:105] ما كتاب آسمانی را بر تو به حق پايين فرستادهايم، تا در ميان مردم بر طبق آنچه خدا به تو نشان داده است، حكم كنی. تو نبايد طرفدار خيانتكاران باشی.
[4:106] تو بايد از خدا طلب بخشش كنی. خدا عفو كننده است، مهربانترين.
از متجاوزين دفاع نكنيد
[4:107] هرگز به طرفداری از كسانی كه به نفس خود ستم كردهاند، بحث نكنيد؛ خدا هيچ خيانتكار گناهكاری را دوست ندارد.
[4:108] آنها از مردم مخفی می‌شوند، و برايشان اهميتی ندارد كه از خدا مخفی شوند، اگرچه او با ايشان است هنگاميكه عقايدی در سر می‌پرورانند كه او دوست ندارد. خدا كاملاً بر هر چه آنها انجام می‌دهند آگاه است.
با "خوب" بودن به آنها كمكی نميكنيد
[4:109] شما به طرفداری آنها در اين دنيا بحث می‌كنيد؛ چه كسی به طرفداری ايشان در روز قيامت با خدا بحث خواهد كرد؟ چه كسی حامی ايشان خواهد بود؟
[4:110] هر كسی كار بدی انجام دهد، يا به نفس خود ستم كند، سپس از خدا طلب بخشش كند، خدا را عفو كننده خواهد يافت، مهربانترين.
[4:111] هر كسی گناهی كند، آن را به ضرر نفس خود كرده است. خدا دانای مطلق است، حكيمترين.
[4:112] هر كسی گناهی كند، سپس شخص بیگناهی را به آن متهم كند، مرتكب كفر و گناه بزرگی شده است.
[4:113] اگر از فضل خدا، و رحمتش بر تو نبود، بعضی از آنها تو را گمراه كرده بودند. آنها تنها خود را گمراه می‌كنند، و هرگز نمی‌توانند كوچكترين آسيبی به تو رسانند. خدا كتاب آسمانی و حكمت را بر تو پايين فرستاده است، و به تو آنچه را هرگز نمی‌دانستی، آموخته است. بدرستيكه، نعمت خدا بر تو بسيار بوده است.
[4:114] هيچ چيز خوبی در جلسات خصوصیشان مطرح نمی‌شود، بجز كسانی كه به صدقه دادن و يا به كارهای پرهيزكارانه تشويق كنند، يا در ميان مردم صلح برقرار كنند. هركس اين عمل را انجام دهد، در پاسخ به تعاليم خدا، ما به او پاداش بزرگی عطا خواهيم كرد.
[4:115] و اما كسی كه با رسول مخالفت كند، بعد از اينكه هدايت به او نشان داده شده است، و از راهی غير از راه مؤمنان پيروی كند، ما او را به جهتی سوق خواهيم داد كه خود انتخاب كرده است، و به جهنم گرفتارش می‌كنيم؛ چه سرنوشت فلاكتباری!
گناه غيرقابل بخشش
[4:116] خدا شرك را نمی‌بخشد (اگر تا پای مرگ ادامه داشته باشد)، و او گناهان كوچكتر را برای هركس كه بخواهد می‌بخشد. هركس در كنار خدا شريكی قرار دهد، سخت گمراه شده است.
[4:117] آنها حتی در كنار او خدايان مؤنث را پرستش می‌كنند؛ در حقيقت، آنها فقط شيطانی سركش را پرستش می‌كنند.
[4:118] خدا او را محكوم كرده است، و او گفت، "من حتماً تعداد معينی از عبادت كنندگان تو را در اختيار خواهم گرفت.
[4:119] من آنها را گمراه خواهم كرد، آنها را فريب خواهم داد، به آنها دستور خواهم داد (تا خوردن بعضی از گوشتها را حرام كنند) با علامت گذاردن روی گوشتهای چهارپايان، و به آنها دستور خواهم داد تا خلقت خدا را تغيير دهند." هركس شيطان را بجای خدا، ارباب خود قرار دهد، به زيانی آشكار گرفتار شده است.
[4:120] او به آنها وعده می‌دهد و آنها را فريب می‌دهد؛ آنچه شيطان وعده می‌دهد، بجز موهومات نيست.
[4:121] آنها گرفتار جهنم شدهاند، بعنوان جايگاه نهايیشان، و هرگز گريزی از آن نيابند.
[4:122] و اما كسانی كه ايمان دارند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گرفتند، ما آنها را به باغهايی با نهراهای جاری داخل می‌كنيم كه در آن جاودان باشند. چنين است وعده حقيقی خدا. سخنان چه كسی درستتر از خدا است؟
قانون
[4:123] بخواست شما نيست و يا به خواست مردمی كه كتاب آسمانی دارند: هركس عمل بدی انجام دهد، جزای آن را پرداخت خواهد كرد، و هيچ ياری كننده يا حمايت كنندهای در مقابل خدا نخواهد داشت.
[4:124] و اما كسانی كه زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گرفتهاند، مذكر يا مؤنث، در حاليكه ايمان داشته باشند، داخل پرديس می‌شوند؛ بدون كوچكترين بیعدالتی.
ابراهيم: رسول اصلی اسلام*
[4:125] چه كسی در دينش بهتر هدايت يافته است از كسی كه كاملاً خود را به خدا تسليم كند، زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرد، بر طبق آيين ابراهيم: يكتاپرستی؟ خدا ابراهيم را بعنوان دوستی محبوب انتخاب كرده است.
[4:126] هر چه در آسمانها و زمين است، از آن خدا است. خدا همه چيز را در كنترل كامل دارد.
[4:127] آنها در باره زنان با تو مشورت كنند: بگو، "خدا در باره ايشان شما را آگاه می‌كند، همانطور كه در كتاب آسمانی برای شما خوانده شده است. شما بايد حق دختران يتيم را كه هنگام ازدواج كردن با آنها، ايشان را بر سر مهريه گول می‌زنيد، بدهيد: شما نبايد از آنها سوء استفاده كنيد. همچنين از حقوق پسران يتيم بايد حمايت شود. شما بايد با يتيمان منصفانه رفتار كنيد. هر عمل خيری انجام دهيد، خدا كاملاً از آن خبر دارد."
منصرف كردن از طلاق
[4:128] اگر زنی از طرف شوهرش ستم يا دوری حس كند، آن زوج بايد سعی در برطرف كردن اختلاف خود كنند، زيرا مصالحه برايشان بهتر است. خودخواهی از صفات انسان است، و اگر كار نيك انجام دهيد و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيريد، خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد كاملاً آگاه است.
منصرف كردن از تعدد زوجات*
[4:129] شما هرگز نمی‌توانيد با بيش از يك زن منصفانه رفتار كنيد، هرچقدر هم كه سعی كنيد. بنابراين، آنقدر متعصب نباشيد تا يكی از آنها را بلاتكليف نگاه داريد (كه نه بتواند از زناشويی لذت ببرد، و نه بتواند با كس ديگری ازدواج كند). اگر اين موقعيت را اصلاح كنيد و به پرهيزكاری ادامه دهيد، خدا عفو كننده است، مهربانترين.
[4:130] اگر زوجی بايد تصميم به جدايی بگيرند، خدا به هريك از ايشان از نعمتهای خود خواهد بخشيد. خدا سخاوتمند است، حكيمترين.
[4:131] هرچه در آسمانها و زمين است از آن خدا است، و ما به آنها كه پيش از شما كتاب آسمانی دريافت كردند، سفارش كرديم، و به شما سفارش كرديم كه به هيبت خدا حرمت نهيد. اگر ايمان نياوريد، پس هرچه در آسمانها و زمين است، از آن خدا است. خدا محتاج نيست، شايسته ستايش.
[4:132] هرچه در آسمانها و زمين است، از آن خدا است، و خدا تنها محافظتكننده است.
[4:133] ای مردم، اگر او بخواهد، می‌تواند شما را از بين ببرد، و ديگران را جانشين شما قرار دهد. خدا حتماً به چنين كاری قادر است.
[4:134] هركس بدنبال متاع اين دنيا است، بايد بداند كه خدا هم صاحب متاع اين دنيا است، و هم آخرت. خدا شنونده است، بينا.
شما نبايد شهادت دروغ بدهيد
[4:135] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد كاملاً منصف باشيد، و خدا را در نظر داشته باشيد، هنگاميكه شهادت می‌دهيد، حتی برعليه خودتان، يا والدينتان، يا خويشاوندانتان. چه متهم پولدار باشد چه فقير، خدا هر دو ايشان را تأمين می‌كند. بنابراين، بخاطر تمايلات شخصی خود تبعيض قائل نشويد. اگر منحرف شويد و يا (اين حكم) را ناديده بگيريد، پس خدا بر هر چه شما انجام ميدهيد كاملاً آگاه است.
[4:136] ای كسانی كه ايمان داريد، شما بايد به خدا و رسولش و كتاب آسمانی كه او بواسطه رسولش نازل كرده است، و كتاب آسمانی كه پيش از آن نازل كرده است، ايمان آوريد. هركسی از ايمان آوردن به خدا و فرشتگانش، و كتابهای آسمانيش، و رسولانش، و روز آخر، امتناع ورزد، حقيقتاً عميقاً گمراه شده است.
[4:137] مسلماً، كسانی كه ايمان آورند، سپس بیايمان شوند، سپس ايمان آورند، سپس بیايمان شوند، سپس به بیاعتقادی عميقتری فرو روند، خدا آنها را نخواهد بخشيد، و نه به هيچ راهی هدايتشان خواهد كرد.
[4:138] به منافقان خبر بده كه سزاوار عذاب دردناكی شدهاند.
[4:139] آنها كسانی هستند كه با كافران متحد می‌شوند بجای مؤمنان. آيا آنها از ايشان عزت می‌جويند؟ همه عزتها از آن تنها خدا است.
[4:140] او در كتاب آسمانی به شما تعليم داده است كه: اگر شنيديد آيات خدا مسخره و استهزاء می‌شوند، شما نبايد با ايشان بنشينيد، مگراينكه وارد موضوعی ديگر شوند. وگرنه، شما هم مانند ايشان گناهكار خواهيد بود. خدا منافقان و كافران را در جهنم گردهم خواهد آورد.
منافقان
[4:141] آنها شما را تحت نظر دارند و منتظر هستند؛ اگر از طرف خدا پيروزی نصيب شما شود، (به شما) گويند، "آيا ما با شما نبوديم؟" اما اگر پيروزی نصيب كافران شود، (به كافران) گويند، "آيا ما طرف شما نبوديم، و شما را در مقابل مؤمنان حمايت نكرديم؟" خدا در روز قيامت در ميان شما قضاوت خواهد كرد. خدا هرگز اجازه نمی‌دهد كافران بر مؤمنان غالب شوند.
[4:142] منافقان فكر می‌كنند كه خدا را گول می‌زنند، اما او آن يكتايی است كه آنها را به آن راه می‌راند. هنگاميكه برای دعای ارتباطی (نماز) برمی‌خيزند، با تنبلی برمی‌خيزند. اين بخاطر آن است كه آنها فقط نزد مردم تظاهر می‌كنند، و بندرت به فكر خدا هستند.
[4:143] آنها در اين ميان مردد هستند، نه به اين گروه تعلق دارند، نه به آن گروه. هركس را خدا به گمراهی فرستد، هرگز نمی‌توانی راهی برای هدايتش پيدا كنی.
[4:144] ای كسانی كه ايمان داريد، شما نبايد با كافران متحد شويد، بجای مؤمنان. آيا می‌خواهيد نزد خدا مدركی آشكار بر عليه خود فراهم آوريد؟
آنها فكر می‌كنند مؤمن هستند
[4:145] منافقان گرفتار پستترين قسمت جهنم خواهند شد، و هيچكسی را برای كمك به ايشان نخواهی يافت.
[4:146] فقط كسانی كه توبه كنند، اصلاح شوند، به خدا متوسل شوند، و دين خود را مطلقاً به تنها خدا اختصاص دهند، با مؤمنان به حساب خواهند آمد. خدا مؤمنان را با پاداشی عظيم نعمت خواهد داد.
[4:147] خدا از تنبيه كردن شما چه نفعی خواهد برد، اگر شما سپاسگزار بوديد، و ايمان آورده بوديد؟ خدا قدردان است، آگاه.
از كلام بد استفاده نكنيد
[4:148] خدا كلام بد را دوست ندارد، مگر اينكه شخص مورد بیعدالتی بزرگی قرار گرفته باشد. خدا شنوا است، آگاه.
[4:149] اگر شما پرهيزكارانه عمل كنيد-چه آشكار و چه پنهان-يا خطايی را ببخشيد، خدا عفو كننده است، قادر مطلق.
شما نبايد هيچ فرقی بين رسولان خدا بگذاريد
[4:150] كسانی كه به خدا و رسولانش ايمان نياورند، و بخواهند در ميان خدا و رسولانش فرق بگذارند، و بگويند، "ما به بعضی ايمان داريم و به بعضی ديگر را رد می‌كنيم،" و بخواهند ميانه رو باشند؛
[4:151] اينها كافران واقعی هستند. ما برای كافران مجازاتی ننگين آماده كردهايم.
[4:152] و اما كسانی كه به خدا و رسولانش ايمان دارند، و هيچگونه فرقی در ميانشان نمی‌گذارند، او پاداششان را خواهد داد. خدا عفوكننده است، مهربانترين.
درسهايی از اسراييل
[4:153] اهل كتاب آسمانی از تو به اعتراض می‌خواهند تا كتابی از آسمان برايشان پايين آوری! آنها از موسی حتی از آن هم بيشتر درخواست كردهاند، می‌گفتند، "خدا را جسماً به ما نشان بده." در نتيجه، بخاطر جسارتشان، رعد و برق به ايشان اصابت كرد. بعلاوه، آنها گوساله را پرستيدند، بعد از همه معجزاتی كه ديده بودند. با اين حال، ما همه اينها را بخشيديم. ما موسی را با معجزاتی شگفتانگيز حمايت كرديم.
[4:154] و ما كوه سينا را بر بالای سرشان بلند كرديم، در حاليكه از ايشان پيمان می‌گرفتيم و ما به آنها گفتيم، "با تواضع وارد دروازه شويد،" و به آنها گفتيم، "سبت را بیحرمت نكنيد." بدرستيكه ما از آنها عهد محكمی گرفتيم.
[4:155] (آنها سزاوار محكوميت شدند) بخاطر شكستن عهدشان، رد كردن آيات خدا، كشتن پيغمبران به ناحق، و بخاطر گفتن اينكه، "تصميم خود را گرفتهايم!" درواقع، خدا آن يكتايی است كه بخاطر بیاعتقاديشان بر فكرشان مهر نهاده است، و به اين دليل است كه بجز عده كمی، بقيه نمی‌توانند ايمان بياورند.
[4:156] (آنها محكوم شدهاند) بخاطر ايمان نياوردن و نسبت دادن دروغ بزرگی كه درباره مريم گفتند.
به صليب كشيدن "بدن" عيسی*
[4:157] و برای اينكه ادعا می‌كنند عيسی، مسيح، پسر مريم، رسول خدا را كشتند. درواقع، آنها هرگز او را نكشتند، هرگز او را به صليب نكشيدند-ليكن اينچنين امر بر ايشان مشتبه شد. همه گروههايی كه در باره اين موضوع اختلاف دارند، پر از شك هستند. آنها هيچگونه دانشی ندارند؛ آنها فقط حدس می‌زنند. مسلماً، آنها هرگز او را نكشتند.
[4:158] در عوض، خدا او را بسوی خود بالا برد؛ خدا بزرگوار است، حكيمترين.
[4:159] همه اهل كتاب آسمانی لازم بود كه قبل از مرگ وی به او ايمان آورند. در روز قيامت، او بر عليهشان شهادت خواهد داد.
[4:160] بخاطر سرپيچیهايشان، ما بر يهوديان غذاهای خوبی را كه قبلاً برايشان حلال بود، حرام كرديم؛ همچنين برای اينكه مدام از راه خدا دور می‌كردند.
[4:161] و بخاطر ربا خواری كه ممنوع شده بود، و بخاطر مصرف پول مردم به ناحق. ما برای كافران در ميان آنها عذاب دردناكی تهيه ديدهايم.
[4:162] و اما كسانی كه در ميان آنها كاملاً به دانش آگاهی دارند و مؤمنان، به آنچه بر تو نازل شد، و به آنچه قبل از تو نازل شد، ايمان دارند. آنها بجا آورندگان دعای ارتباطی (نماز)، و انفاق واجب (زكات) دهندگان هستند؛ آنها مؤمنان به خدا و روز آخر هستند. ما به اينها پاداش عظيمی عطا می‌كنيم.
رسولان خدا
[4:163] ما به تو وحی كردهايم، همانطور كه به نوح و پيغمبران بعد از او وحی كرديم. و ما وحی كرديم به ابراهيم، اسماعيل، اسحاق، يعقوب و نوادگان، عيسی، ايوب، يونس، هارون، و سليمان. و ما به داود زبور را داديم.
[4:164] رسولانی كه راجع به ايشان برای تو گفتهايم، و رسولانی كه هرگز راجع به ايشان برای تو نگفتيم. و خدا مستقيماً با موسی صحبت كرد.
[4:165] رسولانی برای تحويل خبرهای خوش، و همچنين هشدارها. بنابراين، مردم هنگام روبرو شدن با خدا هيچگونه عذر و بهانهای نخواهند داشت، پس از اينكه اين همه رسولان بر ايشان آمدهاند. خدا بزرگوار است، حكيمترين.
[4:166] اما خدا به آنچه بر تو نازل كرده است شاهد است؛ او آن را با دانش خود نازل كرده است. و فرشتگان هم شاهد هستند، اما خدا بعنوان شاهد كافی است.
[4:167] مسلماً، كسانی كه ايمان نياورند و از راه خدا دور كنند، عميقاً گمراه شدهاند.
[4:168] كسانی كه ايمان نياورند و تجاوز كنند، خدا ايشان را نخواهد بخشيد، و نه به هيچ راهی هدايتشان خواهد كرد؛
[4:169] بجز به راه جهنم كه در آن جاودان باشند. اين برای خدا كاری است ساده.
[4:170] ای مردم، رسول با حقيقت از طرف پروردگارتان بر شما آمده است. بنابراين، شما بايد بخاطر خودتان ايمان آوريد. اگر ايمان نياوريد، پس آنچه در آسمانها و زمين است از آن خدا است. خدا دانای مطلق است، حكيمترين.
تثليث (سه خدايی): اصولی دروغين
[4:171] ای مردم دارای كتاب آسمانی، از حدود دين خود تجاوز نكنيد، و بجز حقيقت درباره خدا نگوييد. مسيح، عيسی، پسر مريم، رسول خدا بود، و كلام او كه او بر مريم فرستاده بود، و يك وحی از طرف او. بنابراين، شما بايد به خدا و رسولانش ايمان آوريد. شمانبايد بگوييد، "تثليث." شما بايد بخاطر خودتان از اين گفتار باز بايستيد. خدا فقط خدای واحد است. ستايش او را؛ او بسيار بالاتر از آن است كه پسری داشته باشد. هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است از آن او است. خدا بعنوان مولا و سرور كافی است.
[4:172] مسيح هرگز از بنده خدا بودن ننگ نداشت، و نه نزديكترين فرشتگان. كسانی كه از پرستش او ننگ دارند، و متكبرتر از آن هستند كه تسليم شوند، او همه آنها را نزد خود احضار خواهد كرد.
[4:173] و اما كسانی كه ايمان آورند و زندگی پرهيزكارانهای را در پيش گيرند، او پاداش كاملشان را خواهد داد، و رحمتش را بر ايشان می‌بارد. و اما كسانی كه ننگ داشته باشند و متكبر شوند، او ايشان را به عذاب دردناك گرفتار خواهد كرد. آنها هيچ پروردگاری در كنار خدا نخواهند يافت، و نه نجات دهندهای.
كُد رياضی قرآن: اثبات محسوس و غيرقابل انكار
[4:174] ای مردم، اثباتی از طرف پروردگارتان بر شما آمده است؛ ما برای شما راهنمايی پر محتوا پايين فرستادهايم.
[4:175] كسانی كه به خدا ايمان دارند، و به او متوسل می‌شوند، او ايشان را به رحمت و فضل خود داخل می‌كند، و ايشان را بسوی خود در راهی مستقيم هدايت خواهد كرد.
[4:176] آنها با تو مشورت كنند؛ بگو، "خدا درباره شخص مجرد، شما را آگاه می‌كند. اگر شخصی بميرد، و فرزندی باقی نگذارد، و خواهری داشته باشد، او (خواهر) نصف ارث را می‌برد. اگر او (خواهر)، اول بميرد، او (برادر) از خواهر ارث می‌برد، چنانچه خواهر فرزندی نداشته باشد. اگر دو خواهر باشند، به ايشان دو سوم ارث تعلق می‌گيرد. اگر برادران و خواهران باشند، سهم مرد دو برابر زن می‌شود." خدا اينچنين برای شما روشن می‌كند، تا مبادا گمراه شويد. خدا بر همه چيز كاملاً آگاه است.