قرآن 4:92 — زنان (النساء)

هيچ مؤمنی، نبايد مؤمن ديگری را بكشد، مگر تصادفاً. اگر كسی مؤمنی را تصادفاً كشت، برای جبران آن، بايد برده مؤمنی را آزاد كند، و غرامت آن را به خانواده مقتول بپردازد، مگر اينكه آنها اين غرامت را بعنوان صدقه ببخشند. اگر مقتول از كسانی بود كه با شما در جنگ هستند، اگرچه كه او مؤمن بود، بايد برای جبران آن برده مؤمنی آزاد كنيد. اگر او به كسانی تعلق داشت كه شما با ايشان پيمان صلح امضاء كرده‏ايد، بعلاوه آزاد كردن برده‏‌ای مؤمن، شما بايد غرامت را نيز پرداخت كنيد. اگر نمی‌توانيد برده‏‌ای برای آزاد كردن پيدا كنيد شما بايد با دو ماه پی در پی روزه گرفتن آن را جبران كنيد، تا از طرف خدا بخشيده شويد. خدا آگاه است، حكيم‏ترين.

[4:91] ديگران را می‌يابيد كه می‌خواهند با شما و همچنين با مردمشان صلح كنند. اگرچه، بمجرد اينكه جنگ درگيرد، بر عليه شما می‌جنگند. مگر اينكه اين مردم شما را راحت بگذارند، به شما پيشنهاد صلح دهند، و از جنگيدن با شما دست بردارند، در غير اينصورت هركجا كه با آنها روبرو شديد، می‌توانيد با ايشان بجنگيد. بر عليه اينها ما به شما اختياری آشكار می‌دهيم.

[4:93] هركسی مؤمنی را عمداً بقتل رساند، جزای او جهنم است، جاييكه در آن پاينده باشد، خدا از او خشمگين است، و او را محكوم می‌كند، و مجازات بزرگی برای او تهيه ديده است.