قرآن 4:91 — زنان (النساء)
ديگران را می‌يابيد كه می‌خواهند با شما و همچنين با مردمشان صلح كنند. اگرچه، بمجرد اينكه جنگ درگيرد، بر عليه شما می‌جنگند. مگر اينكه اين مردم شما را راحت بگذارند، به شما پيشنهاد صلح دهند، و از جنگيدن با شما دست بردارند، در غير اينصورت هركجا كه با آنها روبرو شديد، می‌توانيد با ايشان بجنگيد. بر عليه اينها ما به شما اختياری آشكار می‌دهيم.
[4:90] بجز كسانی كه به مردمی كه شما با آنها قرارداد صلح بستهايد، بپيوندند، و كسانی كه نزد شما می‌آيند كه نه بخواهند با شما بجنگند، نه با اقوام خود بجنگند. اگر خدا می‌خواست، می‌توانست به آنها اجازه دهد تا بر عليه شما بجنگند. بنابراين، اگر به شما كاری نداشته باشند، از جنگيدن با شما خودداری كنند، و به شما پيشنهاد صلح دهند، آنوقت خدا هيچ بهانهای برای جنگيدن با ايشان به شما نمی‌دهد.
[4:92] هيچ مؤمنی، نبايد مؤمن ديگری را بكشد، مگر تصادفاً. اگر كسی مؤمنی را تصادفاً كشت، برای جبران آن، بايد برده مؤمنی را آزاد كند، و غرامت آن را به خانواده مقتول بپردازد، مگر اينكه آنها اين غرامت را بعنوان صدقه ببخشند. اگر مقتول از كسانی بود كه با شما در جنگ هستند، اگرچه كه او مؤمن بود، بايد برای جبران آن برده مؤمنی آزاد كنيد. اگر او به كسانی تعلق داشت كه شما با ايشان پيمان صلح امضاء كردهايد، بعلاوه آزاد كردن بردهای مؤمن، شما بايد غرامت را نيز پرداخت كنيد. اگر نمی‌توانيد بردهای برای آزاد كردن پيدا كنيد شما بايد با دو ماه پی در پی روزه گرفتن آن را جبران كنيد، تا از طرف خدا بخشيده شويد. خدا آگاه است، حكيمترين.