قرآن 4:97 — زنان (النساء)

إِنَّ الَّذينَ تَوَفّىٰهُمُ المَلٰئِكَةُ ظالِمى أَنفُسِهِم قالوا فيمَ كُنتُم ۖ قالوا كُنّا مُستَضعَفينَ فِى الأَرضِ ۚ قالوا أَلَم تَكُن أَرضُ اللَّهِ وٰسِعَةً فَتُهاجِروا فيها ۚ فَأُولٰئِكَ مَأوىٰهُم جَهَنَّمُ ۖ وَساءَت مَصيرًا

هغه کسان چې ژوند یې د فرښتو لخوا پای ته رسیږي، پداسې حال کې چې خپلو روحونو ته ظلم کوي، فرښتې به ترې پوښتنه وکړي، "تاسو ته څه شوي وو؟" دوی به ووايي، "موږ په ځمکه کې مظلوم وو." دوی به ووايي، "ایا د خدای ځمکه دومره پراخه نه وه چې تاسو پکې مهاجرت وکړئ؟" د دې کسانو لپاره، وروستی ځای دوزخ دی، او یو بد برخلیک.

[4:96] لوړې درجې له هغه څخه راځي، او همدارنګه بخښنه او رحمت. خدای بخښونکی، ډېر مهربان دی.

[4:98] معاف دي کمزوري نارینه، ښځې، او ماشومان چې نه ځواک لري او نه هم د وتلو لاره موندلو وسیله لري.