قرآن 40:4 — آمرزنده (غافر)

ما يُجٰدِلُ فى ءايٰتِ اللَّهِ إِلَّا الَّذينَ كَفَروا فَلا يَغرُركَ تَقَلُّبُهُم فِى البِلٰدِ

هيچكس بر عليه آيات خدا بحث نمی‌كند مگر كسانی كه ايمان ندارند. تحت تأثير موفقيت ظاهری آنها قرار نگير.

[40:3] عفو كننده گناهان، قبول كننده توبه، سختگير در اجرای مجازات، و صاحب همه قدرتها. خدای ديگری در كنار او نيست. سرنوشت نهايی بسوی او است.

[40:5] ناباوران قبل از ايشان مردم نوح بودند، و بسياری از مخالفان ديگر بعد از ايشان. هر جمعيتی رسول خود را مورد اذيت و آزار قرار داد، تا او را خنثی كند. و آنها به باطل بحث كردند، تا حقيقت را شكست دهند. در نتيجه، من آنها را تنبيه كردم؛ چه وحشتناك بود عذاب من!