پیوست ۱۱، روز قیامت

پیوست ۱۱

روز قیامت

تمام نسل‌های انسان‌ها و جن‌ها بر روی این زمین بر احیا خواهند شد؛ حدود ۱۵۰ میلیارد نفر از آن‌ها. اما ما زمینی نخواهیم بود. خداوند از طریق مثال کرم‌خوار ما را تعلیم می‌دهد؛ کرم‌خوار در کوکون (قبر) به لارو تبدیل می‌شود، سپس به عنوان پروانه‌ای پرپرواز از کوکون خارج می‌شود. به همین ترتیب، ما اینجا بر روی زمین زندگی می‌کنیم، و زمانی که در روز قیامت از قبر خارج می‌شویم، زمینی نخواهیم بود؛ همچون پروانه (۱۰۱:۴).

زمین با نور خدا روشن خواهد شد (۳۹:۶۹) زمانی که او به همراه فرشتگان (۸۹:۲۲) به جهان ما می‌آید. از آنجا که جهان ما حکومت موقتی برای شیطان است، نمی‌تواند حضور فیزیکی خدا را تحمل کند (۷:۱۴۳). هنگامی که قدرتمند نزدیک می‌شود، ستارگان به یکدیگر برخورد خواهند کرد (۷۷:۸، ۸۱:۲) و زمین زیر پای ما خواهد شکست (۶۹:۱۴، ۸۹:۲۱). این وحشت‌ها نگرانی مؤمنان را نخواهد کرد (۲۱:۱۰۳).

سرآسمان

با آمدن قدرتمند خداوند، تمام انسان‌ها و جن‌ها به‌طور خودکار بر اساس درجه رشد و توسعه خود ترتیب داده می‌شوند. کسانی که روح خود را از طریق تنها پرستش خدا، ایمان به آخرت و زندگی عادلانه تغذیه کرده‌اند، قوی بوده و قادر خواهند بود که نزدیک خدا باقی بمانند؛ آن‌ها جایگاه‌های بالاتری را اشغال خواهند کرد (راهنمای 5 را ببینید).

سرای پایین

کسانی که درجه روحی خود را به اندازه کمتری توسعه داده‌اند، همچنین کسانی که پیش از سن چهل سالگی درگذشته‌اند، به سوی بهشت پایینی حرکت خواهند کرد. آن‌ها به مکانی خواهند رفت که به اندازه رشد و توسعه‌شان، به حد نزدیک‌ترین به خدا خواهند بود.

پرچمداران ادبیات ایتالیایی، دانته الیگیری، در قرن چهاردهم این اپیک از داستان‌های جهنم و بهشت را نوشت. اما آیا شما می‌دانستید که او همچنین کتابی به نام «پرگاتوری» نوشته است؟ این کتاب، قسمت سوم از سه‌گانهٔ «دیوین کمدی» اوست و در آن، دانته به توصیف سفر خود به پرگاتوری، مرحلهٔ میانی بین جهنم و بهشت، می‌پردازد.

اشخاصی وجود خواهند داشت که روح خود را به اندازه کافی تغذیه داده‌اند تا از ورود به دوزخ جلوگیری کنند، اما به اندازه کافی برای ورود به بهشت پایینی نیستند. آن‌ها نه در دوزخ هستند، نه در بهشت. آن‌ها خدا را تضرع می‌کنند تا آن‌ها را به بهشت پایینی (7:46-50) وارد کند. خداوند رحمت خواهد کرد و پرچین را به بهشت پایینی ادغام خواهد کرد.

سلام

یک جهان هشتم جدید برای نگهداری کسانی که به دلیل ضعفشان از خدا فرار می‌کنند، بنا خواهد شد؛ آن‌ها نتوانستند روح خود را تغذیه و توسعه دهند (۶۹:۱۷). خدا هیچ کس را به دوزخ نمی‌اندازد؛ آن‌ها به خواست خود به آن می‌روند (پیوست ۵).