پیوست ۱۲، نقش پیامبر محمد (صلی الله علیه و آله)

پیوست ۱۲

نقش پیامبر محمد (صلی الله علیه و آله و سلم)

ماموریت یگانه پیامبر، ارائه قرآن بود، کل قرآن و هیچ چیز جز قرآن (3:20؛ 5:48-50، 92، 99؛ 6:19؛ 13:40؛ 16:35، 82؛ 24:54؛ 29:18؛ 42:48؛ 64:12).

تحویل قرآن یک مأموریت بزرگ و نجیب بود که پیامبر فرصتی برای انجام هر کار دیگری نداشت. علاوه بر این، پیامبر به شدت از ارائه هر تعالیم دینی جز قرآن منع شده بود (69:38-47). حتی از توضیح دادن قرآن هم به او منع شده بود (75:15-19) - خدا تنها معلم قرآن است (55:1-2) و قرآن بهترین حدیث است (39:23 و 45:6).

این حقایق قرآنی در واقعیت تاریخی ظاهر شده‌اند که کلمات و اعمال (حدیث و سنت) که به پیامبر نسبت داده می‌شود، تا قرن دوم پس از مرگ او ظاهر نشده‌اند. قرآن پیش‌بینی کرده است که دشمنان پیامبر حدیث و سنت را تقلید کنند (6:112-115). قرآن به ما آموخته است که اراده خدا بود اجازه دهد حدیث و سنت اختراع شود تا به عنوان معیاری برای فاش کردن کسانی که فقط با لب‌هایشان ایمان می‌آورند ولی در قلبشان نه. کسانی که به حدیث و سنت جذب می‌شوند، به عنوان مؤمنان دروغین اثبات می‌شوند (6:113). به طرز عجیبی، کتب حدیث دستورات پیامبر را گزارش می‌دهند که هیچ چیز جز قرآن از او ننویسید! در زیر دو چنین حدیثی از منابع قابل اعتماد حدیثیان، صحیح مسلم و اصحاح احمد ابن حنبل، آورده شده است:

پیامبر فرمود: "هیچ چیز جز قرآن از من ننویسید." [احمد، جلد ۱، صفحه ۱۷۱ و صحیح مسلم]

این حدیث بیان می‌کند که پیامبر تا زمان مرگ، نگرش منفی خود را نسبت به حدیث حفظ کرد. [احمد، جلد ۱، صفحه ۱۹۲]