ਕੁਰਆਨ 2:256 — ਗਊ (ਅਲ-ਬਕਰਾਹ)

لا إِكراهَ فِى الدّينِ ۖ قَد تَبَيَّنَ الرُّشدُ مِنَ الغَىِّ ۚ فَمَن يَكفُر بِالطّٰغوتِ وَيُؤمِن بِاللَّهِ فَقَدِ استَمسَكَ بِالعُروَةِ الوُثقىٰ لَا انفِصامَ لَها ۗ وَاللَّهُ سَميعٌ عَليمٌ

ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਨਹੀਂ ਹੋਣੀ ਚਾਹੀਦੀ: ਸਹੀ ਰਾਹ ਅੱਜ ਗਲਤ ਰਾਹ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਤਿਰਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਰੱਬ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਪਕੜ ਲਿਆ ਹੈ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਦੇ ਤੋੜਿਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਰੱਬ ਸੁਣਦਾ ਹੈ, ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

[2:255] ਵਾਹਿਗੁਰੂ: ਉਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਜੋ ਜੀਵਤ ਅਤੇ ਸਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਨਾ ਨੀਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਸੁਤਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਾਰਿਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਸੇ ਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਆਕਾਸ 'ਚ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ। ਉਸ ਨਾਲ ਕੌਣ ਵਸਤੂ ਪ੍ਰਵੇਸ਼ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੇ ਇਚਛਾ ਅਨੁਸਾਰ? ਉਸ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਦੇ ਭੂਤ ਅਤੇ ਭਵਿਖਤ ਪਤਾ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਿਵਾਏ ਉਸ ਦੀ ਇਚਛਾ ਅਨੁਸਾਰ। ਉਸ ਦਾ ਰਾਜ ਆਕਾਸ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦੇਣਾ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸ ਨੂੰ ਕੁਝ ਭਾਰ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ। ਉਸ ਨੂੰ ਉੱਚਤਮ, ਮਹਾਨ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

[2:257] ਰੱਬ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅੰਧਕਾਰ ਤੋਂ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਨਾ-ਮਾਨਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪੂਜਨੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਹਨ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਤੋਂ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ—ਇਹ ਜਹਨਨੰਮਾ ਵਾਸੀ ਹਨ; ਉਹ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।