ਕੁਰਆਨ 2:262 — ਗਊ (ਅਲ-ਬਕਰਾਹ)

الَّذينَ يُنفِقونَ أَموٰلَهُم فى سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتبِعونَ ما أَنفَقوا مَنًّا وَلا أَذًى ۙ لَهُم أَجرُهُم عِندَ رَبِّهِم وَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَلا هُم يَحزَنونَ

ਉਹ ਜੋ ਅਪਣੇ ਪੈਸੇ ਰੱਬ ਦੇ ਲਈ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਦਾਨ ਨੂੰ ਨਿੰਦਾ ਜਾਂ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲਾਉਣਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੁਨਸ਼ਚ ਕਰੇਗਾ; ਉਹਨੂੰ ਕੋਈ ਖ਼ੌਫ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਨਾ ਉਹ ਦੁੱਖੀ ਹੋਣਗੇ।

[2:261] ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਉਦਾਹਰਣ ਜੋ ਅਲਹ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਧਨ ਖਰਚ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇੱਕ ਅੰਜ ਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਾਤ ਗੁੰਬਦਾਂ ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਤੀ ਗੁੰਬਦ ਵਿੱਚ ਸੱਤ ਸੌ ਦਾਨੇ ਹਨ। ਅਲਹ ਇਸ ਨੂੰ ਜਿਸ ਨੂੰ ਚਾਹੇ ਵਧਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਅਲਹ ਵਧਾਈਵਾਦੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

[2:263] ਮਿੱਠੀ ਗੱਲਾਂ ਅਤੇ ਦਯਾ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਕਿਸੇ ਭਲਾਈ ਦੀ ਚਾਹ ਵਾਲੀ ਦਾਨਸ਼ੀਲਤਾ ਵਧੀਆ ਹੈ। ਖੁਦਾਵੰਦ ਸਭਨਾ ਦਾ ਮਾਲਦਾਰ ਅਤੇ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ।