ਕੁਰਆਨ 21:44 — ਨਬੀਆਂ (ਅਲ-ਅੰਬਿਆ)

بَل مَتَّعنا هٰؤُلاءِ وَءاباءَهُم حَتّىٰ طالَ عَلَيهِمُ العُمُرُ ۗ أَفَلا يَرَونَ أَنّا نَأتِى الأَرضَ نَنقُصُها مِن أَطرافِها ۚ أَفَهُمُ الغٰلِبونَ

ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਲਈ ਪੁਰਾਣੀ ਉਮਰ ਤੱਕ ਦੇ ਲਈ ਸਮਰਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਕਿ ਹਰ ਦਿਨ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਲੈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਕੀ ਉਹ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਉਲਟ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ?

[21:43] ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਤਾ ਹਨ ਜੋ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇ ਸਕਣ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਵੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੇ। ਨਾ ਹੀ ਉਹ ਇਕ-ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਮੁੱਕਾਬਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

[21:45] کہو, "میں تنبیہ تواں نوں الہام دی روشنی وچ دے رہا ہاں۔" پر انکے کان بہرے نہیں سندے، جب انہاں نوں تنبیہ دتی جاندی اے۔