ਕੁਰਆਨ 16:111 — ਮੱਖੀ (ਅਲ-ਨਹਲ)
يَومَ تَأتى كُلُّ نَفسٍ تُجٰدِلُ عَن نَفسِها وَتُوَفّىٰ كُلُّ نَفسٍ ما عَمِلَت وَهُم لا يُظلَمونَ
ਉਹ ਦਿਨ ਆਵੇਗਾ ਜਦੋਂ ਹਰ ਆਤਮਾ ਆਪਣਾ ਵਕੀਲ ਬਣੇਗੀ, ਅਤੇ ਹਰ ਆਤਮਾ ਉਹਨਾਂ ਕਾਰਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰੇਗੀ, ਬਿਨਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਅਨ੍ਯਾਯ ਦੇ।
[16:110] ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜੋ ਉਤਾਰਨ ਵਜੋਂ ਭਗਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਫਿਰ ਮਿਹਨਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਦੜ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਰਵਾਰਦਿਗਾਰ, ਇਸ ਸਭ ਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਫ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਦਯਾਲੂ ਹੈ।
[16:112] ਖੁਦਾਵੰਦ ਇੱਕ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਸਮਦਧ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਲਈ ਸਰੇ ਜਗ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਭੰਡਾਰਾ ਆਉਂਦਾ ਸੀ। ਪਰ ਫਿਰ, ਉਸਨੂੰ ਖੁਦਾਵੰਦ ਦੀਆਂ ਵਰਦਾਨਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਖੁਦਾਵੰਦ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਭੂਖ ਅਤੇ ਅਸੁਰੱਖਿਤਾ ਦੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ ਦਾ ਚਕਰ ਕਟਵਾਇਆ। ਇਹ ਉਹ ਸਜਾ ਹੈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਕਰਮਾਂ ਲਈ।