ਕੁਰਆਨ 32:27 — سجدہ (السجدہ)

أَوَلَم يَرَوا أَنّا نَسوقُ الماءَ إِلَى الأَرضِ الجُرُزِ فَنُخرِجُ بِهِ زَرعًا تَأكُلُ مِنهُ أَنعٰمُهُم وَأَنفُسُهُم ۖ أَفَلا يُبصِرونَ

ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਕਿ ਅਸੀਂ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਬਿਜਲੀ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਤੇ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਾਲਤੂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਖੁਰਾਕ ਵਿਚ ਫਸਲ ਉਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ? ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ?

[32:26] ਕੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਇਹ ਸੋਚ ਆਈ ਹੈ ਕਿ ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿੱਤੀ ਗਈ ਕਿੰਨੀਆਂ ਪੀੜਤਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਉਹ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਾਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਉਹ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ?

[32:28] ਉਹ ਚੁਣੌ: "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸੱਚ ਬੋਲ ਰਹੇ ਹੋ ਤਾਂ ਜੀਤੋ ਕਿੱਥੇ ਹੈ?"