ਕੁਰਆਨ 5:117 — ਭੋਜ (ਅਲ-ਮਾਇਦਾ)

ما قُلتُ لَهُم إِلّا ما أَمَرتَنى بِهِ أَنِ اعبُدُوا اللَّهَ رَبّى وَرَبَّكُم ۚ وَكُنتُ عَلَيهِم شَهيدًا ما دُمتُ فيهِم ۖ فَلَمّا تَوَفَّيتَنى كُنتَ أَنتَ الرَّقيبَ عَلَيهِم ۚ وَأَنتَ عَلىٰ كُلِّ شَيءٍ شَهيدٌ

مੈਨੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਉਹ ਕਿਹਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਕਹਿਆ ਸੀ, ਕਿ: 'ਤੁਸੀਂ ਅਪਣੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ, ਮੇਰੇ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਹੀ ਪੂਜਣਾ।' ਮੈਂ ਉਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਨਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅੰਤ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਉਨ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਦੇ ਹੋ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਕੁਝ ਗਵਾਹ ਹੋ।

[5:116] ਪਰਮਾਤਮਾ ਕਹੇਗੀ, "ਹੇ ਈਸਾ, ਮਾਰੀਆ ਦੇ ਪੁੱਤ, ਕੀ ਤੂੰ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, 'ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਮੂਰਤ ਬਣਾ ਦਿਤਾ ਜਾਵੇ?' " ਉਹ ਕਹੇਗਾ, "ਤੁਸੀਂ ਮਹਾਨ ਹੋ। ਮੈਂ ਉਹ ਨਹੀਂ ਕਹ ਸਕਿਆ ਜੋ ਗਲਤ ਸੀ। ਜੇ ਮੈਂ ਉਹ ਕਹਿਆ ਹੁੰਦਾ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਜਾਣ ਲੈਂਦੇ। ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਅਤੇ ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ। ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਰਾਜ ਜਾਣਦੇ ਹੋ।"

[5:118] "ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਜਾ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਹਾਡੇ ਹਨ। ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨੂੰ ਮਾਫ ਕਰ ਦਿਓ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ, ਸਭ ਤੋਂ ਬੁੱਧਿਮਾਨ ਹੋ।"