ਕੁਰਆਨ 7:176 — پرگٹری (الأعراف)

وَلَو شِئنا لَرَفَعنٰهُ بِها وَلٰكِنَّهُ أَخلَدَ إِلَى الأَرضِ وَاتَّبَعَ هَوىٰهُ ۚ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ الكَلبِ إِن تَحمِل عَلَيهِ يَلهَث أَو تَترُكهُ يَلهَث ۚ ذٰلِكَ مَثَلُ القَومِ الَّذينَ كَذَّبوا بِـٔايٰتِنا ۚ فَاقصُصِ القَصَصَ لَعَلَّهُم يَتَفَكَّرونَ

اگر اساڈی مرضی ہوਵੀ، تਾਂ اس نوਂ اُتے بلند ਕਰ ਸਕਦੇ ਸੀ، پਰ ਉਹ زمین 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਣ 'ਤੇ ਜਿਦ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਖ਼ਿਆਲਾਂ ਦੀ ਪਿੱਛੇ ਲੱਗਾ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਹ ਕੁੱਤੇ ਵਰਗਾ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹਾਥ ਮਾਰੋ ਜਾਂ ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਡੰਡਾ ਮਾਰੋ, ਉਹ ਸਾਂਸ ਫੜਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਲੋਕ ਸਾਡੇ ਸਬੂਤਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣਾ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਸੋਚ ਸਕਣ।

[7:175] ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਾਓ ਉਸ ਵਿਅਕਤ ਦੀ ਖਬਰ, ਜਿਸਨੇ ਸਾਡੇ ਸਬੂਤ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਦੀ ਗਿਆਨਵਾਨੀ ਦਿੱਤੀ, ਪਰ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਵਿੱਚ, ਸ਼ੇਤਾਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪੀਛਾ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਭਟਕਾ ਦਿੱਤਾ।

[7:177] ਜਿਹੜੇ ਸਾਡੇ ਦਲੀਲਾਂ ਨੂੰ ਨਕਾਰਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਲਤੀ ਸਿਰਫ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪ ਨੂੰ ਹੀ ਹੈ।