குர்ஆன் 22:11 — புனித யாத்திரை

وَمِنَ النّاسِ مَن يَعبُدُ اللَّهَ عَلىٰ حَرفٍ ۖ فَإِن أَصابَهُ خَيرٌ اطمَأَنَّ بِهِ ۖ وَإِن أَصابَتهُ فِتنَةٌ انقَلَبَ عَلىٰ وَجهِهِ خَسِرَ الدُّنيا وَالءاخِرَةَ ۚ ذٰلِكَ هُوَ الخُسرانُ المُبينُ

நிபந்தனையுடன் கடவுள்-ஐ வழிபடுபவனும் மனிதர்களில் இருக்கின்றான். விஷயங்கள் அவன் நினைத்தபடி நடந்தால், அவன் திருப்தி அடைகின்றான். ஆனால் அவனுக்கு ஏதேனும் கஷ்டம் நேரிட்டால், அவன் முகம் திருப்பிச் சென்று விடுகின்றான். இதனால், அவன் இந்த வாழ்வு மற்றும் மறுவுலகம், இரண்டையும் இழந்து விடுகின்றான். மெய்யான நஷ்டம் என்பது இத்தகையதுதான்.

[22:10] இதுதான் உன் கரங்கள் உனக்காக முற்படுத்தி அனுப்பியது. கடவுள் ஒருபோதும் மக்களுக்கு அநீதி இழைப்பதில்லை.

[22:12] அவனுக்குப் பயனளிக்கவோ அல்லது தீங்கிழைக்கவோ சக்தியற்றவற்றைக் கடவுள்-உடன் அவன் இணையாக வழிபடுகின்றான்; மெய்யான வழிதவறுதல் என்பது இத்தகையது தான்.