قرآن 12:102 — يوسف (يوسف)
اين اخباری است از گذشته كه ما به تو وحی میكنيم. تو حاضر نبودی هنگاميكه همگی تصميم گرفتند (يوسف را در چاه بياندازند)، همانطور كه با يكديگر دسيسه كردند.
[12:101] "پروردگار من، تو به من پادشاهی عطا كردهای و تعبير خوابها را به من آموختی. آغاز كننده آسمانها و زمين؛ تو در اين دنيا، و در آخرت مولا و سرور من هستی. بگذار تا تسليم شده بميرم، و من را با پرهيزكاران به حساب آور."
[12:103] اكثر مردم، هر كار كنی، ايمان نخواهند آورد.