قرآن 12:101 — يوسف (يوسف)

"پروردگار من، تو به من پادشاهی عطا كرده‏‌ای و تعبير خوابها را به من آموختی. آغاز كننده آسمان‏ها و زمين؛ تو در اين دنيا، و در آخرت مولا و سرور من هستی. بگذار تا تسليم شده بميرم، و من را با پرهيزكاران به حساب آور."

[12:100] او والدين خود را بر تخت بالا برد. آنها در مقابل او سجده كردند. او گفت، "ای پدر من، اين تعبير خواب قديمی من است. پروردگارم آن را به حقيقت درآورده است. او به من نعمت داده است، من را از زندان رها ساخته است، و شما را از صحرا به اينجا آورده است، پس از اينكه شيطان بين من و برادرانم جدايی انداخته بود. پروردگار من نسبت به هركس كه بخواهد، مهربانترين است. او آگاه است، حكيم‏ترين."

[12:102] اين اخباری است از گذشته كه ما به تو وحی می‌كنيم. تو حاضر نبودی هنگاميكه همگی تصميم گرفتند (يوسف را در چاه بياندازند)، همانطور كه با يكديگر دسيسه كردند.