قرآن 20:96 — ط. ه. (طاها)

او گفت، "من آنچه را آنها نمی‌توانستند ببينند، ديدم. مشتی (خاك) از جاييكه رسول ايستاده بود برداشتم، و از آن استفاده كردم (تا با گوساله طلايی مخلوط كنم). اين است آنچه فكر من به من الهام كرد كه انجام دهم."

[20:95] او گفت، "تو را چه می‌شود، ای سامری؟"

[20:97] او گفت، "پس برو، و، در طول زندگيت حتی نزديك هم نشو. تو موعد معينی (برای قضاوت نهايی خود) داری كه هرگز نمی‌توانی از آن رهايی يابی. نگاه كن به خدايی كه پرستش می‌كردی؛ ما آن را می‌سوزانيم و بدريا می‌اندازيم، تا برای هميشه در آنجا بماند."