قرآن 24:40 — نور (النور)

أَو كَظُلُمٰتٍ فى بَحرٍ لُجِّىٍّ يَغشىٰهُ مَوجٌ مِن فَوقِهِ مَوجٌ مِن فَوقِهِ سَحابٌ ۚ ظُلُمٰتٌ بَعضُها فَوقَ بَعضٍ إِذا أَخرَجَ يَدَهُ لَم يَكَد يَرىٰها ۗ وَمَن لَم يَجعَلِ اللَّهُ لَهُ نورًا فَما لَهُ مِن نورٍ

تمثيل ديگر در تاريكی مطلق بودن است در وسط اقيانوس خروشان با امواج روی امواج، بعلاوه مه غليظ. تاريكی روی تاريكی-اگر او به دست خود نگاه می‌كرد، بسختی می‌توانست آن را ببيند. هر كسی را خدا از نور محروم سازد، نوری نخواهد داشت.

[24:39] و اما كسانی كه ايمان ندارند، اعمالشان مانند سراب است در صحرا. شخص تشنه فكر می‌كند كه آن آب است. اما وقتی به آن می‌رسد می‌فهمد كه هيچ چيز نيست، و بجای آن خدا را در آنجا پيدا خواهد كرد كه جزای كامل اعمالش را بدهد. خدا باكفايت‏ترين حسابرس است.

[24:41] آيا درك نمی‌كنی كه همه كس در آسمانها و زمين، خدا را ستايش می‌كند، حتی پرندگان هنگاميكه به صف پرواز می‌كنند؟ هر يك نماز و ستايش خود را می‌داند. خدا كاملاً بر همه اعمال آنها آگاه است.