قرآن 30:10 — روميان (الرّوم)

ثُمَّ كانَ عٰقِبَةَ الَّذينَ أَسٰـُٔوا السّوأىٰ أَن كَذَّبوا بِـٔايٰتِ اللَّهِ وَكانوا بِها يَستَهزِءونَ

عاقبت كسانی كه بدی كردند ميبايست بدی باشد. اين بخاطر آن است كه آنها آيات خدا را رد كردند، و آنها را مسخره كردند.

[30:9] آيا آنها زمين را گردش نكرده‏‌اند تا به چگونگی عاقبت كسانی كه قبل از ايشان بودند، توجه كنند؟ آنها روی زمين پر قدرت‏تر، و مرفه‏‌تر، و سازنده‏‌تر بودند. رسولانشان با نشانه‏‌های روشن نزد ايشان رفتند. در نتيجه، خدا آن يكتايی نبود كه به آنها ستم كرد؛ آنها خودشان به نفس خويش ستم كردند.

[30:11] خدا آن يكتايی است كه خلقت را آغاز می‌كند، و سپس آن را تكرار می‌كند. سرانجام، به سوی او بازگشت خواهيد كرد.