قرآن 30:9 — روميان (الرّوم)

أَوَلَم يَسيروا فِى الأَرضِ فَيَنظُروا كَيفَ كانَ عٰقِبَةُ الَّذينَ مِن قَبلِهِم ۚ كانوا أَشَدَّ مِنهُم قُوَّةً وَأَثارُوا الأَرضَ وَعَمَروها أَكثَرَ مِمّا عَمَروها وَجاءَتهُم رُسُلُهُم بِالبَيِّنٰتِ ۖ فَما كانَ اللَّهُ لِيَظلِمَهُم وَلٰكِن كانوا أَنفُسَهُم يَظلِمونَ

آيا آنها زمين را گردش نكرده‏‌اند تا به چگونگی عاقبت كسانی كه قبل از ايشان بودند، توجه كنند؟ آنها روی زمين پر قدرت‏تر، و مرفه‏‌تر، و سازنده‏‌تر بودند. رسولانشان با نشانه‏‌های روشن نزد ايشان رفتند. در نتيجه، خدا آن يكتايی نبود كه به آنها ستم كرد؛ آنها خودشان به نفس خويش ستم كردند.

[30:8] چرا آنها بخودشان نمی‌انديشند؟ خدا آسمانها و زمين و هر چه را در بين آنها است، خلق نكرد، مگر بدليلی خاص، و برای مدتی معين. اگرچه، اكثر مردم به ملاقات با پروردگارشان كافر هستند.

[30:10] عاقبت كسانی كه بدی كردند ميبايست بدی باشد. اين بخاطر آن است كه آنها آيات خدا را رد كردند، و آنها را مسخره كردند.