قرآن 30:49 — روميان (الرّوم)

قبل از اينكه بر ايشان ببارد، آنها مأيوس شده بودند.

[30:48] خدا آن يكتايی است كه بادها را می‌فرستد، تا ابرها را در هم آميزد، تا در همه جای آسمان بخواست او پراكنده شوند. سپس او ابرها را رويهم انباشته می‌كند، سپس می‌بينيد كه از آنها باران می‌بارد. هنگاميكه آن بر هر يك از بندگان او كه او انتخاب كند ببارد، آنها خوشنود می‌شوند.

[30:50] بايد شكر رحمت دائمی خدا را بجا آوری، و اينكه او چگونه زمينی را كه مرده بود، زنده می‌كند. به همين ترتيب او حتماً مرده را برمی‌انگيزد. او قادر مطلق است.