قرآن 46:16 — تپه های شنی (الاحقاف)

از اينها است كه ما كارهای پرهيزكارانه را قبول می‌كنيم، و از گناهانشان چشم پوشی می‌كنيم. آنها استحقاق پرديس را دارند. اين وعده‏‌ای است حقيقی كه به ايشان وعده داده شد.

[46:15] ما به انسان سفارش كرديم تا به والدينش احترام بگذارد. مادرش او را بسختی حمل كرد، بسختی او را بدنيا آورد، و مدت سی ماه از او صيميمانه نگهداری كرد. هنگاميكه او بالغ شود، و به سن چهل سالگی برسد، بايد بگويد، "پروردگار من، من را راهنمايی كن تا شكر نعمتهايی را كه تو به من، و به والدين من عطا كردی، بجای آورم، و كارهای پرهيزكارانه‏‌ای انجام دهم كه تو را خشنود سازد. بگذار فرزندان من هم پرهيزكار باشند. من به تو توبه كرده‏‌ام؛ من يك تسليم‏شده هستم."

[46:17] سپس، شخصی است كه به والدينش می‌گويد، "وای بر شما؛ آيا می‌گوييد كه (پس از مرگ) دوباره زنده خواهم شد؟ پس چرا كسانی كه قبل از ما مردند هرگز بازنمی‌گردند؟" والدين برای كمك از خدا فرياد خواهند كرد، و گويند، "وای بر تو؛ خواهش می‌كنيم ايمان آور! وعده خدا حقيقت دارد." او گويد، "افسانه‏يی است از گذشته."