قرآن 6:77 — چارپايان (الانعام)

فَلَمّا رَءَا القَمَرَ بازِغًا قالَ هٰذا رَبّى ۖ فَلَمّا أَفَلَ قالَ لَئِن لَم يَهدِنى رَبّى لَأَكونَنَّ مِنَ القَومِ الضّالّينَ

هنگاميكه او طلوع ماه را ديد، گفت، "شايد اين پروردگار من باشد!" وقتی ناپديد شد، گفت، "اگر پروردگارم من را هدايت نكند، از گمراهان خواهم بود."

[6:76] هنگاميكه شب فرا رسيد، او سياره‏‌ای نورانی ديد. گفت، "شايد اين پروردگار من باشد." وقتی ناپديد شد، گفت، "من (خدايانی) را كه ناپديد شوند، دوست ندارم."

[6:78] هنگاميكه طلوع خورشيد را ديد، گفت، "اين بايد پروردگار من باشد. اين بزرگترين است." اما وقتی غروب كرد، گفت، "ای مردم من، من بُت‏پرستی شما را متهم می‌كنم.