قرآن 60:4 — آزمايش (الممتحنه)

قَد كانَت لَكُم أُسوَةٌ حَسَنَةٌ فى إِبرٰهيمَ وَالَّذينَ مَعَهُ إِذ قالوا لِقَومِهِم إِنّا بُرَءٰؤُا۟ مِنكُم وَمِمّا تَعبُدونَ مِن دونِ اللَّهِ كَفَرنا بِكُم وَبَدا بَينَنا وَبَينَكُمُ العَدٰوَةُ وَالبَغضاءُ أَبَدًا حَتّىٰ تُؤمِنوا بِاللَّهِ وَحدَهُ إِلّا قَولَ إِبرٰهيمَ لِأَبيهِ لَأَستَغفِرَنَّ لَكَ وَما أَملِكُ لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن شَيءٍ ۖ رَبَّنا عَلَيكَ تَوَكَّلنا وَإِلَيكَ أَنَبنا وَإِلَيكَ المَصيرُ

مثال خوبی بوسيله ابراهيم و كسانی كه با او بودند برای شما زده شده است. آنها به مردمشان گفتند، "ما شما و بُتهايی را كه در كنار خدا پرستش می‌كنيد، طرد می‌كنيم. ما شما را متهم می‌كنيم، و از ما غير از عداوت و تنفر چيزی نخواهيد ديد تا اينكه به تنها خدا ايمان آوريد." اگرچه، ابراهيم مرتكب اشتباه شد هنگاميكه به پدرش گفت، "من برای بخشش تو دعا خواهم كرد، اما من هيچ قدرتی جهت محافظت تو در مقابل خدا ندارم." "پروردگار ما، ما به تو توكل می‌كنيم، و تسليم تو هستيم؛ سرنوشت نهايی به سوی تو است.

[60:3] خويشاوندان شما و پول شما هرگز نمی‌تواند شما را كمك كند. در روز قيامت او در ميان شما قضاوت خواهد كرد. خدا بر هرچه شما انجام ميدهيد بينا است.

[60:5] "پروردگار ما، نگذار كه مورد ستم كسانی كه ايمان ندارند قرار گيريم، و ما را عفو كن. تو بزرگوار هستی، حكيم‏ترين."