قرآن 7:94 — برزخ (الاعراف)

هرگاه ما به جمعيتی پيغمبری فرستاديم، مردمش را به بدبختی و سختی گرفتار كرديم، تا شايد دست به دعا بردارند.

[7:93] او از آنها روی گرداند، می‌گفت، "ای مردم من، من پيغام‏های پروردگارم را به شما تحويل داده‏‌ام، و شما را نصيحت كرده‏‌ام. چطور می‌توانم برای مردم بی‏ايمان غمگين باشم."

[7:95] سپس ما آسايش و صلح را جانشين آن سختی قرار داديم. اما افسوس كه آنها بی‏اعتناء روی گرداندند و گفتند، "والدين ما بودند كه آن آن سختی را قبل از سعادت تجربه كردند." در نتيجه، ما ناگهانی آنها را تنبيه كرديم، هنگاميكه اصلاً انتظار آن را نداشتند.